Oh nee, alweer een moskee !

DORDRECHT/Nederland – Bij een massale vechtpartij voor een moskee aan de Merwedestraat in Dordrecht zijn twee mensen gewond geraakt. Een van hen liep een steekwond op. De politie heeft vier verdachten gearresteerd.

Bij de ruzie waren ongeveer dertig mensen betrokken. De politie startte meteen een klopjacht op de verdachten die na het incident wegreden met twee voertuigen. Zij zijn inmiddels aangehouden.

De vechtpartij was op straat in de buurt van een moskee, meldt de politie. Het is niet bekend wat de aanleiding is geweest.

Het is niet voor het eerst dat er een vechtpartij plaatsvindt in de buurt van de moskee. Twee jaar terug werd het pand van de Turkse moskee door tientallen mensen bestormd. Aanleiding was toen het belagen van een Koerdisch gezin in de Dordtse Wielwijk, omdat ze een Koerdische vlag voor het raam hadden hangen, zo meldt RTV Rijnmond.

Het aantal afschuwelijke misdrijven intussen in heel Europa gepleegd door aanhangers van de ‘religie van de vrede’ doet er niet toe. Islam is intrinsiek extreem gewelddadig, ongeacht wat der door zichzelf boven ons gestelden allemaal durven beweren. Ze zijn allemaal medeplichtig aan moord, agressie, verkrachting, doodslag, slagen en verwondingen op zijn minst.

Elke moskee, hoe klein of onbeduidend ook, is een bron van geweld en een bron van haat. Dat is het automatisch en onvermijdelijk gevolg van de islamitische doctrine, de islamitische ideologie, onveranderlijk en ten eeuwigen dage vastgelegd in haar zogenaamd heilige bronteksten.

Helaas zijn onze politieke leiders te werkschuw om zich te informeren, te laf om te durven denken, te dom om zich te realiseren dat zij niet de enigen zijn die durven liegen en bedriegen.

image_pdfimage_print
Share

Francken … liegt

Het boek van Theo Francken

We hadden inhoudelijk al onze bezorgdheid geformuleerd over het boek van Theo Francken, geschreven door een kabinets-medewerker, en dus op kosten van ons allemaal, de weerloze belastingbetaler!

Als lijstduwer voor de nakende verkiezingen voor de gehalveerde provincieraad van Vlaams-Brabant probeert Francken nu alles uit de kast te halen om zo veel mogelijk mensen te overtuigen van iets dat manifest een leugen is en was.

De kracht van verandering was een operatie diepvrieskast. De verandering is helemaal geen verandering en werkt voor geen millimeter. De slogans van NVA zijn vals, hol, hypocriet en ronduit leugenachtig.

NVA bedient zich van de traditionele media (MSM) om de perceptie van weerloze burgers te sturen, te beïnvloeden, te censureren, te hersenspoelen. Kortom indoctrinatie zoals in de Sovjettijd van de communisten. Het enige verschil is dat NVA geen rode vlag voert maar de leeuwenvlag misbruikt

Artikel 3, artikel 9, wie zal het zeggen. Ons zal het worst wezen. Wij hebben niets te zeggen, of toch?

https://kanaalz.knack.be/talk/z-talk-met-theo-francken-29-09-18/video-normal-1297619.html

De Knack talk met hun gewezen hoofdredacteur Rik VC mogen we uiteraard niet meer zien. Die was wél duidelijk!

image_pdfimage_print
Share

Smossen. Kent u dat woord nog?

Te veel communicatie. De gemeenten en steden produceren steeds meer onnozele en overbodige folders en evenementen. In de hoop foldertjes die mijn gemeente elk jaar produceert en verspreidt, en die uiteindelijk vrijwel allemaal ongelezen in de vuilbak worden gekieperd, kan men onderhand zwemmen. Iedere politicus wil zo nodig zijn eigen infofoldertje en evenement.
Ze menen wellicht dat ze daarmee de problemen hebben opgelost en dat ze goed besturen.
Als in een gemeente waar ik woon, met goed 15000 inwoners, al zo wordt gesmost, dan moet het gigantisch zijn in een stad als Antwerpen? Getuige daarvan de bonus van 17000€ die de stad met een gigantisch gat in haar portemonnee, via een krediet , meent te kunnen uitbetalen. Menige huisvrouw en huisvader moeten zich nu toch wel in de haren krabben en politici weer een stuk van hun geloofwaardigheid af trekken.
De linkse hobby verder gezet : het geld van anderen uitdelen, al dan niet onder het mom van solidariteit.

Thierry Debels:“Het college keurde eind september 2018 de vastlegging goed voor ‘de uitbetaling van de bonus 2017 aan Maxus Belgium nv ten bedrage van 17.720,09 euro’. De firma Maxus Belgium vroeg eerder de uitbetaling ervan voor het jaar 2017.”

image_pdfimage_print
Share

Voor Antoine, Hugo en Charles

Charles Aznavour was een kind van de Armeense genocide. Nana Mouskouri was een kind van de Griekse genocide. Jaja de Turkse Ottomanen/Mohammedanen probeerden begin vorige eeuw tegelijk met de Armeniërs ook alle grieken uit te roeien! Maar dat moeten we blijkbaar allemaal vergeten want politiek incorrect.

Francoise Hardy was een Françaize de souche. Maar zowel Aznavour als Mouskouri als Hardy leerden ons de schoonheid van de Franse taal. Dat maakt ons echte wereldburgers in tegenstelling met onze corrupte linkse elite.

Maar geen enkele taal is zo mooi en zo zoet als het Nederlands. Ten bewijze waarvan hierbij enkele liedjes van de Vlaming Hugo Raspoet. Daarom ben ik fier om Vlaming te zijn

 

image_pdfimage_print
Share

Het boek van Theo Francken

Goed dat een zetelend politicus wantoestanden aanklaagt.

EVRM, EUSSR, NGO’s enz. Maar de waarheid heeft ook haar rechten.

Niettegenstaande 4 van de vijf hoofdstuktitels in het boek het woord ‘migratie’ gebruikt las ik nergens het woord ‘hijrah”, Arabisch voor migratie.

Nu is het mogelijk dat Francken of zijn ghostwriter de islamitische doctrine niet kennen. Hun schuld niet, zullen we maar denken.

Aan geen enkele van onze hogescholen of universiteiten werd de afgelopen 50 jaar fundamenteel wetenschappelijk onderzoek gepleegd op islam.

Maar het boek mag dan wel uitstulpen van oorzaken voor migratie, maar cirkelt met een enorme bocht rondom de belangrijkste motivatie: “hijrah”, het geheiligd motief dat volledig soenna is, overeenkomstig het universeel en eeuwigdurend rolmodel van Mohammed, de laatste profeet.

Zijn migratie van Mekka naar Medina is het begin van de islamitische jaartelling. Weet Francken dat niet?

Zonder ‘hijrah’ geen jihad tegen kafirs.

Zonder jihad tegen kafirs geen buit.

Zonder buit geen onderwerping.

Zonder onderwerping geen ‘jizjah (islamitische belasting op afwijkende meningen).

Francken deelt wel stoere tweets maar voert in realiteit een islamofiel laks beleid.

Zonder kennis geen inzicht!

image_pdfimage_print
Share

Hier encore….

Ik had tijdens mijn leven geen idolen. Of toch wel, zo realiseerde ik me vandaag, de dag van het overlijden van Charles Aznavour. Zijn overlijden rukte iets uit me weg, iets dat nooit meer terug zal komen, hoe hard ik ook zou zoeken of wensen.
Ik groeide op met zijn muziek. Destijds werd er immers veel meer Franse muziek gedraaid op de radio en op TV dan vandaag.

Diegenen die mijn schrijfsels lezen zullen smalend denken dat mijn idool een arme immigrant was. Ik haast mij zelfs te zeggen dat ik Frans leerde, en vooral ook mijn uitspraak oefende, aan de hand van zijn liedjes. Zingen, componeren en acteren zoals hij dat kon heb ik helaas er niet mee kunnen leren, maar ik had dan ook vooral technologische en wetenschappelijke ambities.
Zie je wel zullen ze denken, Antoine’s kijk en mening over immigratie is dus verkeerd: immigratie verrijkt. Ik doe echter niets af aan mijn kijk en standpunten over immigratie, die eigenlijk een invasie is. Charles was immers een grote uitzondering die de regel bevestigde. Niet de enige in de verre of moderne geschiedenis, dat is zo, maar een witte witte raaf. Een voorbeeld van integratie. van burgerschap, die al de pampers, de positieve discriminatie, de betutteling van vandaag niet nodig had om
fransman onder de Fransen te worden.
Een voorbeeldfransman, een rolmodel zelfs. Taalvaardiger dan menige Français de souche, intellectueel, passioneel zoals de wereld de Fransen droomt: trouw, loyaal, bescheiden niettegenstaande zijn succes, travailleur en comédien tegelijk.

Over immigratie en integratie in Frankrijk zegt Charles in 2013 het volgende:: « Je suis devenu Français d’abord, dans ma tête, dans mon cœur, dans ma manière d’être, dans ma langue… J’ai abandonné une grande partie de mon arménité pour être Français… Il faut le faire. Ou alors il faut partir » (” Ik ben vooreerst fransman geworden, in mijn hoofd, in mijn hart, in mijn manier van zijn, in mijn taal Ik heb een groot deel van mijn Armeens-zijn achtergelaten om Fransman te zijn … Dat moet men doen. Want anders dan moet men vertrekken.” )

Als Vlaams Nationalist staat mijn liefde voor het eigen volk, de eigen cultuur en taal niet in de weg dat ik ook voor andere(n) bewondering kan hebben, dit ook een plaats kan geven in mijn leven en onze maatschappij. De sleutel tot mijn voordeur daartoe zijn verdienste en assimilatie, waarbij niemand hoeft te vergeten waar hij vandaan komt. Gelukkig zijn er die, zoals Darya Safai bvb die ik hopelijk zal kunnen blijven bewonderen, maar ik ben er van overtuigd dat door de massa-immigratie er meer goede dingen zullen verdwijnen dan er zullen bijkomen.

Ik dacht er nog aan om naar zijn optreden te gaan, het jaar dat hij 90 was, in het sportpaleis/Lottoarena, maar ik deed het toch niet. Ik was te bang om mijn goede herinneringen aan hem en zijn muziek beschadigd te weten wanneer hij dat optreden te veel had gegeven. Op 90 is de stem altijd gedegenereerd zo weet ik. Ik wou mij de droeve emotie en spijt bewaren; misschien ook niet geconfronteerd worden met wat snel voorgoed verdwijnen zou en wellicht ook niet met mijn eigen ouder worden.
Nu balanceert mijn gevoel tussen de toen juist geachte keuze, en de spijt van vandaag, dat ik dit eigenlijke afscheid heb gemist.

Van zodra ik zijn overlijden vernam, zapte ik van het ene naar het andere TV kanaal om een of andere retrospectieve te vinden, al was het om hetgeen verloren was gegaan toch nog even te vatten, zijn beeld en muziek te kunnen vasthouden in mijn geheugen. Eigenlijk net zoals ik mijn naaste familie elke dag nog ging bezoeken na hun dood tot aan hun begrafenis, en zo mijmerend hun laatste lijfelijke beeld op mijn netvlies brandde. Het is niet uit weekheid of een religieuze reflex die ik als atheïst niet heb, maar uit eerbied en verbondenheid. Een persoonlijk afscheidsritueel waarmee de doden toch verder blijven leven in mijn geheugen, al is dat ook maar voor even. Mensen zoals Charles Aznavour overstijgen dit ‘even’. Ze zullen omwille van hun leven en prestaties, en dank zij de vele documenten en opnames, waarschijnlijk nog enkele eeuwen nasmeulen. Helaas niet zo lang als Stalin, Caligulla, Vlad Dracula of Hitler die waarschijnlijk de ganse toekomst van het mensdom zullen blijven staan in geschiedenisboeken.
Maar voor mij had Charles Aznavour een belangrijke plaats in mijn geschiedenis. En die is vandaag belangrijker dan elke andere.
Behoud van massa, behoud van energie: niets vergaat, troost ik me.

 

image_pdfimage_print
Share