Wat niet weet, niet deert? Waarom mijn verzet tegen het CETA verdrag (vervolg)

Ik steun het verzet tegen het CETA-verdrag zoals jullie wellicht al weten. Diegenen die het lazen en kennis hebben van buitenlandse handel en verdragen weten dat dit goed fout zit. Vrijwel alle mensen die verontwaardigd zich als voorstander van het verdrag uitspraken, hadden het verdrag niet eens gelezen, gingen blind voort op de adviezen van de Vlaamse politici die het verdrag evenmin hadden gelezen.

(nogmaals de link naar de (Engelse !) tekst (1598 blz) van het verdrag zoals die aanvankelijk voorlag http://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2014/september/tradoc_152806.pdf )

Niemand testte elkaars kennis, er vond geen debat plaats, er mochten geenkritische afwijzende meningen, dat was zelfs onwenselijk, journalisten deden hun huiswerk niet, en er een volgde een verontwaardigings-kuddegedrag.

Alhoewel het voor de EUSSR onwenselijk was dat wij hierover onze mening konden uitdrukken, lijkt de geest uit de fles, dank zij Magnette.

Nee, ik ben niet plotsklaps links geworden, ik ben nog steeds voor vrijhandel, maar dit kan ook zonder zulke monster en knevelverdragen, zo bewees de geschiedenis en de handel die wij al sinds mijn mensenheugenis hebben met Canada, zonder zulke verdrag.

Ik ben nog steeds Flamingant, nog steeds voor onafhankelijkheid van Vlaanderen. Maar dat wil niet zeggen dat ik tegen Walen ben en tegen mensen met goede ideeën en goed gedrag en tegen intelligentie.

Het is mij steeds duidelijker geworden dat haast niemand, eigenlijk niemand, van de politici die dit verdrag willen goedkeuren, dit ooit heeft gelezen.
1600 bladzijden van zulke lectuur in ambtenarees verslindt en leert men niet in een week. Ook De Gucht niet.
Zie je die man zich weken bezig houden met het lezen van die tekst? Zelfs in stukjes? Nee, daar houden EUSSR- commissarissen en parlementsleden zich niet mee bezig. Dat mag blijken wanneer specifieke vragen over dit verdrag worden en zouden worden gesteld.

Wie wel weet wat er in staat, zijn de schrijvers van dit document: de multinationals, de diplomaten en ambtenaren, die niemand kent of zag en nooit zijn verkozen en die nooit ergens verantwoording voor zullen moeten afleggen. Politici evenmin wat dat betreft. Hen treft nooit enige persoonlijke aansprakelijkheid, ook al hebben hun beslissingen zware consequenties op financieel, economisch en sociaal gebied.

Voor de meeste mensen blijken slogans als, “het is goed voor de economie en zal jobs creëren , want anders…..” voldoende om elke politicus te geloven en elk verdrag dan maar te laten ondertekenen.
Iedereen moet leren zich maar eens wat meer met politiek bezig te houden, en na te gaan wat er met meer dan 80% van hun inkomen gebeurt, en wie er wat, waarom en hoe beslist.

(Dat ik onderstaande blogtekst deel betekent  niet dat ik het eens ben met alles wat deze auteur in het verleden schreef. Ik ken zijn achtergrond, motieven, standpunten en andere teksten immers niet, maar misschien komt dat nog)

Waarom ik tegen Ceta ben. Je suis Paul. Brief aan Paul Magnette.

 Wim Backx. http://wimbackx.blogspot.be/2016/10/waarom-ik-tegen-ceta-ben-je-suis-paul.html
Beste Paul,
 
De voorbije dagen kreeg u heel wat stront over u heen.  Vergeef mij deze woorden.  Ik ben netjes opgevoed.  Toch doen de verschillende kritieken en opinies, geschreven naar aanleiding van uw weigering het CETA handelsverdrag te ondertekenen, mij tot dit weinig fraaie besluit komen.  U kreeg emmers stront over u heen.  Shit, zoals ook wel eens gezegd wordt.  Of merde, dat wordt ook wel eens gebruikt.  Bovendien deed u een vrouw huilen.  Dat u het lef hebt een handelsverdrag te blokkeren, tot daar aan toe.  Dat u een vrouw in huilen doet uitbarsten, dat is dan weer een stap te ver.  Uw imago van perfecte gentleman werd aan flarden gescheurd.  Bijna iedereen is het er over eens.  Paul Magnette is een stoute jongen.  Stoute jongens horen in de hoek te staan.  Handen op het hoofd.  Als teken van overgave en boetedoening.
 
Voor mij hoeft u niet in de hoek te staan.  Integendeel.  U verdient een podium.  U verdient een lauwerkrans.  Want u doet datgene, dat al die anderen hebben nagelaten.  U doet datgene wat van u gevraagd en verwacht werd.  U onderwierp het handelsverdrag aan een kritisch onderzoek alvorens uw handtekening te plaatsen.  Dat onderzoek bracht een aantal tekortkomingen aan het licht.  Fouten in de constructie, die ook door anderen reeds werden geopperd.  Want u staat helemaal niet alleen.  Andere stemmen hadden ook al kritische bemerkingen laten horen.
 
Grootste struikelblok is de arbitrageprocedure.  Buitenlandse ondernemingen kunnen overheden voor een zakenrechtbank brengen als zij van oordeel zijn dat hun investeringen door overheidsbeleid in gevaar komen.  Vraagtekens kunnen geplaatst worden bij het democratische karakter van deze maatregel.  De vraag kan immers gesteld worden of een overheid mag of moet toelaten dat zij in haar beleid kan overruled worden door een onderneming.  Voorstanders van CETA beweren dat het wel niet zo een vaart zal lopen.  Toch bewijzen voorbeelden uit een recent verleden het tegendeel.  In 2012 werd in Australië het uniforme neutrale sigarettenpakje zonder logo ingevoerd.  Philip Morris gebruikte het abitragemechanisme uit het vrijhandelsakkoord tussen Hongkong en Australië als juridische basis om de regering van Australië aan te klagen.  Een ander voorbeeld is dat van Keystone XL in de Verenigde Staten.  Toen president Obama een streep trok door de oliepijplijn, trok het bedrijf Transcanada naar een tribunaal om de Amerikaanse staat aan te klagen.  Een schadeclaim van 15 miljard dollar bedreigt de Amerikaanse regering.  Nog een ander voorbeeld.  In Duitsland ontving de stad Hamburg een schadeclaim vanwege het energiebedrijf Vattenvall omdat zij haar plan voor de bouw van een kolencentrale bedreigd zag door aangescherpte milieuregels.
 
Bovenstaande voorbeelden moeten aantonen dat sociale, ecologische en duurzame maatregelen in het gevoerde overheidsbeleid kunnen gedwarsboomd en beïnvloed worden door investeerders. Noodzakelijke maatregelen kunnen op die manier gestopt of aangepast worden.  
 
Beste Paul, uw verzet tegen de arbitrageprocedure is volledig terecht.  Omdat blijkt dat een dergelijke maatregel helemaal niet nodig is.  In een gelijkaardig, recent akkoord tussen de EU en Zuid-Korea werd een dergelijke maatregel niet voorzien.  Ondanks de afwezigheid van een dergelijke clausule, wordt deze handelsovereenkomst door Europese beleidsmakers geprezen als één van de meest ambitieuze.
 
Bovendien beschikken buitenlandse investeerders al over een groot arsenaal aan mogelijke rechtsmiddelen.  Zij kunnen een procedure opstarten bij de Wereldhandelsorganisatie.  Zij kunnen de nationale juridische middelen uitputten.  Bovendien kunnen zij politieke risico’s verzekeren bij private verzekeraars.  U ziet, voor de buitenlandse investeerders zijn er voldoende, bestaande alternatieven.
 
Bij alles wat  de commerciële liberalisering ten goede komt of moet komen, merken wij in dit handelsakkoord vele wettelijke afdwingbare clausules.  Een grote vaagheid merken wij op het vlak van milieuregels of sociale normen.  Enkel staat aangegeven dat het recht om te reguleren niet in gevaar komt voor overheden.  Maar we weten allemaal wat een dergelijk recht inhoudt.  Overheden worden door multinationals tegen elkaar uitgespeeld.  Overheden beseffen dat een te strikt ingrijpen henzelf uit de markt zal prijzen.  Een run to the bottom dreigt.  
 
Uw weigering het handelsverdrag te ondertekenen zou zijn oorsprong vinden in partijpolitieke overwegingen.  U zou de hete adem van het Waalse PVDA in uw nek voelen.  Daarom zou u deze grote sprong voorwaarts plaatsen.  Met uw oppositie tegen de politieke mantra (jobs, jobs, jobs) van de huidige regering zou u aan geloofwaardigheid willen winnen bij het Waalse kiezerspubliek.
 
Ik wil u zeggen dat ik bovenstaande karikatuur niet onderschrijf.  Voorstanders beweren dat het handelsverdrag jobs zou creëren.  Dat het economische groei zou creëren.  Het zou volgens diezelfde voorstanders inderdaad een juiste plaats hebben in de zoektocht naar jobs, jobs, jobs.  U betwist dat.  Terecht.  Een studie, geschreven door Pierre Kohler en Servaas Storm, zou aantonen dat CETA tot een banenverlies van 240.000 arbeidsplaatsen zou leiden.  De studie bevestigt dat de economische groei eerder beperkt is en zelfs zonder dat verdrag zou kunnen gerealiseerd worden. Bovendien bewijst de studie dat ook de fiscale inkomsten zouden teruglopen.  Kort samengevat kan gesteld worden dat deze studie geen rooskleurig beeld schetst van dit handelsverdrag.  Minder banen, minder macht voor de werknemers en minder welvaart, dat is de harde conclusie van deze studie.
 
Vrijheid van handel mag.  Onder toezicht van de overheid.  Met een optimale bescherming van mens en milieu.  Niet summier en al te beknopt uitgeschreven.  Wel uitgebreid en goed gedocumenteerd.  Niet vrij interpreteerbaar.  Wel wettelijk verankerd.  Enkel onder die voorwaarden wil ik akkoord gaan.  Als dat niet kan gegarandeerd worden, dan hoop ik dat u voet bij stuk houdt.  In dat geval wens ik u volharding.  Maar bovenal wens ik u succes.  Veel succes.
 
Beste Paul, ik wil u danken om die weinig benijdenswaardige rol van luis in de pels op u te nemen. Om tegen de stroom in te gaan.  Om te pleiten voor openheid, eerlijkheid en rechtvaardigheid.
 
Met vriendelijke groeten.
 
Opmerking:
Ook altijd leuk om weer te zien: Karel De Gucht over TTIP (in hoeverre is dit door te trekken naar CETA?).
image_pdfimage_print
Share

Reacties

Wat niet weet, niet deert? Waarom mijn verzet tegen het CETA verdrag (vervolg) — 5 reacties

  1. Een lege doos? Een schijnvertoning? (Dixit Bart De Wever.)
    Wel, als wij de tweetalige tekst over het herwerkte akkoord in La Libre Belgique lezen wordt het duidelijk dat dit helemaal niet zo is.

    Het systeem van geschillenbeslechting via uitzonderingsrechtbanken wordt immers duidelijk afgevoerd. De Wever speelt dus niet alleen mee in een slecht toneelstuk maar is ook een alles behalve schitterende leugenaar. Zou De Wever geen Frans verstaan?

  2. Juist.
    Waarom moeten politici, ministers en andere bestuurders geen examen ondergaan. Men kent ministers die geen enkele kennis hebben over wat zij minister van zijn. Zij beslissen wel over miljoenen mensen, miljarden euro’s en de toekomst van landen met hun kinderen.

    Men laat toch ook geen bakker hersenchirurgie uitvoeren ? Toch ?

    Men hoort vaak het argument dat die minister kabinetten hebben die wel specialisten zouden zijn. Ten eerste betwijfel ik sterk dat meeste van die ambtenaren specialisten zouden zijn.
    Ten tweeden als dat wel zou zijn, dan moeten we die specialist ambtenaar, minister maken en de politicus minister asap werkloos maken en stoppen met die incompetente artiesten maandelijkse riante lonen uit te betalen.

    Beroepspolitici zijn meestal personen zonder werkervaring in het echte leven die meestal meer chaos creëren dan oplossingen brengen. Bij elke verkiezing beginnen zij steeds opnieuw te hervormen, besparen en belastingen te bedenken nadat ze eerst alles wat de ploeg voor hen heeft opgebouwd.

    Dat dit afbreken en herbouwen, en voornamelijk daarmee het veroorzaken van chaos en nog veroorzaken van nog meer problemen, een aanleiding is en het doel is tot het maximaal leegroven van het belastingsgeld, opgebracht door werkende en consumerende burgers, is voor de hand liggend.

    Dat dit democratie zou zijn, en de keuze van de kiezer, is flauwekul. We kiezen het ene en krijgen het andere. We mogen in een paar seconden eens om de vijf jaar een kruisje zetten bij een voorgemanipuleerde lijst van ongekende personen en partijen, die voor de rest het varken mogen uithangen, zonder te vrezen dat ze voor hun daden ooit aansprakelijk zullen worden gesteld.

    CETA, EU, EURO, België, Vlaanderen, hierover laten onze beroepspolitici de kiezer liefst niet kiezen en beschikken. Omdat we misschien eens, zoals de Nederlanders en Fransen ooit over de EU, op een duidelijke zwart wit vraag met neen zouden kunnen antwoorden.
    Dat risico, als keizer zonder kleren , nemen die democraten liever niet.

  3. Nog maar de naam horen van deklucht is al voldoende om de vinger in de keel te steken.
    Ik heb nooit of te nimmer enig vertrouwen gehad in die vent idem dito voor die van Brakel.

  4. Het verzet van Magnette en de PS is niet alleen fundamenteel maar ongetwijfeld ook bedoeld als oppositie tegen de regering waar ze buiten gehouden werden, en misschien ook een beetje uit rancune tegen Canada wegens de recente sluiting van Caterpillar in Gosselies.

    Maar de argumenten waarmee de Vlaamse regering bij monde van Geert Bourgeois en de Belgische regering bij monde van Bart De Wever en Alexander De Croo reageren, raken kant noch wal. Wat slecht is voor Wallonië is ook slecht voor Vlaanderen en omgekeerd. Er is geen enkele reden om holderdebolder op basis van valse argumenten de voorliggende tekst van het CETA-verdrag goed te keuren. Beter uitstel dan een slecht verdrag. Dat heet toepassing van het uitermate logisch veiligheidsprincipe.

    De Croo liegt waar hij zegt dat Wallonië niet exporteert naar Canada en Vlaanderen wel. Het verdwijnen van Caterpillar vermindert weliswaar die export maar je kan er gif op innemen dat FN-Herstal wapens exporteert en zal blijven exporteren naar Canada.

    De Wever doet aan hypocriete struisvogelpolitiek door een slecht verdrag als goed voor te stellen door de gerechtvaardigde oppositie van Wallonië als pestgedrag te bestempelen.

    Een en ander doet vermoeden dat een aanzienlijk aantal politiekers eerder dan met de belangen van hun volk bezig te zijn hun tijd vooral vullen met een zorgvuldige voorbereiding van carrièreplanning bij de EU zoals De Gucht, Thyssen en Von Rampuy hen voordeden.

    Daarbij hoort blijkbaar de domste oekazes van de EU-apparatsjiks en dito oligarchen kritiekloos en zo snel mogelijk laten bekrachtigen en uitvoeren. Want anders komen hun eigen kansen voor een overbetaald maar o zo lucratief en even nutteloos jobje bij de EUSSR in het gedrang.

    De vanzelfsprekendheid en het fanatisme waarmee ze liegen is moreel onaanvaardbaar.

    • Volgens mij ligt de productie van Caterpilar in Mexico en niet in Canada. Na de NAFTA-akkoorden zouden ze wegens arbeidskostprijs en milieu, via de VS naar Mexico verhuisd zijn. Evenwel zou hun hoofdkantoor, belastingvrij, nog steeds in Canada liggen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *