Tussen de lijntjes

Het is interessant altijd de etiketten op de voedingsproducten zorgvuldig te lezen, wat het etiket op de voorzijde of in het winkelrek ook aangeeft.                                                                           Liefst, en in de eerste plaats koop ik producten van het eigen volk eerst. Dat doet men elders ook. Elders noemt men dat patriottisme,  maar hier fascisme. Ik laat het aan de lezer om hierover na te denken, maar ook over het volgende:Barcode

Met alle voedingsproducten komende van over de hele wereld, en uit landen waar met hygiënische en sanitaire regels een loopje wordt genomen. Waar kinderen worden uitgebuit, en regels op het houden en doden van dieren met de voeten wordt getreden en ze zelfs onbestaande zijn, is het nodig dat wij weten waar de producten die wij kopen vandaan komen.

Het is niet omdat er in veel landen wetgeving bestaat dat die wordt nageleefd en er voldoende controle bestaat.

Veel producten dragen niet of nauwelijks de vermelding van het land van productie, van oorsprong. De etiketten en de winkelaanduidingen geven vaak enkel de herkomst, dus waar de verdeler of de importeur zijn gevestigd.

Rekent u op de controle door het voedselagentschap om te verhinderen dat u ongezonde producten koopt en eet?                                                                                                                                 Realiseer u dan dat er elk jaar miljoenen containers en miljoenen tonnen voedingsproducten ons land binnenkomen, niet alleen via onze havens maar ook via havens elders in Europa. Onmogelijk voor het Voedselagentschap, de douane en de kwaliteitscontroles van supermarkten om al die producten te testen.

De laatste controleur bent u, de consument, die het uiteindelijk moet opeten of drinken en het geeft aan je kinderen.

Hier werden de kweek plofkippen, de teelt van genetisch gemodificeerde gewassen, legbatterijen, hormonen en steroïden in de veeteelt, het gebruik van bepaalde herbiciden, pesticiden enz…. verboden, maar niet de producten hiermee vervaardigd in de onzichtbare productieketens elders. Men noemt die goederen: “black hearted goods”

Denken we ook aan de nietsontziende ongereglementeerde visvangst die vaak even veel dolfijnen het leven kost als het aantal zeldzame blauwvin-tonijnen, de soja- en palmplantages waarvoor de habitat van de laatste Orang Oetans, dwergolifanten en tijgers worden vernield.

Zelfs in Europa zijn er nog verschillen wat het gebruik van pesticiden en herbiciden betreft. Middelen die hier al lang verboden zijn kan men nu nog altijd net over de grens kopen. Wat dan niet in de verdere Oostbloklanden?

Om ons een idee te vormen hoe het in de voedseltrafiek aan toe gaat moeten we maar even kijken naar het recente paardenvlees-schandaal. Dit werd pas ontdekt, alhoewel al lang aan de gang, en dan nog niet eens door de overheid. Gelukkig is paardenvlees niet ongezond.

Maar ik denk ook aan het dioxineschandaal eerder bij ons, en stel mij terecht dan de vraag: wat moet het dan allemaal niet zijn in die verre achterlopende landen waar gemakkelijk door met een bankbiljet zwaaien een certificaat kan worden gekocht, een controleur zijn twee ogen dichtknijpt?

Het is ons recht te weten waar ons voedsel vandaan komt, en nochtans hebben de overheid noch het voedselagentschap zich ooit ingespannen om de bevolking te informeren, en ze is in het vervullen van haar plichten zeer nalatig geweest                                                                                                         Daarom is het belangrijk dat men ook de Barcode kan lezen en interpreteren.                                         Als de drie eerste cijfers van de Barcode (onder de streepjes) 690, 691 or 692 is, dan is het product Made in China. 471 is Made in Taiwan… (zie het lijstje hieronder)

890…… Made in India
690, 691, 692 … made in China
00 – 09 … USA en Canada
30 – 37 … Frankrijk
40 – 44 … Duitsland
471 …….. Taiwan
49 ………. Japan
50 ………. Groot Brittannië
Het lijstje is helaas niet volledig, maar al een begin voor onze bewustwording.  

Een volledigere lijst vindt u hier:  http://www.thebestplaceto.be/one/landen_codes_streepjescodes.htm     Laat ons eisen dat wij voortaan duidelijk en volledig worden ingelicht, en dat allerhande codes niet enkel door een groepje ingewijden kan worden ontcijferd.

Antoine Griffon

Antoine Griffon

image_pdfimage_print
Share

Reacties

Tussen de lijntjes — 5 reacties

  1. Het geeft wel voldoening om te lezen dat er nog velen “AFKOMSTbewust” hun voedsel aankopen.
    Maar toch kan men niet vermijden dat men ONBEWUST eten koopt dat “bewerkt” geweest is in het buitenland.
    Wie heeft er nog nooit een slaatje genuttigd waar ook garnalen in verwerkt waren (?), of… een “tomate au crevettes” ???
    Fikken is er 99 1/2% zeker van dat… indien U zoiets genuttigd heeft in een poepchic restaurant (waar een etentje bijna Uw pree van een héle week kost)… dàn is het mogelijk dat die garnalen gepeld werden door eigen keukenpersoneel.
    Aangekocht in winkel/grootwarenhuis, dan heeft U garnalen die de “gewone weg” gevolgd zijn: Vers (!) vanaf het visserschip, verkocht in de vismijn, vervoerd via de diensten van de opkoper, en dan naar…Marokko
    om dààr gepeld te worden door “dames die een drinkcentje willen verdienen”(!!) Vandaar gaan de gepelde garnalen terug naar Europa om verdeeld te worden 1) aan centrale dépots van verscheidene grootwarenhuizen,(die het…op hùn beurt doorsturen naar hun plaatselijke verkooppunten) en 2) ook een deeltje naar een opkoper (die ze dan levert aan de viswinkels & kleinere “eethuizen”. —> daaagen onderweg 🙁
    Wil men echter wél verse garnalen (?)dan koopt men ze liefst in hun schelpachtige huid, en pel ze zèlf.

    • Ja Fikken, ik pel mijn garnalen zelf! Van koppen en pantsers kook ik altijd een garnalenbisque. Elke gastronoom zou dat moeten doen, en alleen in het begin zal men er wat moeite mee hebben om garnalen te pellen. Na een tijdje kan men het terwijl me TV kijkt. Nog een voordeel: de peller eet er altijd meer.

  2. Een barcode is niet nodig voor zand.
    Een chef-kok uit Tokio serveert een zesgangenmenu met uitsluitend gerechten van aarde. Het is lekker en gezond, beweert de chef. Modder, aarde en zand bevatten veel mineralen en zouden goed zijn voor de spijsvertering. Voor dit zanderige menu dient 80 euro betaald te worden. Moet er nog zand zijn?
    Kom allemaal naar zee, ik doe het voor de helft van de prijs, potjes en sterretjes worden er gratis bij geleverd

  3. Voila Jean, Jij geeft het goede voorbeeld! Onze economie wordt onderuit gehaald terwijl iedereen er staat op te kijken. En de vakbonden en politici maar zeuren dat de banen hier verdwijnen naar goedkope landen.
    Ze staan er ook niet bij stil dat ze zelf een verpletterende verantwoordelijkheid dragen voor dit verschijnsel en de import van veel goedkoper, maar slechter spul. De klant kan haast niets anders meer kiezen omdat het te laat is en elk alternatief product al verdwenen is.

  4. Al jaren lang heb ik een document bij me waarop de barcode op staat van elke land, enkelen zijn gemarkeerd met stift want dat zijn de landen waar ik producten van koop, de overige landen worden geweerd zodat ze nooit aangekocht worden.
    Islamitische landen en oostbloklanden zijn taboe.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *