West-Europees gevoel van schuld ?

Wij zijn het in deze totaal niet eens met de these van Daniel Pipes dat er geen eenduidig ​​antwoord op de vraag “Waarom” zou bestaan dat geldt voor meerdere landen. Van de vele factoren (zoals secularisatie) achter een historisch ongekende acceptatie van vreemde volkeren, is de meest kritische een “West-Europees gevoel van schuld”,  zo beweert Pipes.

Dat een historicus zoals Pipes, waarvan wij toch mogen verhopen dat hij wetenschapper is, tot de formulering van zo een steriele these in staat was, is merkwaardig en is allicht een apart ontologisch onderzoek waard.

Niet de secularisatie noch een West-Europees gevoel van schuld ligt aan de oorsprong van de islamisering, maar de islam zelf. De ideologische doctrine van de islam is de enige echte oorzaak van islamisering. En dat al zonder onderbreking al meer dan 1400 jaar lang. De islam is een imperialistische ideologie die zich opdringt en doctrinair oplegt met geweld, al dan niet van structuele aard, en/of bedrog. Langer moet het wetenschappelijk verantwoorde antwoord op de vraag WAAROM niet zijn.

Een andere vraag is HOE dat deze keer gebeurd is? Aan deze vraag zijn er meerdere andere relevante doch specifieke vragen geïmpliceerd, zoals Wanneer? Wie? en Waar?

Volgend op het antwoord op deze vragen stelt zich dikwijls de vraag “waarom?” opnieuw. Maar vooraf moeten eerst de aan de oorsprong van deze laatste vraag liggende vragen beantwoord worden. Het enige correcte antwoord op de vraag HOE? is : “door middel van afpersing, omkoping en chantage”.

  • Wanneer? vanaf 1973… tot 1975?
  • Wie pleegde de chantage: de staats en regeringsleiders van de OPEC o.l.v. Saudi-Arabië.
  • Wie werd er omgekocht?: de (niet door het volk verkozen) leden van de “Raad van Europa (niet te verwarren maar uiterst congruent met de EEG, EG of EU)
  • Waar gebeurde de chantage en omkoping? : Op het Europees grondgebied van de Europese naties. Het voorlopig resultaat was de islamofiele resolutie van Straatsburg.

Dit afschuwelijk verraad was zo beschamend dat het verzwegen werd uit angst op gerechtelijke vervolging van de auteurs en eerlijke schaamte. Tot in 1979 Iran ten prooi werd gelaten aan de Sjiitische islam en ingevolge de kortzichtige politiek van de Franse regering die onder Valéry Giscard d’Estaing dacht dat aan een mohammedaanse dictator en notoire pedofiel zoals Ayatollah Khomeini politiek asiel MOEST verleend worden. Vanaf twee jaar nadien in 1981 handhaafde  de socialist François Mitterand gedurende 14 jaar deze knotsgekke waanzin als “raison ‘d’état”.

Hierbij dient de vraag gesteld te worden hoe deze Mitterand president kon worden niettegenstaande het bekend was dat hij als notoire vrouwenzot een buitenechtelijk kind had en bovendien tijdens WOII alles behalve aan de kant van de vrijheidslievende Fransen had gestaan. Integendeel. Waar haalde deze politieke socialist het geld om zijn peperdure campagnes te financieren?

WAT waren de gevolgen van de uitvoering van de “islamofiele Resolutie van Straatsburg”? Wel de praktische uitvoering van “de popularisering van de Arabische cultuur in Europa” (citaat)  mocht natuurlijk niet stuiten op kritisch, feitelijk en wetenschappelijk historisch onderzoek. Daarom werd het onderwijs in de islam aan al onze universiteiten eerst geboycot en daarna langzaam maar zeker systematisch afgeschaft. Dat gebeurde reeds voordien al in  het middelbaar onderwijs door gewone schrapping uit de leerplannen waarmee systematisch geknoeid werd..

Hierdoor komt het dat de huidige kaste van politieke en ook religieuze leiders nooit degelijk kritisch of historisch onderwijs over de islam genoten of konden genieten. Een argeloze bisschop Bonny (*55) begeleid door idioten zoals theoloog De Kesel (*47) en de onnozele Argentijn Franciscus I° (*36) (hoe werd die overigens tot paus verkozen?) zijn uiteraard helemaal geen partij voor de leden van het criminele moslimbroederschap dat er in slaagde een geloofsgenoot 8 jaar lang tot president van Amerika te laten bombarderen en deze mohammedaan zelfs alvorens hij een enkele politieke daad van enige betekenis had kunnen stellen een Nobelprijs voor de vrede kon laten toewerpen!

Zonder te meten kan men niet weten. Met wat men niet weet kan men geen rekening houden. Daarom wilden we de lezers deze toelichting niet onthouden alvorens de tekst voor te stellen waarin Daniel Pipes dus de gevolgen als de oorzaken bestempelt. De secularisatie en een gevoel van schuld zijn helemaal geen oorzaken. De islamisering gebeurde ondanks de secularisatie door toedoen van de machtsgeile linkse potentaten en oligarchen. Een “gevoel” van schuld is het product van indoctrinatie en hersenspoeling en dus een leugenachtige illusie. Aan dit bedrog werkten en werken ook een massa religieuze idioten mee die geen onderscheid konden of kunnen maken tussen de gewelddadige hyper-ideologische en valse maangod Allah en de hunne die wél religieus is.

De zaken voorstellen als Pipes is hoogst onwetenschappelijk en dus logisch en historisch totaal verkeerd, al zijn de bedoelingen van Pipes misschien wel nobel zoals de weg naar zijn Joodse hel ook geplaveid is met goede bedoelingen. ..


STOCKHOLM, Zweden –

Bij bezoeken aan overwegend islamitische voorsteden die bijna buiten alle Noord-Europese steden opkomen, komt één vraag telkens weer: Waarom hebben een aantal van de rijkste, best opgeleide, meest seculiere, meest vreedzame en meest homogene landen in de wereld gewillig hun deuren geopend voor vrijwel elke migrant uit de armste, minst moderne, meest religieuze en minst stabiele landen?

Andere vragen volgen: Waarom hebben vooral christelijke landen besloten om overwegend islamitische immigranten binnen te nemen? Waarom hebben zoveel politici van het gevestigde establishment, in het bijzonder de Duitse Angela Merkel, diegenen genegeerd en beschimpt die zich steeds meer zorgen maken dat deze immigratie het gezicht van Europa permanent zal veranderen? Waarom is het aan de zwakkere Visegrád staten van Oost-Europa om een patriottische afwijzing van dit fenomeen uit te drukken? Naar waar zal deze immigratie leiden?

Een bord in het centraal station van Kopenhagen in oktober 2016, negeert tijdelijk het grenzeloze Schengen gebied (foto: Daniel Pipes)

Er is geen eenduidig ​​antwoord dat geldt voor meerdere landen; maar van de vele factoren (zoals secularisatie) achter deze historisch ongekende acceptatie van vreemde volkeren, is er het meest kritische: een West-Europees gevoel van schuld.

Voor teveel opgeleide West-Europeanen, gaat hun beschaving minder over de wetenschappelijke vooruitgang, ongekende welvaart en de verwezenlijking van unieke menselijke vrijheden, maar meer over kolonialisme, racisme en fascisme. De brutale Franse verovering van Algerije, de unieke boosaardige Duitse genocide tegen de Joden en de erfenis van extreem nationalisme, veroorzaken bij veel Europeanen, in de analyse van Pascal Bruckner, een Franse intellectueel, om zichzelf te zien als “de zieke man van de planeet”, verantwoordelijk voor elk wereldwijd probleem van armoede tot ecologische roofzucht; “De blanke man heeft verdriet gezaaid en ondergang waar hij is gegaan.” Welvaart impliceert diefstal, een lichte huid manifesteert zondigheid.

De illustratie van The Washington Times bij dit artikel.

Bruckner labelt dit de “tirannie van schuld” en ik kwam enkele kleurrijke uitdrukkingen tegen tijdens mijn recente reizen van dergelijke zelfhaat. Een Franse katholieke priester drukte zijn wroeging uit over de staat van dienst van de kerk. Een conservatieve Duitse intellectuele voorkeur Syriërs en Irakezen boven zijn collega-Duitsers. Een Zweedse reisgids brak zijn collega Zweden af en hoopte dat hij niet als één van hen zou worden gezien.

Inderdaad vinden veel Europeanen dat hun gevoel van schuld hen superieur maakt; hoe meer ze zichzelf hekelen, hoe meer ze zichzelf verschonen – inspirerend een vreemde mix van zelfhaat en morele superioriteit die, onder andere gevolgen, hen weerhoudt om het benodigde geld en de tijd te spenderen om kinderen te baren. “Europa is het geloof in zichzelf aan het verliezen en de geboortecijfers zijn in elkaar gestort,” merkt de Ierse wetenschapper William Reville op.

De catastrofale daling van geboortes die aan de gang is heeft een existentiële demografische crisis gecreëerd. Met vrouwen in de Europese Unie die slechts 1,56 kinderen baren vanaf 2014, ontbreekt het continent het nageslacht om zichzelf te vervangen; na verloop van tijd, zal dit veel-minder-dan-vervangende geboortecijfer een steile daling betekenen in het aantal etnische Portugezen, Grieken en anderen. Om de verzorgingsstaat te behouden en de pensioenenmachine draaiende te houden, vereist dit het importeren van buitenlanders.

Het totale vruchtbaarheidscijfer van Europese vrouwen van 2014. (Bron: Eurostat)

Deze twee drijfveren – boeten voor schuld en het vervangen van niet-bestaande kinderen – gecombineerd met een massale instroom van niet-westerse volkeren, wat de Franse schrijver Renaud Camus “de grote vervanging.” Zuid-Aziaten in het Verenigd Koninkrijk, Noord-Afrikanen in Frankrijk, en Turken in Duitsland, plus Somaliërs, Palestijnen, Koerden en vooral Afghanen, kunnen aanspraak maken op hun onschuld omtrent de historische zonden van Europa, zelfs al bieden zij het vooruitzicht om het personeelsbestand in de economie in stand te houden. Zoals de Amerikaanse schrijver Mark Steyn zegt: “Islam wordt thans de belangrijkste leverancier van nieuwe Europeanen.”

De gevestigde orde, of wat ik de 6 ‘P’-s noem (politici, politie, gerechtelijke processen, de pers, professoren en priesters), benadrukken in het algemeen dat alles uiteindelijk wel zal goed uitdraaien: Koerden zullen productieve arbeiders worden, Somaliërs goede burgers en islamistische problemen zullen wegsmelten.

Dat is de theorie en soms werkt die wel. Veel te vaak echter, blijven islamitische immigranten afzijdig van de cultuur van hun nieuwe Europese thuis of verwerpen die, zoals het duidelijkst tot uiting door de genderverhoudingen; met soms gewelddadige aanvallen op niet-moslims. Veel te vaak ook missen zij de vaardigheden of de stimulans om hard te werken en worden uiteindelijk economisch afhankelijk.

Een verkeersbord in Amsterdam dat criminelen waarschuwt dat zij een DNA spray zullen krijgen waardoor ze geïdentificeerd kunnen worden (foto: Daniel Pipes)

De instroom van niet-integrerende islamitische volkeren roept de dwingende vraag op of de Europese beschaving van het afgelopen millennium kan overleven. Zal Engeland verworden tot Londonistan en Frankrijk een islamitische republiek? De gevestigde orde hekelt, ontslaat, marginaliseert, verstoot, onderdrukt en arresteert zelfs degenen die zulke kwesties durven aan te kaarten, vernedert hen als rechts-extremisten, racisten en neo-fascisten.

Niettemin, vraagt het vooruitzicht van islamisering ​​een groeiend aantal Europeanen om te vechten voor rekening van hun traditionele manier van leven. Leiders onder intellectuelen zoals wijlen Oriana Fallaci en romanschrijver Michel Houellebecq; politici zoals Viktor Orbán, de premier van Hongarije, en Geert Wilders, leider van de meest populaire Nederlandse partij.

Anti-migranten politieke partijen behalen doorgaans ongeveer 20 procent van de stemmen. En terwijl een consensus is ontstaan ​​dat hun oproep zal blijven klinken, kunnen ze misschien wel 30 procent bereiken en wellicht blijven groeien. Uit opiniepeilingen blijkt dat een zeer ruime meerderheid de islam vreest en de effecten van de immigratie wil stilleggen en zelfs omkeren, in het bijzonder die van moslims. In dit licht is Norbert Hofer, die onlangs 50 procent won van de stemmen in Oostenrijk, een potentieel belangrijke doorbraak.

Slaapplaatsen in de Avenue de Flandre te Parijs, in september 2016. (foto: Daniel Pipes)

De grootste vraag waarmee Europa te maken krijgt is wie, de gevestigde orde of de bevolking, de toekomst van het continent zal sturen. De omvang van het islamistische politiek geweld zal dit waarschijnlijk beslissen: een drumbeat van hoog-geprofileerde massamoorden (zoals in Frankrijk sinds januari 2015) kantelt het terrein in de richting van het volk; haar afzijdigheid maakt dat de gevestigde orde kan blijven besturen. De ironie wil dat de acties van de migranten het lot van Europa grotendeels zullen vormgeven.
bron: http://nl.danielpipes.org/17152/islamistisch-geweld-europa

image_pdfimage_print
Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *