Zitten we al in 1984? Nee, nog veel erger! We zitten in 2019.

Screenshot_12

George Orwell beschreef al vele tientallen jaren geleden hoe propaganda functioneert, hoe men haar moet toepassen, opdat diegenen die men vormt als een kneedbare massa het zelfs leuk vinden wat men met hen doet. Men zou “leugens waar moeten maken” en “aan het winderige de schijn van het solide verlenen”. In zijn geniale dystopie “1984”, geschreven van 1946 tot 1948, schrijft hij: “Uiteindelijk zou de partij verkondigen dat twee plus twee vijf zou zijn, en dat je dat zou moeten geloven. Haar filosofie ontkende niet alleen de bewijskracht van de ervaring, maar ook het bestaan van een objectieve realiteit.”

1984

“Vrijheid is de vrijheid om te zeggen dat twee plus twee vier is. Als dat is toegestaan, dan volgt al het andere”, zegt de hoofdpersoon Winston Smith in Orwell´s dystopische roman “1984”. “Vaak is twee plus twee tegelijk vijf. Vaak drie. Vaak alles in één keer”, zegt de chef-inquisiteur van Ingsoc, O´Brien, later tegen Winston.

Inmiddels zijn we in het jaar 2019 al zover dat het presidium van het Duitse parlement zegt dat 100 meer zou zijn dan de helft van 709. En meer dan 80%, veeleer meer dan 90% van de bevolking windt zich daar helemaal niet meer over op, velen proberen het zelfs te staven. De huidige O´Briens lijken bijna  exact op die in “1984”en je krijgt steeds meer de indruk dat ze nog steeds meer op hem gaan lijken. Nog maar bij heel weinigen moet nog directe dwang worden toegepast, de grote massa houdt al lang zoveel van zijn O´Briens dat ze hen blindelings vertrouwen en uit hun hand eten, ja, zelfs iedereen aanvalt die het ook maar durft de O´Briens te bekritiseren.

Mogelijk gaat dat inmiddels zelfs zonder Kamer 101. Of die wordt echter op zeker moment nog ingevoerd voor de heel hardnekkige mensen, wier geest ondanks alles toch nog weerstand biedt, wie weet? Ook dat zou nog kunnen komen, niemand kan dat echt inschatten.

Screenshot_13

Als kind en teenager heb ik überhaupt niet gelezen, geen boeken, zelfs geen stripboeken van Asterix. Ik ben quasi – om het op de manier van Heidegger te formuleren – niet in het huis van de taal opgegroeid, in ieder geval niet van de geschrevene, maar ik had toegang tot cijfers, die me vanzelf aanvlogen. Het eerste boek dat ik – hoe kon het ook anders? – in het jaar 1984, dus 35 jaar geleden op net 20-jarige leeftijd uit mezelf, afgezien de verplichte schoolliteratuur, echt vrijwillig, vanuit mezelf en ook volledig uit heb gelezen, was: “1984” van George Orwell. Profetsich?

“Hetze” – “Nieuwspraak” – “Goeddenken” – “Waarheidsministerie”

De DDR beoordeelde Orwell´s dertiende en laatste boek overigens als staatsvijandig “opruiend geschift” en legde niet alleen hoge tuchthuisstraffen op voor de distributie maar zelfs voor het lezen van het boek! In oktober 1978 veroordeelde de districtsrechtbank van Karl-Marx-Stadt een 27-jarige gediplomeerde theoloog tot een gevangenisstraf van twee jaar en vier maanden. Zijn misdaad: hij had “1984” gelezen en aan kennissen uitgeleend. In de motivering van het vonnis van de rechtbank stond: “Het boek ´1984´ moet ertoe dienen het socialisme te demoniseren en te belasteren. Daarbij wordt vooral de Sovjet-Unie evenals de leidende rol van de marxistisch-leninistische partij zwartgemaakt.” In de afgelopen jaren, aldus de rechtbank, zou “1984” – dit prutswerk” – vooral zijn ingezet in de ideologische strijd tegen de DDR.

George Orwell was al ernstig ziek toen hij zijn laatste boek schreef, dat overigens niet alleen betrekking heeft op het socialisme, maar op elke vorm van totalitarisme. Het verscheen in juni 1949, zijn schrijver stierf een half jaar later, in januari 1950. Zijn grandioze duistere roman zal echter blijven. “Hetze” – “Nieuwspraak” – “Goeddenken” – “Waarheidsministerie” . . . komt u dat op een bepaalde manier niet bekend voor? Angela Merkel zei enkele dagen geleden nog dat zij en de haren ervoor zouden zorgen dat er helemaal geen foute ideeën meer zouden opkomen. Ja, op een bepaalde manier krijg je elk jaar steeds meer de indruk dat er nauwelijks een actueler boek is dan deze inmiddels al meer dan 70 jaar oude roman uit de jaren-40.

PS.: Ach, en nog iets. Leest u gewoon een keer voor de lol Orwell´s “1984” en dan direct daarna bijvoorbeeld dat hier. Gewoon voor de lol. Niet dat er sprake zou zijn van een of ander verband. Nee, nee, in geen geval!

Bron:
https://juergenfritz.com
Door: Jürgen Fritz

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

image_pdfimage_print
Share

Pijnlijke analyse

Eergisteren moest een heugelijke dag worden voor Vlaanderen. Een feestdag. Maar de feestdag werd vergald door een genadeloze aanslag vanuit de media.

De ‘pers’ liep met open ogen in de val. Als lemmingen volgden zij het uitgezette spoor. Een man, net benoemd tot eerste burger van Vlaanderen, werd met één welgemikte kogel geveld.

Dit was moord met voorbedachten rade, maar niemand die het zag, niemand die het ziet. Is deze eerste burger schuldig aan, hoe heet het, ‘uitkeringsfraude’? Misschien wel, misschien niet. Heeft de eerste burger van Vlaanderen iets gehad met een prostituee? Misschien wel, misschien niet. Moest hij op 11 juli 2019 hangen? Ja.

Want dit is opera. Het libretto geschreven door een obscure uitgever wiens naam in geen enkele krant stond gisteren noch vandaag. De Vlaamse pers is verworden tot een zielige oude man, onbekwaam om scherp te zien.

Zoet is ze, met het infiltreren van het private leven van een gewond politicus. Snel is ze, met het veroordelen van een on-veroordeelde (De Morgen: “Het minst verkwikkelijke aan deze historie: de geur van cliëntelisme”). Hatelijk is ze, wanneer ze zich verbergt achter de bagger van P-Magazine en de inhoud dupliceert. Onvermogend is ze, om de waarheid te achterhalen en het publiek te beschermen tegen de wanstaltige plannen van een megalomane uitgever.

De Octopus

Door de gebeurtenissen van de laatste jaren is het beeld van wat een terrorist is verschoven naar het buitenland. We zijn vergeten dat er ook blanke terroristen zijn, in eigen rangen. Op 11 juli was er in Vlaanderen in één huis gelach te horen, geklingel van kristal, en champagne, veel champagne. Dat huis staat in Knokke. Daar woont een man. De man achter P-Magazine.

Een man voor wie journalisten het hoofd buigen, een man voor wie politici het hoofd wegdraaien, een man voor wie ondernemers vluchten, een man voor wie slachtoffers beven, een man voor wie banken angstig de kluizen sluiten als hij langs komt…

Deze man is het hoofd van de Vlaamse maffia. Dat zag De Standaard reeds in 2003 toen ze schreef dat deze man de “Godfather van Vlaanderen” was.

Wij noemen deze man de Octopus.

De Octopus, de man achter P-Magazine en tal van faillissementen.

Al meer dan 30 jaar terroriseert de Octopus het Vlaamse ondernemerslandschap.

Meer dan 20 faillissementen staan achter zijn naam. Honderden slachtoffers maakte hij al. Gisteren kwam daar nog een handvol bij. Want denk niet dat de aanslag van 11 juli slechts één slachtoffer maakte, met name Kris Van Dijck. Nee, zijn vrouw en zijn familie zijn mogelijk nog meer geschonden want zij beschikken niet over het eelt dat politici ontwikkelen om hogerop te komen in de kringen van de macht.

De Octopus zat tussen 22/4/2002 en 2/1/2003 al 9 maanden in de gevangenis. Zijn strafblad leest als het rapport van de grootste pester op school, maar dan voor volwassenen. Op zijn strafblad vinden we de volgende veroordelingen terug: schriftvervalsing, faillissement en bedrieglijk onvermogen, oplichting, witwassen, afpersing, misbruik van vertrouwen (2 x), economische en financiële misdrijven, oplichting (opnieuw).

Men zou denken dat justitie de samenleving beschermt als een dergelijk individu de gevangenis weer verlaat. Het tegendeel in Vlaanderen is waar. Justitie houdt zich voornamelijk bezig met de gewone man en vrouw in de straat. Want zij zijn godvrezend. Als een overjaarse trapper beschermt justitie een aantal perfect gecamoufleerde vallen in de maatschappij. De eerste val heet bijvoorbeeld het verkeer. Geen enkele Vlaming kan nog ongeschonden door het verkeer. Het systeem dat ‘verkeer’ heet staat zo strakgespannen dat het per definitie fouten genereert van de gebruiker. En fouten levert bonuspunten, d.w.z. cash, op voor de niets ontziende overheid. De tweede val heet ondernemers. De mens wordt geboren met een zekere drang tot ontplooiing en zelfontwikkeling. Dat leidt tot innovatie. En innovatie leidt tot groei. De overheid is de grootste stroper in de ondernemerswereld. Justitie is de bloedhond die een gewonde ondernemer de keel over bijt. De derde val heet de schuldindustrie. Toen bleek dat er weinig lol te beleven viel aan het delgen van schulden, vond de overheid boetes uit, een soort bonus voor wie uiteindelijk na veel moeite erin slaagt een schuld te betalen. Omdat wie een schuld betaalt laat zien dat hij kan betalen moet men doorgaans de schuld nog eens maal twee of drie betalen, bovenop de schuld die al betaald is. Het klinkt niet zo logisch, maar daarvoor hebben we justitie die het systeem met een boksbeugel in het gelaat van de gewone man of vrouw in de straat te pletter slaat, tot iedereen uit angst knikt dat hij of zij het wel degelijk begrijpt.

Het bovenstaande telt niet voor een bepaalde doelgroep. De doelgroep waartoe de Octopus behoort. Een gezelschap van top criminelen die een Vlaamse variant van de brekingsindex van H.G.Wells ontwikkelden om onzichtbaar te blijven voor overheid en justitie.

Rex non potest peccare

De laatste 18 jaar waarde de Octopus rond door de samenleving alsof de samenleving hem toebehoorde. Rex non potest peccare, the king can do no wrong, is het adagio van de Octopus uit Knokke.

Met een onbehaaglijk aanvoelende charme palmt de Octopus harten en zielen in van mannen en vrouwen die geloven dat zijn omnipresente persoonlijkheid hen met zevenmijlslaarzen verder zal brengen in het leven. Zij zijn steevast zijn eerste slachtoffers. Vraag maar aan tientallen werknemers die uit de gratie vielen en plots zonder geld op straat stonden. Vraag bijvoorbeeld even aan de tientallen oud P-Magazine journalisten die zonder boe of bah op straat belandden nadat de vennootschap achter P-Magazine failliet ging. Een bijzonder verhaal. Buitenstaanders denken dan dat journalisten die onbetaald op straat belanden de ballen hebben om hun onrecht aan te kaarten, maar nee….zij kijken schichtig om zich heen, in de hoop dat er nog ergens een baan is in de journalistiek. En wanneer ze uiteindelijk een nieuwe baan vinden wensen ze niets meer met de Octopus te doen te hebben want zij weten als geen ander tot welke wraak hij in staat is.

Natuurlijk zijn er slachtoffers die zich niet zomaar gewonnen geven. Zij maken dan de fout om zich te beroepen op justitie in de hoop op gerechtigheid. En dat is exact wat de Octopus uit Knokke het liefst heeft. Justitie is als een gigantische kaas met gaten. De gaten zijn de gebreken. In die gaten heeft de Octopus zijn kantoren ingericht. Hij gebruikt justitie als bank, als verzekeringswezen, als inkomsten-model en als persoonlijke wraakgodin. De Octopus is een intellectueel, een visionair, maar met een psychopathisch brein. Wie het waagt zich in de krochten van justitie te begeven op zoek naar gerechtigheid na alle geld te zijn verloren aan de Octopus uit Knokke, ondergaat een metamorfose in de documenten van de rechtbank. De Octopus uit Knokke maakt van de bestolene de dief, maakt van het verbaasde slachtoffer, de woedende dader, maakt van de opgelichte werknemer, een stelende kleptomaan. De Octopus projecteert zijn eigen ziekelijke gebreken in zijn slachtoffers en huurt dure woordkramers van prestigieuze advocatenkantoren in om zijn slachtoffers te bevuilen nadat hij hen eerst alles afnam.

Een voorbeeld uit het dagelijkse leven? Kris Van Dijck is schuldig aan uitkeringsfraude? Tip voor Kris, check de laatste 10 faillissementen van de Octopus uit Knokke eens?

Steevast komt hetzelfde verhaal terug van slachtoffers van de Octopus: “als ik de besluiten lees lijkt het alsof ik de grootste crimineel ben, en niet hij die me bestolen heeft”. Een bijkomende tactiek in de rechtbanken is dat de Octopus een storyteller is zonder weerga. De Octopus is een meester in het doen onder-dwarrelen van de feiten onder tonnen neven-verhalen. De rechters in Eerste Aanleg zijn meestal nog in opleiding om door te groeien naar Hoger Beroep. Zij zien meestal door de bomen het bos niet meer en gooien meestal na jaren procederen verdwaasd de handdoek in de ring om uiteindelijk de peer in twee te delen. Zo functioneert justitie als bank voor de Octopus. Hij moet geen geld gaan lenen bij de bank. Justitie zorgt ervoor dat zijn betalingen jaren kunnen uitgesteld worden om uiteindelijk maar een fractie te moeten betalen van het oorspronkelijk te betalen bedrag. Zo word je in Vlaanderen miljonair, en dat is wat gebeurde met de Octopus.

Strafklacht

Op 10 oktober 2018 belandde er een strafklacht tegen de Octopus uit Knokke en zijn kompanen op het bureau van een onderzoeksrechter in Antwerpen. De strafklacht telde niet minder dan 144 bladzijden. Een goede wind blies een kopie naar de redactie van ‘tScheldt. De strafklacht leest als een opera seria. Er blijken dus mensen te bestaan die zich durven verzetten tegen de Octopus uit Knokke. Maar steeds met grote persoonlijke gevolgen. De redactie van ‘tScheldt is op de hoogte van schrijnende verhalen van verschillende ondernemers die naar de rechtbank trokken tegen de Octopus.

Maar zelfs octopussen maken fouten. Wat maakte dat Napoleon uiteindelijk verloor? Hij streed op een bepaald moment niet één gevecht, hij streed er dozijnen, tegelijkertijd. Dat is exact wat onze Octopus aan het doen is. Hij heeft een abonnement in elke rechtbank van het land. Er loopt niet één strafklacht tegen hem, er lopen er alleen al in Antwerpen minstens 4. Er zijn in Antwerpen al minstens twee verschillende onderzoeksrechters bezig met een onderzoek naar de Octopus.

De Octopus werd in december 2018 veroordeeld tot het betalen van 2 miljoen euro aan Renault. De Octopus werd drie weken geleden in Hoger Beroep veroordeeld tot het betalen van 1 miljoen euro aan een derde partij. De Octopus werd deze week ontheven als zaakvoerder uit een belangrijke vennootschap en door de rechtbank vervangen door een bewindvoerder. ‘tScheldt heeft weet van minstens 15 rechtszaken die momenteel lopen tegen de Octopus. En vooral, ‘tScheldt beschikt over een schrikbarende lijst van bewarende beslagen bij….Mediageuzen, de vennootschap achter P-Magazine. Momenteel hebben deurwaarders al voor minstens 1.735.900,32 euro aan beslagen gelegd bij de eigenaar van P-Magazine. Dat bedrag is tot op de comma juist.

In mensentermen heet dit…“het net is zich in snel tempo aan het sluiten”.

En dat is de reden waarom de Octopus 11 juli 2019 koos om de eerste burger van Vlaanderen om te leggen middels een vernietigend artikel in P-Magazine.

In een vlaag van akelige briljantie vond de Octopus een manier om zijn nakende arrestatie te ondergraven. Met een onmiskenbaar gevoel voor onderbuik timing wist de Octopus dat als hij de komende weken zou aangehouden worden, dat hij zal geportretteerd worden als de recidiverende maffieuze ondernemer. Hij zal de immer sjoemelende dader zijn.

We schreven het al, het is akelig in zijn spitsvondigheid, maar door de eerste burger van het land met perfecte timing op 11 juli omver te kegelen, met een dossier dat al sinds 2014 in zijn schuif ligt, zorgt de Octopus ervoor dat hij bij zijn komende aanhouding geen dader zal zijn, maar een slachtoffer.

Hij zal tieren, roepen en brullen dat hij aangehouden wordt omdat hij het als uitgever durfde een politicus aan de schandpaal te nagelen.

Hij zal roepen, noteer dit alvast, dat hij het slachtoffer is van een politieke afrekening!

Hij zal zich beroepen, noteer dit alvast, op zijn functie in de pers als ‘grote uitgever’ die ‘teruggepakt’ wordt door de politiek.

Vandaar dat hij een groot politicus nodig had als slachtoffer. Vandaar dat hij een event nodig had waar iedereen op zou staan kijken. Vandaar dat hij zijn publicatie in P-Magazine liet verschijnen tijdens de speech op 11 juli. We zeiden het al, de Vlaamse Feestdag was een opera in regie van de Octopus. Om succesvol te zijn in zijn plan, moest hij ervoor zorgen dat P-Magazine ogenblikkelijk en massaal in de pers kwam, en vooral dat de politiek getroffen werd. De Octopus is van nature gelieerd aan het Vlaams Belang omdat hij al jaren reclameborden aan hen verhuurt. Dat de nevenschade bij de N-VA zou komen te liggen was daarbij een heugelijke meevaller.

Het onmiddellijke effect is dat de onderzoeksrechter die eventueel plande hem de komende dagen aan te houden, hoogstwaarschijnlijk van zijn plan afziet juist vanwege de handeling van P-Magazine. Zet de onderzoeksrechter toch door de komende weken dan heeft de Octopus zich een eeuwigdurend Calimero ticket gekocht dat hij tot in den treure zal gebruiken in de rechtbanken. Hij zal staande houden dat de politiek hem ‘zoekt’. Hij zal de rechters in Eerste Aanleg ondersneeuwen met honderden verhalen over hoe hij een slachtoffer is van een afrekening, nadat hij de samenleving ‘zuiverde’ van een corrupte hoerenlopende top-politicus.

De media, blind voor wat zich hier aan het afspelen is, is op zoek naar de smoking gun bij het Vlaams Belang. Zij vermoeden dat het Vlaams Belang dit verhaal gelekt heeft naar P-Magazine om de N-VA te beschadigen en Filip De Winter aan de macht te brengen. Helaas. Het is jammer dat de waarheid moet komen van het enige niet gesubsidieerde medium in Vlaanderen: ‘tScheldt.

Hoe kwam het verhaal van Kris Van Dijck dan tot bij P-Magazine? Het is de eenvoud zelve. De hoofdredacteur van P-Magazine, de auteur van het artikel over Kris Van Dijck, klust al meer dan anderhalf jaar bij. Hij schreef volgens onze bronnen tot voor kort meer dan 20 artikels per maand voor de grootste erotische website van Nederland en België en had zo een continue voet aan wal in de Vlaamse porno-industrie. Hij doet dit vanuit een bedrijfje in Zandhoven, “Tekstbureau L.”. Het is in deze wereld dat de hoofdrolspeelsters in het drama van Kris Van Dijck vertoeven. Het is trouwens zo dat het meisje van lichte zeden dat nu gelinkt wordt aan Kris Van Dijck, reeds anoniem in de kranten en P-Magazine verscheen begin juni van dit jaar in een afpersingszaak. Daarbij zouden beelden zijn opgenomen in haar kamer. Haar huisbaas zou de beelden hebben gehackt en samen met zijn vrouw gebruikt hebben om klanten van het meisje af te persen.

P-Magazine ziet ondertussen al een ongemakkelijke bui hangen. Gisteren veranderden ze snel snel de naam van Kris Van Dijck in “K.V.D.” nadat het verhaal viraal ging.

De Octopus, ondertussen, wrijft zich vergenoegd in de handen. Laat de gerechtelijke politie maar komen, zijn magistrale slachtoffer-verhaal staat sinds gisteren klaar.

h/t Faustus

Foto 1: P-Magazine is haastig de naam van Kris Van Dijck aan het verwijderen, maar ze maken een fout waardoor de actie zichtbaar wordt

Foto 2: De naam van Kris Van Dijck wordt door P-Magazine snel veranderd in de afkorting K.V.D.

***

Vlaanderen heeft nood aan een nieuw soort pers, aan een nieuw soort journalistiek! Steun ‘tScheldt! Klik hier!

image_pdfimage_print
Share

Troika richting ondergang

Charles Michel, Christine Lagarde en Ursula Von der Leyen zijn voorgedragen voor topfuncties in de Europese Commissie. De benoeming van Von der Leyen is nog zeer problematisch: de socialisten en de groenen willen haar niet steunen, zowel om intern-Duitse redenen als uit woede over de niet-verkiezing van ‘hun’ kandidaat, Timmermans.

Sommigen zien daarin zelfs een sluw complot van Orban. Als dat waar is, dan stijgt Orban in onze achting. Louis, Christine en Ursula vormen een ideale troïka om de EU nog sneller naar de ondergang te leiden. Zoals Elsevier het cynisch uitdrukte, is de toekomst van Europa nu in handen van Charles Michel, die zelfs België niet bij elkaar kon houden, Lagarde die president wordt van de Europese Centrale Bank hoewel ze geen economie gestudeerd heeft en zelfs nooit een bankfiliaaltje heeft geleid, en von der Leyen die de Duitse strijdkrachten heeft laten aftakelen tot het laagste niveau sinds 1945.

Als Ursula dat ook eens met de EU-bureaucratie wil doen… Dat is allemaal heel hoopvol. Stel u voor dat ze bekwame leiders hadden benoemd. Dan zou de EU-dictatuur misschien veel langer overeind blijven. We weten niet of we dit echt aan Orban te danken hebben, maar als dat zo is, dan zeggen we van ganser harte: “Goed gedaan, Viktor!”

image_pdfimage_print
Share

Vandaag is het onze Vlaams-Nationale feestdag

Terwijl sommige gemeenten en intercommunales er in slagen uitgerekend vandaag plastic, metaal en drankafval alsook papier en karton te laten ophalen hierboven ons volkslied zodat U het niet zou vergeten. Niet toevallig worden de gemeenten waarover sprake geleid door liberalen, christendemocraten en/of socialisten. Als symbolische minachting kan dit tellen.

Daarom hieronder nog een ander filmpje:

De bedrieglijke heks van de OOOO laat niet af! Ook zij zal ons en Dries niet temmen! Ook Tom Van Grieken sprak duidelijke taal in zijn 11 juli boodschap.

image_pdfimage_print
Share

N.V. Volksverhuizing

De illegale immigratie naar Europa heeft het karakter van een ware volksverhuizing aangenomen. Een duurzaam en efficiënt antwoord blijft echter uit. Als vooraanstaand Europees staatsman schrikt Klaus er niet voor terug enkele ongemakkelijke waarheden uit te spreken en heel wat gemakkelijke onwaarheden te weerleggen. Dat maakt van N.V. Volksverhuizing een verfrissende bijdrage aan het – door politiek correcte taboes gedomineerde – publieke debat.

De onwil van de politieke elites om de massa-immigratie een halt toe te roepen, staat in schril contrast met de wil van het overgrote deel van de publieke opinie. Die gelooft immers niet langer in holle frases – genre “Wir schaffen das” – en wil dat er letterlijk en figuurlijk grenzen worden gesteld.

De voormalige president van Tjechië schreef dat de huidige migratiecrisis helemaal niet gaat om een conflict tussen altruïsme en xenofobie.

De meeste vertegenwoordigers van de politieke en mediatieke mainstream zijn niet bereid om dit debat als een conflict tussen principieel gelijkwaardige ideeën en wereldbeschouwingen te benaderen. In plaats daarvan bekijken ze het als een conflict tussen goed (dat zijn zij) en kwaad (dat zijn wij, de anderen). Met een verbluffende eerlijkheid en radicaliteit maken zij duidelijk dat ze de massamigratie naar Europa positief beoordelen, zij het als gunstig voor hun persoonlijke ‘standing’, zij het als een welgekomen gelegenheid om de status quo in Europa te veranderen. Daarom heten zij de migratie welkom. Daarom proberen zij zelfs niet eens om ze af te remmen.

De politieke mainstream, belichaamd door bondskanselier Merkel en partijpolitici van alle kleuren, volgt het linkse progressivisme, het uitgebreide etatisme en het staatspaternalisme, het groene dirigisme en een extensief sociaal constructivisme. Door dit gedachtegoed is het politieke personeel van alle partijen van de maatschappelijke mainstream aangestoken.

Tussen christendemocraten, socialisten met de kritische houding tegenover vele andere thema’s van de Europese linkerzijde, zoals de groene politiek (de strijd tegen de klimaatverandering incluis), de genderpolitiek en het progressistisch, op het constructivisme gestoelde, Europeanisme.

Wanneer de Europese elites het verder blijven vertikken de angsten van hun burgers ernstig te nemen, zal de uitgesproken hang van het Europese establishment naar een politiek van geforceerde immigratie de politieke verhoudingen in de EU-lidstaten grondig door mekaar schudden. Andere politici en andere partijen zullen op het voorplan treden. (N.v.d.r.: dat is op 26 mei 2019 al duidelijk geworden) Maar ook daarmee is nog niet alles gezegd.

De heersende multiculturele coalitie heeft veel grotere ambities. Zij hoopt namelijk dat de toevloed van miljoenen niet- Europese migranten en hun herverdeling en vestiging overal in Europa het continent fundamenteel zal veranderen. Zij hoopt dat de massale immigratie zowel de etnische samenstelling als de maatschappelijke verhoudingen in de verschillende Europese landen aan het schuiven brengt. De aversie van de kortzichtige, multicultureel, transnationaal en kosmopolitisch ingestelde elites tegen de Europese naties en natiestaten heeft een geheel nieuwe en ongeziene dimensie bereikt.

Deze mensen hebben begrepen dat de natiestaten – en hun parlementaire democratie – een hindernis zijn geworden voor de realisatie van hun droombeelden over een nieuw Europa en een storende factor voor hun globale machtsaanspraken. Zij hebben begrepen dat We moeten het wijdverbreide moraliseren (dat in de plaats treedt van de moraal) afwijzen en proberen zakelijk en ernstig te debatteren over de prangende thema» van vandaag.

Terwijl onze moraalapostelen hun eigen betekenis en edelmoedigheid zwaar overschatten vinden zij er niets beter op dan bezorgde critici van de massa-immigratie (ons en daarmee de meerderheid van de gewone burgers) af te schilderen als xenofobe angstige fascisten (of racisten) die zich door vooroordelen en stemmingmakerij als rattenvangers zouden gedragen Ze hebben ongelijk!

Wij baseren ons op het gezond verstand, op historische ervaringen en op een sceptische niet-progressistische zienswijze op de toekomst die door de man in de straat gedeeld wordt – met uitzondering helaas van de progressistische visionairen.

Paradoxalerwijze lijdt het dagelijks leven in Europa overal onder een soort supervoorzorg die nauwelijks nog iets met rationele risicovermijding te maken heeft. In naam van het voorzorgsprincipe wordt Europa met steeds nieuwe regelingen overstelpt, wat vele volstrekt vanzelfsprekende menselijke activiteiten verhindert of belemmert. Vreemd genoeg blijft tegelijkertijd heel het domein van de immigratie van elke preventieve acne gespaard. Met betrekking tot migratie is het praktisch verboden te vragen naar de kosten of zich te willen informeren over de risico’s. ‘Bijsluiters’ zijn niet voorhanden. Behoedzaamheid als dusdanig lijkt taboe te zijn. Zoiets is volstrekt absurd.

In de EU kan tegenwoordig geen enkel belangrijk bouwproject gerealiseerd worden zonder een uitgebreide ‘milieuduurzaamheidstoets’ die de effecten op de menselijke gezondheid, dieren planten, biologische diversiteit, bodem, water, lucht, klimaat, landschap, cultuur en andere materiële goederen ‘evenals hun wisselwerking’ onderzoekt en m kaart brengt. Alles wat het menselijk leven negatief kan beïnvloeden, wordt aan veelvuldig administratief, vaktechnisch of gerechtelijk onderzoek onderworpen. Het experiment om hier honderdduizenden, zo niet miljoenen, veelal onbekende mensen die deel uitmaken van een volslagen andere cultuur en beschaving te vestigen wordt echter van elke ernstige openbare beoordeling uitgesloten.

Het is vrijwel verboden dit feit nog maar ter sprake te brengen. Wie het toch doet, moet het zich laten welgevallen de status van ware Europeaan of eerbiedwaardige burger te verliezen. Hij wordt aan een brutale, openlijke druk blootgesteld, dikwijls tot in zijn job. Tot nu toe. Het is met grote waarschijnlijkheid te verwachten dat de instroom van honderdduizenden of miljoenen mensen in een voor hen vreemde en op hun komst onvoorbereide omgeving een hele reeks enorme complicaties en problemen zal teweegbrengen.

P.S.: Merkel, Jünker en Macron zijn ofwel totaal onbekwaam ofwel echte misdadigers. Maar dat laatste kan Klaus natuurlijk niet schrijven. Daarom doen wij het maar. Al wie de bevolking van een territorium wil vervangen door een andere wil in feite genocide plegen op de eerste en dus autochtone bevolking. De arrogantie en de misdadigheid van de ons controlerende elites (en iedereen die het pact van Marrakesh goedkeurde) is onvoorstelbaar. Daarom belasteren zij systematisch iedereen die hun misdadige plannen durft te bekritiseren. Karel De Gucht en Gwendolyn Rutten zijn daar 2 goede voorbeelden van.

image_pdfimage_print
Share

Het donald Duck parlement en Verafstoodt in hun blootje gezet door een moedige oma.

Widdecombe spreekt het Donald Duck Parlement toe in haar eerste toespraak.

Met haar partijleider, Nigel Farage, aan haar rechterzijde, zei Ann Widdecombe, dat de recente onderhandelingen onder de staatshoofden en regeringsleiders van de EU over de leiding van de instellingen van het blok de behoefte aan Groot-Brittannië om weg te gaan bevestigde.

–Het is alles behalve democratisch en dat is slechts een van de vele redenen waarom Groot-Brittannië gelijk heeft om deze plaats te verlaten, hopelijk op Halloween. Als dat het idee van democratie van deze plek is, dan is dat een serieus verraad van elk land dat hier vertegenwoordigd is, zei Widdecombe.

Ze sprak sprak specifiek de Brexit-coördinator van het parlement, Guy Verhofstadt, aan toen ze sprak over “kolonies” die “tegen hun imperiums” opstonden”.

– Er is een patroon in de geschiedenis van onderdrukte mensen die zich tegen hun onderdrukkers keren, slaven tegen hun eigenaars, de boeren tegen de feodale baronnen, kolonies, mr. Verhofstadt, tegen imperiums, en dat is de reden waarom Groot-Brittannië vertrekt! Het maakt niet uit welke taal je gebruikt, we vertrekken en we zijn blij dat we gaan. Nous allons, wir gehen, we are off!

Ann vertegenwoordigt de verwaarloosde meerderheid. Moedig en principieel. Weg met déze EU! Wég met deze elite! Weg met deze bende kleptocraten!

h/t Fenixx

image_pdfimage_print
Share

Nu wordt De Schandaard plots Wakker

“Mensensmokkelaars veroordeeld voor uitbuiten honderden Polen in ‘grootse proces moderne slavernij ooit’ “

Mensensmokkelaars veroordeeld voor uitbuiten honderden Polen in ‘grootse proces moderne slavernij ooit’
De Britse autoriteiten gaven foto’s vrij van de acht daders. Foto: British West Mindlands Police

Een Britse rechtbank heeft vrijdag acht mensensmokkelaars veroordeeld voor het uitbuiten van honderden Polen. Volgens de autoriteiten gaat het om het grootste proces rond moderne slavernij ooit in Europa.

De eveneens Poolse mensensmokkelaars lokten hun slachtoffers naar het Verenigd Koninkrijk met valse beloftes als goedbetaalde jobs en gratis huisvesting, enkel en alleen maar om hen zo goed als onbetaalde dwangarbeid te laten verrichten. Wie probeerde te ontsnappen, werd aangevallen of bedreigd.

Een rechtbank in Birmingham veroordeelde drie leiders van het netwerk wegens het opleggen van dwangarbeid, witwassen en mensensmokkel, zo maakten aanklagers vrijdag bekend. Vijf medeplichtigen werden eerder dit jaar al voor gelijkaardige feiten veroordeeld. Ze kregen straffen tussen drie en elf jaar cel.

‘Dit is de grootste rechtszaak over moderne slavernij die ooit gehouden werd in het Verenigd Koninkrijk, en misschien zelfs in Europa’, zegt aanklager Mark Paul in een verklaring. ‘De omvang van deze zaak is echt duizelingwekkend. Ddoor kwetsbare leden van de Poolse gemeenschap uit te buiten maakten de daders miljoenen pond winst en leefden ze in een weelderige luxe.’

Wanhopige slachtoffers

Veel van de slachtoffers vielen ten prooi aan de mensensmokkelaars omdat ze wanhopig op zoek waren naar werk, dakloos waren of kampten met een drugsverslaving. Ze moesten zien te overleven in mensonwaardige omstandigheden en ontvingen omgerekend amper tien euro per week.

De politie startte een onderzoek nadat een lokale vrijwilligersorganisatie had gemeld dat ze plots een influx van Polen over de vloer kregen bij voedselbedelingen. Uiteindelijk dienden 88 slachtoffers een klacht in, maar volgens de aanklagers maakte de bende minstens 300 slachtoffers.

Nu wordt De Schandaard plots wakker!

Rotherham? Nog nooit van gehoord!

Wanneer gaat DS aandacht besteden aan de vele duizenden minderjarige meisjes en volwassen vrouwen die brutaal en systematisch verkracht werden door moslims?

image_pdfimage_print
Share