Linkse nonsens en andere islamofiele flauwekul (2)

De utopisten van de linkse kerk wiens volgelingen zich graag fabeltjes laten wijsmaken gebruiken graag de eerste tactiek die, samen met ‘de verschuiving van de bewijslast’, aangewend wordt in het verzet tegen de waarheid en dat is de ‘valse deskundigheid’.
Deze strategie bestaat er in om experts te voorschijn te toveren die ondersteund door een volledig apparaat van gelijkgezinde wetenschappers, onderzoekers en vakgenoten worden gesteund en voorzien van begrippen en agenda’s die het vrijwel onmogelijk maken hen nog een spaak in de wielen te steken, zodat ze ongehinderd kunnen blijven doordrammen.

Dit is al een heel oude strategie die teruggaat tot de scholastiek en de middeleeuwse theologie die een basisdiscipline was en grote werken voortbracht op gebied van filosofie, geschiedkundige- en bijbelwetenschappen, maar toch volstrekt onecht was.

Deze theologie moest deskundigen voortbrengen in een discipline die geen deskundigen kent namelijk: de studie van God. In elke variante van theologie het weze de christelijke of de mohammedaanse, zijn de conclusies van een geloof op voorhand aanwezig en mogen niet worden bekritiseerd. De conclusies waren slechts met een fictieve wetenschap omgeven om ze veilig te stellen tegen weerleggingen.

Hetzelfde kan gezegd worden over meer recent uitgedachte disciplines zoals genderstudies, vrouwenstudies, homostudies, de klimaathoax en vredestudies allemaal bedacht om een op voorhand uitgedachte conclusie te begraven onder een berg pseudo-geleerdheid.
Onder deze valse disciplines is een van de opvallendste en vooral meest invloedrijke het vak “onderwijskunde”. Die werd als academische discipline uitgedacht omdat er steun moest worden gevonden voor de nieuwe opvatting dat de school niet zozeer een plek was om verworven kennis door te geven maar meer een plek om maatschappelijke gelijkheid te creëren. Zo werd een kaste gecreëerd die geen directe kennis over een vak moest hebben maar toch gebombardeerd werden tot  “deskundigen”.

Zij moesten altijd worden geraadpleegd niettegenstaande ze geen enkel vak hadden geleerd maar in plaats daarvan hadden besloten aan te leren hoe men zo’n vak moest doceren. Ze hadden steevast een agenda die gelijkschakelend, kindergericht en afkerig van kennis was. Het is grotendeels aan deze valse deskundigen te wijten dat de onderwijshervormingen in de westerse wereld en dus ook in Vlaanderen elkaar opvolgden. Het feit dat de onderwijsdeskundigen niets van enige betekenis wisten werd door de politieke kaste aan de macht nooit als een nadeel beschouwd.

Integendeel dat maakte hun tijd vrij voor een grotere taak: het verwijderen uit de brede opvoeding van alle belemmeringen die door de vorige generaties waren geaccumuleerd tegen onrealistische verwachtingen en valse hoop. Belemmeringen als Latijn, kansberekening, contrapunt en de geschiedenis van de moorddadige mohammedaanse oorlogsvoering zijn sindsdien feitelijk zo goed als helemaal uit de onderwijsprogramma’s verwijderd.

Deze onweerlegbare feiten zouden door de valse deskundigen die zijn aangesteld om over zulke aangelegenheden te oordelen een voor een worden afgedaan als vooroordeel van een oude zeur of bestempeld als harde, discriminerende en onderdrukkende taal. Maar wanneer je een andere blik werpt op hun deskundigheid en de oorsprong daarvan dat ontdek je gauw een amalgaam en allegaartje van amateursociologie, linkse dogma’s en ondermijnende retoriek tegen het gezin. (*)

De door de verlinkste staat bewerkstelligde uitholling van het gezin mocht niet worden genoemd.
Dat komt niet alleen voort uit politieke correctheid. De strategie van schuldoverdracht speelt hierbij ook een belangrijke rol. Met een opgeheven vingertje werd en wordt uitgehaald naar alles wat voor beschuldiging vatbaar is. Ze zullen als deskundigen wijzen naar alles wat gemakkelijk kan worden veranderd. Dat is de eenvoudigste manier voor in geen enkel vak gespecialiseerde bureaucraten om hun eigen bestaan te verantwoorden en hun broodwinning veilig te stellen.

Wordt vervolgd

* Zie Stephen Baskerville “Taken into custody, the war against Fathers, marriage and the family” Cumberland Publishing, Londen 2007

image_pdfimage_print
Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *