Afkicken van een leugen is moeilijker dan stoppen met roken.

Als atheïst heb ik mij nooit gestoord aan Sinterklaas & Zwarte Piet. Evenmin aan Kerstmis/kerststal incluis, de Kerstman, de Paashaas of Allerzielen.
Ook al waren ze slechts verzinsels en gekaapt door de katholieke kerk.
Ze waren en zijn voor mij een mooi vergelijk met de grote godsdienstige sprookjes die even grote verzinsels zijn met het verschil dat, alhoewel ze allemaal op zeer jonge leeftijd worden aangeleerd, men bij de goddelijke sprookjes ook na de kindertijd blijft volhouden dat het echt is/was.

Velen kunnen en durven daarover op latere leeftijd er zelfs niet meer aan twijfelen zonder wroeging te hebben. Tot aan de dood slepen ze vaak dit psychische trauma mee.
Recent nog was mijn 9 jarige kleinzoon teleurgesteld toen hij vernam dat Sinterklaas en al de rest niet bestonden. Hij verzette zich zelfs ruim een week tegen deze gedachte, totdat hij afgelopen zaterdag (want ‘hij’ kwam bij ons altijd iets vroeger of later) daadwerkelijk vaststelde dat er niets meer in zijn schoen lag. Ook nu nog loopt hij teleurgesteld rond. Hij was graag blijven geloven, ook al werd hij opgevoed zonder godsdienst. En dat niet alleen vanwege de cadeautjes ook vanwege de sfeer, het samenhorigheidsgevoel….

Kun je denken wat het voor volwassenen moet zijn om afstand te doen van de god-gedachte en bijbehorende fantasie.

Afkicken van een leugen is moeilijker dan stoppen met roken.

Waar ik mij wel aan stoor, aan erger zelfs, is aan de anti Zwarte Pieten-clubjes die wanneer ze niet over Zwarte Piet zeuren, wel een ander thema zoeken en vinden om ons voor racist uit te schelden. Maar dat wisten mijn ‘vrienden’ al, hoop ik.

image_pdfimage_print
Share

Totalitaire islam

Luister naar deze wetenschapper!

Nu de publicatie van de Nederlandse vertaling van “Factual Persuasion”, een werk van de Amerikaanse mathematicus en professor Fysica Dr. Bill Warner nakend is, plaatsen we graag de vertaling in het Nederlands van een ander boek van hem als 31° in het boekenkastje van Nageltjes.

Het betreft de “Sira” of de biografie van de stichter van de islam: Mohammed. Die biografie is goed voor 26 procent van alle woorden van de islamitische doctrine. Eens je ook “feitelijk overtuigen” gelezen zal hebben kan je met de combinatie van deze twee boekjes, elke supporter, medestander of verontschuldiger van de islam gemakkelijk aan het twijfelen brengen over zijn of haar eigen gelijk of zelfs, als hij of zij intellectueel eerlijk is, zelfs overtuigen van zijn of haar ongelijk.

Het hoeft geen betoog dat een dialoog, gesprek of discussie met een islamiet (aka mohammedaan of moslim) totaal nutteloos is, vanwege het goddelijk bevel van de maangod Allah om alle niet mohammedanen te beliegen en te bedriegen (taqiyya voor de sjiieten, murana voor de soennieten) als het de verspreiding van de islam te goede komt.

En ook vanwege de goddelijke openbaring van de “almachtige” maangod Allah die openbaarde dat een vorige openbaring van hem altijd overtroffen wordt door zijn navolgende openbaringen. Het principe van abrogatie of afschaffing van eerder gedane openbaringen.

Allah heeft op die manier altijd gelijk begrijpt U? Een missertje, een flagrante tegenspraak: geen probleem! Het vorige orakel van de almachtige maangod Allah blijft wel bestaan maar heeft geen gezag meer want wordt vervangen door een nieuwere openbaring die superieur is en de vorige tegenspreekt. Zo is het geopenbaard in de “heilige” koran!

En met de volgelingen van zo een profeet zitten onze beroepspolitiekers thé te slurpen en iftar-maaltijden te nuttigen!!

Polen heeft groot gelijk geen totalitaire ideologie te dulden op haar territorium nota bene!

image_pdfimage_print
Share

Mladic veroordeeld

Het klopt dat bij de verovering van Srebrenica veel moslims door de Serviërs zijn vermoord. Wat er nooit bij wordt gezegd is dat die Serven wraak namen voor het feit, dat eerder duizenden van hun gezins- en familieleden door moslims waren afgeslacht. Dat is natuurlijk geen excuus, maar plaatst de gebeurtenissen wel in een veel genuanceerder licht. Waarom krijgen wij in het Westen dan uitsluitend een zeer eenzijdige versie te horen, een waarbij moslims schijnbaar uitsluitend weerloze slachtoffers mogen zijn, en de (christelijke) Serviërs enkel wrede daders, zoals ook in de rechtbank in Den Haag weer gebeurde?

Tijdens de Joegoslavische burgeroorlog bezetten VN- en NAVO troepen Srebrenica en enkele andere, voornamelijk door Serviërs bewoonde gebieden. De Serviërs werden gedwongen ontwapend, maar de moslims niet; die kregen zelfs moderne wapens van de NAVO overhandigd. Die vielen daarmee vervolgens de omliggende Servische dorpen binnen –zelfs vanuit de door VN blauwhelmen beschermde zones, ook bij Srebrenica-, waar de bewoners vervolgens werden mishandeld en afgeslacht.

In 2015 vroeg bijvoorbeeld de Servische journalist-auteur Nikola Zivkovic zich af waarom er geen enkele getuige kon worden gevonden, en er tevens geen enkele (satelliet)foto van de slachtpartij bestaat, en dat terwijl het gebied constant nauwgezet door Amerikaanse satellieten in de gaten werd gehouden.

Er waren wèl getuigen van de oorlogsmisdaden van Naser Oric, commandant van de moslim strijdkrachten in Srebrenica. De verhalen van Nederlandse blauwhelmen over wat er zich in het kamp van de jihadstrijders afspeelde, worden door foto’s bevestigd. Op die (van datums voorziene) foto’s zijn leden van het islamitische executiecommando te zien, terwijl ze poseren naast hun vastgebonden Servische slachtoffers. De executies werden ook gefilmd en gebruikt als propagandamateriaal voor buitenlandse geldschieters, en zelfs als ‘cadeau’ overhandigd aan de Bosnische president Alija Izetbegovic.

Mladic veroordeeld, maar dit gebeurde er echt in Srebrenica

image_pdfimage_print
Share

Politieke en financiële liquidatie van het Front National. En de politiek, justitie en de pers zwijgen hier in alle talen

Breaking en alarmerend!!
Natuurlijk nergens te vinden op of in de belgische media.

Te veel om te vertalen, maar ik hoop toch dat u in staat zult zijn deze zeer belangrijke persconferentie in het Frans te volgen.
Luister en huiver !
De bank Société Générale die al jaren de vaste bank is van het Front National heeft zonder redenen of verklaring de rekeningen van de partij opgezegd. Een lokale bank, schrapte ook hun rekeningen, maar moest die na interventie van de France Nationale Bank terug openen, evenwel zonder toegang tot de verschillende transactiewijzen als cheques of betalingen met Carte Blue. Maar bovendien werd Marine Le Pen haar persoonlijke rekening bij haar persoonlijke bank opgezegd.
Als een bank partijen en mensen met een andere politieke mening dan de hunne kan boycotten, kan weigeren, dan maken ze misbruik van hun macht. Te veel om te vertalen, maar ik hoop toch dat u in staat zult zijn deze zeer belangrijke persconferentie in het Frans te volgen.

Het mag ons niet verbazen dat deze actie werd aangestuurd vanuit Europa en vanuit de partijpolitieke tegenstanders, zelfs door president Macron die uit deze bankenwereld komt en beslist meer wist/weet.

Wie is na deze fascistische daad de volgende partij en politicus die aan de beurt is? Vlaams Belang? De PVV? AfD? De Winter ? Wilders?

Zelfs met de meest vijandelijke terroristische organisatie en hun aanhangers is men niet zo ver durven te gaan, en de vele teruggekeerde oorlogsmisdadigers krijgen terug hun uitkering, op hun bankrekening gestort uiteraard, om het even of ze al in de cel zitten met een flutstraf, of vrij rondlopen.

Ze gaven het voorbeeld. Ze moeten nu niet komen klagen als bij een wissel van de politieke macht de rechtse partijen hetzelfde doen met hun tegenstanders. Maar dat zal natuurlijk op een ander onthaal kunnen rekenen. Dat zou fascistisch, nazistisch, enz zijn.

image_pdfimage_print
Share

Natuurlijk niet op onze TV

Iedereen kent wel het roeptoeterende linkse journaille dat met opgeheven vingertje en met opengesperde ogen, zich bewust van de wereldschokkende vraag die ze voor het oog en de camera’s van de wereld gaan stellen. Een vraag waarop ze enkele dagen in hun kamertje of onderweg hebben gebroed en hard gerepeteerd. De vraag die hen plotsklaps wereldberoemd zou maken en alle deuren in de journalistiek openen.

En dan …, dan breekt het, als in hoop en gedachte, grote moment aan dat ze de president van de Verenigde Staten, tijdens zijn buitenlandse missie, een vraag mag stellen tijdens de persconferentie.

Zie en hoor hier wat volgde….
Hou de zak met chips maar klaar, en een zakdoek voor de tranen.
Even dacht ze te kunnen zweven. Nu komt ze nooit meer van grond.

Dit seutje is geen match voor Trump. Als ze wilt worstelen met een man als hij, dan moet ze van modder eten houden.

image_pdfimage_print
Share

Ayaan Hirsi Ali, Dawa

De uitdaging van Dawa = islamitische bekeringsdrang:

Interessant essay van Ayaan Hirsi Ali, maar deze keer kunnen we in geen enkel geval akkoord gaan met alles wat ze schrijft:

Ik beweer dat het Amerikaanse publiek dringend moet worden opgeleid over zowel de ideologie van de politieke islam als de organisatie infrastructuur genaamd dawa, die islamisten gebruiken om te inspireren, te indoctrineren, rekruteren, financieren en mobiliseren van de moslims die ze winnen voor hun zaak.

Akkoord, maar dan schrijft ze een eerste grote leugen.

Het heeft geen zin om te ontkennen dat deze ideologie zijn basis heeft in Islamitische doctrine.

Dit had moeten luiden “Het heeft geen zin om te ontkennen dat de islamitische doctrine een politieke ideologie is.” Zoals prof. dr. Bill Warner van het Centrum voor de Studie van de Politieke Islam (CSPI) op mathematische en wetenschappelijke wijze onomstootbaar aantoonde, is islam voor meer als 90 procent een politieke ideologie en geen godsdienst.

En dan ontspoort Ayaan nog verder en verkondigt gewoon een mening die niet op feiten gebaseerd is en ook geen enkele wetenschappelijke toetsing kan verdragen:

Echter, “Islam”, “Islamisme”, en “Moslims” zijn verschillende concepten. Niet alle moslims zijn islamisten, laat staan gewelddadig, hoewel alle islamisten -inclusief degenen die gebruiken geweld – zijn moslims. Ik geloof dat de religie van de islam zelf is inderdaad in staat tot reformatie, al is het maar om er meer van te onderscheiden duidelijk vanuit de politieke ideologie van het islamisme.

Dit is in feite islamofiele prietpraat. Het onderscheid tussen islam en islamisme is een fictie. Alle moslims zijn in feite Mohammedanen, volgelingen van Mohammed. Net zoals alle christenen volgelingen zijn van Jezus Christus en alle boeddhisten volgelingen zijn van Boeddha. Dat het moslimbroederschap 90 jaar geleden de exacte definitie van Mohammedanen veranderde in moslims verandert daar niets aan. De term moslim is bedrieglijk en een grote leugen.

Moslims zijn immers geen volgelingen van  Sahih Moslim, de auteur van de tweede grootste verzameling overleveringen over wat Mohammed tijdens zijn leven allemaal gedaan en gezegd had, maar zijn volgelingen van Mohammed!

Mohammedanen zijn overigens ook geen volgelingen van de ene almachtige god Allah, want Allah heeft geen volgelingen. Allah heeft alleen maar slaven. En Mohammed, de laatste der profeten was een slaaf van Allah. Jawel! En de openbaringen van Allah verklaren wel 12 keer in de heilige koran dat alle volgelingen van Mohammed hem als voorbeeld en ultiem rolmodel moeten navolgen!

De biografie van Mohammed die, in tegenstelling tot de Koran wel chronologisch gerangschikt is geeft ons een exact beeld van wat het zegel der profeten allemaal uitspookte! Die biografie beslaat 26% van alle woorden van de islamitische doctrine. De Koran slechts 14 % en de Ahadith (overleveringen) van de volgens de islamitische clerus “gezaghebbende” (sahih) auteurs 60 % van de islamitische doctrine. Die overleveringen zijn weliswaar niet chronologisch gerangschikt maar geven wel een gedetailleerd en zeer uitgebreid beeld van de afschuwelijke misdadiger die Mohammed was.

Het essay van Hirsi Ali is niet onverdienstelijk vanwege het feit dat ze de islamitische veroveringsstrategie beschrijft. Maar ze koestert nog de fictie en de illusie dat de islam van binnenuit zou kunnen hervormd worden. (in staat is tot reformatie) Niet dat die illusie onverdienstelijk zou zijn, want ook een illusie kan gebruikt worden als tactisch wapen tegen een moordzuchtige en imperialistische ideologie.

Waarschuwen tegen de verschillende tactieken van DAWA is dus ook verdienstelijk.

Challenge of Dawa, Ayaan Hirsi Ali  Boek in het Engels. Permanent in boekenkastje.

image_pdfimage_print
Share

Opzij ! Opzij! Opzij!

Wij moeten ons aanpassen aan de door Merkel geïmporteerde culturen. Niet enkel aan couscous, besnijdenissen, polygamie of het straffen van vrouwen. Ook aan dit!
Een bruiloft in het midden van Duitsland zoals wij die ook steeds vaker kennen: de voorste passagier trekt een wapen en vuurt meerdere keren uit de auto. Daarenboven is er ook het gevaarlijke rijgedrag, het overtreden van vele verkeersregels, de agressiviteit t.a.v de autochtonen.
Alhoewel klacht werd ingediend, zal er uiteindelijk niets gebeuren. De wind gaat snel liggen, en de politie teruggefloten of te laf om ons te verdedigen.
We zijn zelfs niet meer in staat om 200 personen bijeen te krijgen in verzet tegen de bouw van een megamoskee in Gent , die de Turkse dictator en achterlijke moslims steeds meer macht en invloed geven op ons leven.

image_pdfimage_print
Share

Hypocrisie en minachting voor slachtoffers

Toen men professoren Brice De Ruyver en Cyrille Finault vroeg als experten te gaan zetelen in de parlementaire onderzoekscommissie over de aanslagen in Zaventem en Maalbeek van 22 maart 2016 hielden ze het na een paar vergaderingen al voor bekeken. De criminologen weigerden mee te spelen in deze sterfhuisconstructie met een rookmachine als wierookvat.

Na het lezen van het vierde tussentijds verslag over het onderdeel ‘radicalisme’ kan men niets anders dan beide vermaarde criminologen gelijk geven, al is het voor professor Brice De Ruyver jammer genoeg postuum. Dergelijke zelfreinigende praatgroepen – ikzelf heb er een paar als lid meegemaakt – leveren degelijk werk als het om het achterhalen van de feiten gaat, maar verliezen zich in partijpolitieke haarkloverij en vluchtgedrag als het om aanbevelingen gaat.

De onderzoekscommissie heeft de reputatie van het parlement als poppenkast van jaknikkers alle eer aangedaan. De volksvertegenwoordigers vinden bijvoorbeeld in hun verslag dat er zoveel mogelijk moskeeën moeten erkend en gefinancierd worden. De islam werd in ons land in 1974 al als officiële godsdienst erkend. De Moslimexecutieve is de kerkfabriek van de islam en ontvangt al jaren miljoenen euro’s van de overheid voor de financiering van zijn erediensten.

Door interne twisten, latent racisme (tussen bijvoorbeeld Turken en Marokkanen, ik heb het zelf meegemaakt), en sektarische meningsverschillen (tussen fundi’s en realo’s van de soennitische of de sjiitische doctrine, of tussen de Turkse staatskerk Diyanet en zelfs de Iraanse kerk) lag de Moslimexecutieve jarenlang op apegapen.

Het is eerder een zootje ongeregeld van onbekwame zeloten dan een leidinggevend patriarchaat – vrouwen mogen er enkel de lokalen opkuisen. Sommige leden spreken geen Nederlands of Frans, maar enkel Arabisch en enkelen werden ooit in de gaten gehouden door de Staatsveiligheid.

De wijze parlementaire vergadering van gedoogpolitici kwam tot het besluit dat de geldkraan voor deze bedenkelijk curie nog verder moet opengedraaid worden, in de hoop dat men dan zal preken tegen gewelddadig radicalisme; voor geweldloos radicalisme echter mag de kansel wel nog gebruikt worden.

Onze moskeeën zijn broeihaarden van vervreemding, zegt onder andere jihadi-expert Montasser AID’Emeh. Het is niet door meer geld te geven dat de inhoud van de Koran, Allahs onveranderlijk woord, zal veranderen. De beste manier om aan deze strijd een einde te maken, schrijft filosoof Koenraad Elst in De islam voor ongelovigen, is hem voor de strijdende partijen irrelevant en absurd te maken, namelijk door hen te bevrijden van het geloof dat hen motiveert.

Misschien zouden onze volksvertegenwoordigers even moeten inzien dat in de multiculturele samenleving ook de multireligieuze samenleving is binnengeslopen, en dat deze enkel kan gedijen in een religieus neutrale staat, waarin elk maar moet betalen voor zijn eigen God. Door de scheiding tussen kerk en staat is het recht op godsdienstige achterlijkheid in onze grondwet verankerd: we hebben even weinig te zeggen over de opleiding van een imam in een Madrassa als van een onderpastoor in een seminarie, maar oproepen tot geweld staat wel al meer dan een eeuw in ons Strafwetboek. Jihadpredikers moet men dus achter de tralies steken, men heeft dit echter verzuimd. Dit gaat om niks minder dan schuldig verzuim en dhimmitudegedrag van onze politici.

De parlementaire vergoelijkingslobby rept in haar aanbevelingen met geen woord over bijvoorbeeld de samenvoeging van de Brusselse politiezones, waar nochtans alle beleidsmensen voor pleitten vlak na de aanslagen. De leenheren van de negentien Brusselse gemeentelijke baronieën hebben blijkbaar machtige commissievrienden, niettegenstaande het beleid van figuren als Philippe Moureaux, die van zijn gemeente Molenbeek een islamistisch hellegat maakte en van draaideurcriminelen bommenleggers.

Het gevolg van een socialistische monocultuur met een gesubsidieerd islamitisch randje.

Punt 95 van het onderzoeksrapport vermeldt:

‘Als gevolg van de redenen die de oprichting van de onderzoekscommissie hebben gerechtvaardigd (aanslagen van 22 maart 2016 in Brussel) is de aandacht van de commissie voornamelijk uitgegaan naar het (gewelddadig) radicalisme dat beweert gerelateerd te zijn aan de islam. De onderzoekscommissie wijst er evenwel op dat die focus geenszins mag doen denken dat zij het islamitisch terrorisme, net als het islam gerelateerd radicalisme, beschouwt als de enige vormen of uitingen van het radicalisme/gewelddadig radicalisme.’

Van zoveel onderdanigheid en kruiperigheid zakt mijn broek af. Het moet duidelijk zijn dat onze parlementsleden de islam niets kwalijk nemen. Dat de band tussen islam en geweld niets meer is dan een holle claim.

Terreur wordt door onze zoetwaterpolitici in hun rapport blijkbaar beschouwd als de weerwraak van de kanslozen voor de afwijzing van de samenleving en de beperking van hun kansen op de arbeidsmarkt.

Alle religieuze psychopaten komen uit een gemeenschap van gelijkgezinden en alle recente impactvolle aanslagen zijn aangestuurd door een perverse duivelse ideologie van godsdienstfanatisme en dogmatische haat. De voedingsbodem van deze aanslagen is het geloof zelf.

Maar terreur wordt door onze zoetwaterpolitici in hun rapport blijkbaar beschouwd als de weerwraak van de kanslozen voor de afwijzing van de samenleving en de beperking van hun kansen op de arbeidsmarkt. Werkgevers en hun discriminerend gedrag zijn volgens hen blijkbaar een reden voor de terreuraanslagen.

Een heksenjacht met praktijktests door een antidiscriminatiepolitie op onze ondernemersgilde moet volgens hen nu nieuwe aanslagen voorkomen. Het voorstel voor mistery calls had – onder druk van de N-VA en de Open VLD – zelfs het Zomerakkoord tussen de politieke partijen niet overleefd, maar in de cocon van hun besloten vergadering hebben lui als roeptoeter Peter De Roover en Siegfried Bracke van de N-VA meer last van het stockholmsyndroom dan van gezond verstand.

Daar wordt door hen zelfs Laurette Onckelinx tegen de borst gedrukt. Hun verloochening van de eigen ideologie met de vooropgestelde oprichting van een soort ‘super-Unia’ of gedachtenpolitie is beschamend. Het streven naar een consensus in het eindverslag lijkt voor hen belangrijker dan de inhoud. De politici van de onderzoekscommissie hebben de reputatie van het parlement als vermolmde poppenkast van jaknikkers weerom alle eer aangedaan.

Overal in de wereld, van Brussel tot New York, vermoorden religiegekke uit naam van Allahu Akbar onschuldige mensen om hun plaats als martelaar in het paradijs te verdienen en het kalifaat op aarde te vestigen. En toch blijven onze parlementsleden deze monsters als slachtoffers van discriminatie zien? Laat ze dat maar een keer in het West-Vlaamse Staden gaan uitleggen.

h/t Jean-Marie De Decker

Postscriptum:

De moeder uit Staden die stierf bij een islamitische aanslag in de VS is weer thuis. Het stoffelijke overschot van Ann-Laure Decadt is sinds zondagochtend terug in België. Deze 31-jarige vrouw die vorige dinsdag om het leven kwam bij de islamitische terreuraanslag in New York is weer thuis. nieuwsblad.be
image_pdfimage_print
Share

Les geschiedenis

2004: Vlaams Belang als grootste Vlaamse partij verboden
2007: Leterme in een houdgreep, kiest finaal voor België.
2008: banken vallen om
2010: 45% voor V-partijen (LDD, VB, NVA), 541 dagen geen regering.
Het systeem blokkeerde totaal.
De Wever is de redder van dat Belgisch systeem gebleken. De Vlamingen beginnen zelfs van België te houden!

‘Vandaag zijn de Vlaams-nationalisten beleidsmakers die cruciale posities bekleden in de leiding van ons federale landje.
En ach, maak Michel Vandenbosch van Gaia morgen manager van het slachthuis van Anderlecht, en zelfs hij zal op den duur overtuigd raken dat een stukje vlees nu en dan geen kwaad kan.
Vandaag is de N-VA die huisvader die blijft dromen van de snelle, brullende sportwagen van de onafhankelijkheid, maar genoegen neemt met de degelijke minibus van het besturen. Zo’n busje waarin de kinderen comfortabel kunnen zitten en dat handig is voor als je met de caravan op reis gaat.

Tragisch. Maar nog tragischer zijn die superfans die geloven dat die man een briljante strategie heeft. Want dat heeft hij helemaal niet. België nemen? Goed bezig, aan de essentie verandert er niets, de Vlamingen mogen blijven werken en betalen voor de franstaligen. Alleen krijgen we daar nu minder kindergeld, langer werken, etc. voor terug.
De Wever heeft de Vlaamse beweging en de partijpolitieke vertaling decennia in de tijd teruggeslagen.
Een strategische nederlaag.
Omdat men nu aan de Vlamingen moet verkopen dat België wel werkt, terwijl de fundamentele strategie altijd geweest is om minder België en meer Vlaanderen te krijgen, omdat dat goed is voor de Vlamingen.

h/t Tom Vandendriessche

image_pdfimage_print
Share

Het wespennest België 2017

In 1830 creëerden Engelse, Franse, en Duitse politici, met twee lappen grond welke geografisch deels bij Nederland en deels bij Frankrijk hoorde een nieuw land dat men de naam België gaf.
Men benoemde een werkloze Duitser uit een adellijke familie tot Koning, en bezegelde daarmee de vrede tussen drie vijanden die eeuwenlang mekaar hadden bestreden.
Tot het einde van de jaren vijftig van vorige eeuw was in gans het land de financiële, politieke, economische en administratieve macht grotendeels in handen van de Franstalige bourgeoisie.
De opkomst van de Vlaamse volksbeweging, die pas begin de jaren zestig voldoende was geworden om de politieke partijen onder druk te zetten, luide het begin in van een reeks ‘staatshervormingen. Onder meer via het vastleggen van een ‘taalgrens’, de federalisering van het land, en het opsplitsen van de nationale, in regionale partijen, trachtten de Vlamingen zich van hun historisch gegroeid minderwaardigheidscomplex te ontdoen.

Elke sessie van deze, vandaag nog steeds niet volledige voltooide staatshervorming, kon pas afgesloten worden door compromissen en toegevingen van Vlaamse kant.
De Franstaligen waren geen vragende partij en konden bijgevolg vrij de prijs bepalen die de Vlamingen voor hun ‘ontvoogding’ dienden te betalen. Er werden akkoorden afgesloten, grondwetswijzigingen doorgevoerd, taal- en andere wetten uitgevaardigd, welke wegens hun ingewikkeldheid, vaagheid, onvolledigheid en interpreteerbaarheid, de kiemen legden voor nieuwe en met der tijd als maar groter wordende communautaire problemen.
In de taalgrensgemeenten waar een min of meer grote minderheid woonde van anderstaligen (Frans of Nederlands) voorzag men ‘faciliteiten die er dienden voor te zorgen dat de inwoners de taal-integratietijd gemakkelijk zouden kunnen overbruggen.
Voor de faciliteitengemeenten binnen het Franstalig gebied betekende dat, de Vlamingen er na een paar jaar Frans spraken, en hun daar opgroeiende kinderen achteraf dikwijls eentalig Frans waren.
In de in Vlaanderen gelegen faciliteitengemeenten ervoeren de Franstaligen de faciliteiten als een middel om geen Nederlands hoeven te leren en kwamen er zich steeds meer Franstaligen uit Brussel vestigen. Als resultaat daarvan bestaat de bevolking in drie van de zes Vlaamse randgemeenten in grote meerderheid uit de meerderheid uit (meestal Nederlandsonkundige) Franstaligen.

Die gebieden willen zij nu bij de uitbreiding van brussel inlijven en later bij wallonie.

Het gevolg van dat alles geeft ietwat rare feitelijkheden: De hoofdstad van het gewest Vlaanderen ligt niet binnen alleen zijn eigen grondgebied, en is tegelijkertijd de voornaamste stad van een ander gewest (Brussel). In drie van de zes faciliteitenrandgemeenten woont een grote meerderheid van Franstaligen, die conform de taalwetten in het Nederlands (zouden moeten) bestuurd worden door Franstalige burgemeesters en Schepenen. De Franstalige inwoners ervan kunnen bovendien bij de federale verkiezingen voor kandidaten in een ander (Brussels) gewest kiezen.

Federale en gewestelijke bevoegdheden lopen wirwar door elkaar, en voor sommige vergunningen dient de Belg bij één of meerdere, zowel federale als gewestelijke diensten aan te kloppen.
Zes regeringen, evenveel parlementen, en tien ‘bestendige deputaties en provincieraden, kondigen wetten of dekreten en verordeningen af die via ‘alarmbellen’ en ‘belangenconflicten’ door een bepaald gewest of taalgemeenschap kunnen worden geblokkeerd of op de lange baan geschoven.

Bij gebrek aan nationale partijen kan de Belg maar voor de helft de federale Kamerleden kiezen, en wordt hij door een coalitieregering bestuurd waarvan de helft van de ministers tot partijen behoren waar hij niet heeft kunnen voor stemmen.

Een federaal minister is minister van alle Belgen maar kan door de helft van zijn ‘onderdanen’ noch beloond, noch ter verantwoording worden geroepen.

Dat het in dit land, ondanks dit kluwen, nog zo goed om leven is, doet vragen rijzen over de belangrijkheid en de waarde van diegenen die ’s lands bestuur in handen hebben, of althans waarvan wij denken dat zij dat hebben.
Het nieuwe compromis m.b.t. de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde, een mongolistisch gedrocht, geboren was uit de staatshervormingsessie van die de Taalgrens vastlegde, is weer een juweeltje van volksverlakkerij.
Terwijl men steeds heeft gesteld dat de splitsing van het kiesarrondissement de verfransing van de Brusselse rand moest stoppen, zorgt de feitelijke uitbreiding van de faciliteiten er voor dat de verfransing van de Vlaamse randgemeenten in versneld tempo doorgaat.
Binnen een paar decennia zal men er nog moeilijk tussen uit kunnen om Brussel uit te breiden met alle zes, volledig verfranste, Vlaamse randgemeenten.
Ook dan zal er maar ‘vijf minuten politieke moed’ nodig zijn om tijdens een kiescampagne te beloven dat dit nooit zal gebeuren….

image_pdfimage_print
Share