Zin in fase drie?

De feiten moeten worden gezegd. Geen enkele ideologie of religie draagt in deze tijden meer agressie uit dan de islam.

In Arkady Ostrowsky’s ‘The Invention of Russia’ uit 2015 kan je lezen hoe zeventig jaar communisme de capaciteit van burgers elimineert om kritisch de meest eenvoudige politieke leugens te doorzien. De waarheid is wat op televisie te zien is. Feiten zijn irrelevant. Televisie en internet moeten de ideologie dienen.drie fases

De incapaciteit om de waarheid te herkennen maakt vertrouwen onmogelijk en doet de kostprijs van alle maatschappelijk gebeuren mateloos toenemen. Niets is immers wat het lijkt. Het wantrouwen heerst. Er is geen rechtstaat. Wat telt, is wie je kent en aan wie of wat je onderdanigheid hebt toegezegd. Waarheid is koopwaar. Corruptie is normaal.

Over Rusland mogen het voorgaande en nog veel ergere zaken geschreven worden. Over de islam niet.

Het Russische poetinisme pretendeert niet dat iedereen Rus moet worden. Noch dat vrouwen gemaakt zijn om de man te dienen in de keuken en in bed. Het pretendeert niet dat wat zoveel eeuwen geleden werd geschreven nog altijd woordelijk waar is. Vladimir Poetin stelt niet dat de enige gedragsnorm in de wereld te vinden is in zijn geschriften of in die van de tsaren die hem voorgingen.

Theocratieën – óók christelijke en joodse – hebben in naam van het ene of andere opperwezen variaties op die thema’s aan de mensen opgelegd. Mensen zijn op basis daarvan gemarteld en vermoord. Ook in Brussel en Zaventem. Recentelijk ook in Parijs en Turkije en zowat overal elders in de wereld, inclusief in het deel van de wereld dat overwegend islamitisch is.

En toch zijn er intellectuelen en journalisten die excuses zoeken. Die beweren dat terroristen arme mensen zijn die slecht werden behandeld. Die lijden onder discriminatie. Het is de schuld van het Westen dat ze zich zo gedragen. Het is het gevolg van de teloorgang van westerse waarden. Sommigen beweren dat de échte slachtoffers van de terroristen niet de mensen zijn die vermoord zijn en hun nabestaanden. Noch de gemeenschap die voor de gezondheid, het inkomen en de scholing van de moordenaars instond en nu bijkomend reusachtige bedragen moet spenderen. Maar dat het echte slachtoffer de islamitische gemeenschap is die tegen nog meer vooroordelen moet opboksen.

Het probleem met al die excuses is dat geen enkele religie of ideologie in deze tijden meer agressie uitdraagt dan de islam en dat dat ook het geval is waar de islam de godsdienst is van de meerderheid, de staatsgodsdienst zelfs. Net zoals in vroegchristelijke tijden wordt oorlog gevoerd over de interpretatie van de goddelijke revelaties over vrede.

De excuses zijn er om de hete brij te ontwijken die ‘vrijheid van godsdienst’ heet. Ik spreek vanuit de diepe overtuiging dat collectieve verantwoordelijkheid (in de stijl van ‘het is de schuld van Molenbeek of van de Marokkanen’) tot het meest ergerniswekkende fascistische gedachtegoed behoort. De feiten mogen echter… Nee, ze móéten gezegd worden.

Uiteraard heeft niemand het recht individuen anders dan binnen de grenzen van ons rechtssysteem te bestraffen. Maar dat sluit niet uit dat de islam als systeem, als concept, als gedragspatroon in onze tijd niet normaal is. En niet alleen in of omwille van het Westen. De islam mag duizend jaar geleden zinnig geweest zijn, het huidige gedachtegoed is dat niet meer, om een heel simpele reden: de islam heeft geweigerd nieuwe inzichten te integreren, in tegenstelling tot andere godsdiensten of morele codes. De islam is er daarom onvoldoende in geslaagd politieke en economische draagvlakken en modellen te creëren die de mensen vandaag zouden dienen.

We moeten toch de vraag stellen hoe het komt dat de drie grote monotheïstische godsdiensten ongeveer op dezelfde plaats en vanuit gelijkaardige principes – of begoochelingen, zo u wil – tot zulke verschillende en onverenigbare maatschappijvisies hebben geleid.

Zowel de joodse als de christelijke godsdienst heeft, wanneer ze over politieke macht beschikte, enkele van de meest vreselijke taferelen in de geschiedenis van de mensheid voortgebracht. Ik denk niet dat je het huidige verschil alleen kan toeschrijven aan bijvoorbeeld het gebrek aan bekeringsdrang van de joden of aan het concept van naastenliefde van de christenen. Ik ben ervan overtuigd dat beide godsdiensten ‘normaal’ zijn geworden omdat ze ‘verslagen’ werden als regelgever. 1.900 jaar geleden voor de joden en 200 jaar geleden voor de christenen.

Mijn conclusie is dan ook niet zeer verheugend: de islam moet als concept worden ‘verslagen’. We moeten het aandurven leugens te bestrijden, ook als die op televisie, op het internet of in de Koran staan.

Het is tijd om te zeggen dat we ons hebben vergist over hoe samen te leven met de islam.

Het is tijd om te zeggen dat we ons hebben vergist over hoe samen te leven met de islam. Sommige westerse politici hebben bewust gelogen op basis van ‘hogere’ belangen of wegens electorale redenen. We zullen de vrijheid die we gewend waren, moeten heroveren op de theocraten, hun volgelingen en hun bondgenoten.

h/t Louis Verbeke erevoorzitter Vlerick Business School

Bron: De Tijd

image_pdfimage_print
Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *