1984, 68 jaar later

Er zijn enkele visionaire boeken waarvan ik de lectuur (in vertaling) onvoorwaardelijk wil aanbevelen. Onder andere “Atlas in staking” van Ayn Rand, “Eurabië” van Bat Yeor en ook het legendarische “1984” van George Orwell dat vandaag nog altijd te koop is in het Nederlands.

Bij de eerste publicatie situeerde deze roman zich 35 jaar verder in de toekomst. Inmiddels ligt het echte jaar 1984 ook al 33 jaar achter ons, maar het merkwaardige is dat het denkbeeldige toekomstvisioen dat de auteur in 1949 publiceerde 68 jaar later angstwekkend veel gelijkenissen vertoont met wat we vandaag meemaken. De hachelijke situatie waarin het westen zich bevindt, is veroorzaakt doordat wij de levenden,  ons niet langer bewust zijn van de waarden en verworvenheden die we dreigen te verliezen.

Orwell vond zijn inspiratie in het stalinisme dat hij in Catalonië leerde kennen niettegenstaande hij naar de Spaanse burgeroorlog vertrokken was om er voor het andere kamp te gaan vechten. In het klakkeloos overgenomen collectivistisch communisme van de dictator Stalin, later nauwkeuriger beschreven door Alexander Solzjenitsyn in zijn rauw realistische “Goelag-archipel“, gaat de enkeling ten onder in een volkomen kansloze strijd tegen ‘de Partij’ die met de meest barbaarse middelen de mens dwingt tot ‘vrijwillige’ aanvaarding van een levens- en wereldbeschouwing die zelfs de meest elementaire menselijke waarden vernietigt.

De socialistische Europese kameraden konden Orwell zijn roman niet appreciëren want ze heulden in 1949 nog altijd fel met hun bondgenoten aan de andere kant van het ijzeren gordijn dat inmiddels was neergelaten. Ze konden er echter weinig tegen inbrengen omdat het hoofdpersonage van de roman, Winston Smith ambtenaar op het ministerie van Waarheid, tegen de alles doordringende Partij, en zijn gedoemde liefde voor Julia zogezegd in de toekomst leefde.

In 1984 zou de wereld in de wurggreep van een systeem verkeren dat gegrondvest is op het in stand houden van angst en dat iedere vorm van persoonlijke vrijheid en individualisme uitsluit. 1984 heeft vandaag nog niets van zijn literaire zeggingskracht verloren en is bovendien onverminderd geldig als benauwend nauwkeurige blauwdruk van elk dictatoriaal regime en vertoont ontstellende gelijkenissen met de actuele situatie in de wereld en vooral de EU, maar dan hier zonder de expliciete wreedheid die het Midden Oosten en bvb Noord Korea wel vertonen. Het zijn vooral de in 1984 gebruikte technieken die congruent zijn met deze gebruikt door en in de huidige Europese Unie van na het verdrag van Maastricht.

Nieuwspraak” of Newspeak in het Engels is het reduceren en vereenvoudigen van taalgebruik om het denken, het redeneren en het bediscussiëren van onderwerpen te beïnvloeden. Het idee erachter is dat als men de woorden niet meer heeft om het regime onwelgevallige dingen te zeggen, die dingen uiteindelijk ook uit het denken verdwijnen. Daarom dient de mogelijkheid tot uitdrukken van onwenselijke concepten als vrijheid, individualisme, onderzoek, en verzet tegen de overheid beperkt te worden. Het is een manier voor de machthebbers om stapje voor stapje de werkelijkheid in de door hen gewenste richting te sturen. Drastische maatregelen zijn daarvoor niet eens nodig.” De overheid hoeft maar te met de vingers te klikken en de gewillige media passen zelfcensuur toe.

Wim van Schaik maakte een opmerkelijk lijstje van wat er tegenwoordig zoals aan nieuwspraak de ronde doet in de lage landen en verband houden met ‘migratie’ en ‘migranten’. Het leukste is nog “integratie-resistent” en het meest opvallende “racisme”.

Nieuwspraak is overigens niet het enige middel om de massa te manipuleren. Er staat de machthebbers een hele trukendoos ter beschikking, gevuld met doublethink, (dubbeldenken), mediahypes, gemanipuleerde beelden, gemanipuleerde feiten en cijfers, false flag operaties, censuur en andere soorten list en bedrog. En mocht niets werken, dan is er altijd nog het ultieme middel: gewoon verzwijgen.” Er gaat geen dag voorbij zonder dat minimum een van deze technieken wordt aangewend tegen de belangen van een murw gemaakte en weerloze bevolking.

Lees verder op E.J. Bron

image_pdfimage_print
Share

Reacties

1984, 68 jaar later — 4 reacties

  1. Wat je ook mag lezen over migranten één zaak komt steeds op de voorgrond nl. islam & ellende.
    Uitgaande van ± 180 nationaliteiten die afzakken naar hier stellen we vast (om even een politieke terminologie te gebruiken) dat het steeds enorme ellende, geweld, criminaliteit betreft en dan hoofdzakelijk (± 95%) betreffende moslims/islamieten.
    De importeurs van al deze ellende liggen samen in Brussel in dat EU gedrocht waar ze in koor zingen “zij (het EU tuig) de lusten en wij (Europeanen) de lasten”.
    Laten we die troep heel snel uitschakelen in het belang van onze kinderen resp. toekomst.

    • @ Beste Jean,
      Dat is ook waar Marine Le Pen voor staat terecht, en ook mijn gedacht. We zullen zondag eens zien of er bij genoeg Fransen hun euro al gevallen is.

      • Ik hoop het, maar ik vrees helaas van niet. Maar het zal bij de verkiezingen voor een nieuw parlement alleszins een grote winst meebrengen voor de parlementsleden van het FN. Nu zijn ze met 2 en dan zullen ze normaal met meer dan 100 zijn. En wie weet met een vrouwelijke president. Hoop doet leven.

  2. George Orwell vertrok wel degelijk naar Catalonie om voor de republikeinen te vechten, net als de communisten. Alhoewel zelf een socialist is in Catalonia zijn afkeer van het communisme ontstaan. Zijn politieke voorkeur ging uit naar de anarchisten (POUM).
    Zijn ” Catalaans dagboek” over die periode is eveneens een aanrader.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *