Mohammedanen, een perfecte definitie.

Tot ongeveer 1930 sprak en schreef men in de beschaafde wereld niet over moslims maar over mohammedanen, zijnde de volgelingen van Mohammed. Een perfecte definitie. Vermits uit diens Arabische biografie bleek dat het een beruchte roofmoordenaar uit de zevende eeuw was, werd met deze definitie bijna alles gezegd. Onze schriftgeleerden hadden door het onderzoeken van de antieke Arabische koran achterhaald dat Mohammed daarin meer dan 90 keer vermeld wordt als rolmodel voor alle Mohammedanen. Hiermee was alles dus gezegd in 2 zinnetjes. Meer uitleg was niet nodig. Het woord van de enige God wordt niet tegengesproken en kan niet gecensureerd worden.

Maar in 1928 veranderden de leden van het islamitisch broederschap in Caïro van strategie en noemden zich het moslimbroederschap en de leden ervan “moslims” of volgelingen van “Moslim ibn al-Hajjaj” de auteur van de tweede langste gezaghebbende (sahih) hadith, of verzameling overleveringen over wat de roofmoordenaar Mohammed allemaal gezegd en gedaan had. Met deze truc viel de connotatie met pure misdadigheid weg, en konden mohammedanen voortaan als moslims doen alsof hun neus bloedde.

Erger nog, het westen nam deze nieuwe terminologie over waardoor het in het oog springend verband tussen deze gelovigen in de openbaringen van Allah en pure ideologische misdadigheid was weg geknipt. Sinds de Arabische chantage met een olie-bycot in de jaren ’70 besloot men er niet meer over te spreken.

Hele generaties werden in het onderwijs niet meer geïnformeerd maar integendeel grondig gehersenspoeld en geïndoctrineerd door de religie van politieke correctheid. Ook in de academische wereld, de media en de pers werd de vrijheid van denken systematisch vervolgd en gedemoniseerd met abjecte methodes. Cultureel relativisme, ongelimiteerde tolerantie, multiculturalisme en een pathologisch altruïsme deden hun intrede. De “goedmensch” was geboren. En die goedmens was niet geïnformeerd maar voorgelogen en dus blind en weerloos.

Onze elite put zich vandaag uit in verklaringen voor de moordzucht van mohammedanen die ze schijnheilig moslims noemt en verzint allerlei fabeltjes om toch maar de mohammedaanse misdaden met vliegtuigen, camions, spijkerbommen en verkrachtingen verklaard te krijgen. Deze nep-elites weigerden halsstarrig te erkennen dat het probleem de islam is. Daarom doen ze beroep op een reeks ‘ismes’ die dienen als verkleinwoord. Salafisme, wahabisme, takfirisme, islamisme enz. om toch maar niet te moeten toegeven dat het probleem helemaal niet bij een kleine minderheid onder een van de islamitische stromingen ligt die de islamitische doctrine verkeerd zou interpreteren, maar bij de islam en het islamitisch vulgaat zelf.

Het bekendste boek van Wim van Rooy was getiteld  ‘Waarover me niet spreekt’. Hij schrijft hierover:

“Welnu, over de lafheid van de modale westerse intellectueel om duidelijk te zeggen dat het de islam is die het grote en dreigende gevaar is, en dus niet het islamisme – een conceptuele vluchtweg om niet te moeten zeggen wat er werkelijk aan de hand is – daarover wordt nauwelijks gesproken.

Dat kan ook niet, want al die intellectuelen bezetten de culturele en journalistieke scène. Het is nog krasser: nu iedereen behalve de elites het islamgevaar aanvoelt en er nu en dan toch eens iets over wordt gezegd, stellen deze collaborateurs van de islam dat de aanvallen op dit totalitaire systeem het nieuwe politiek correct zijn!

Waarom willen ze het beter weten dan Waleed Al-Husseini, of Boualem Sansal, of Wafa Sultan, of Hafid Bouazza. De lijst van Arabische intellectuelen die hetzelfde zeggen als wat in mijn boek staat, is lang. Maar men hecht liever belang aan kabouterachtige vertellingen.”

Zelfs de Belgisch-Iraanse vrouwenactiviste Darya Safai zou zich aan deze orwelliaanse newspeak bezondigen. Volgens de titel in het nieuwsblad zou ze verklaard hebben: Het islamisme is onze samenleving aan het aanvallen en dat gevaar wordt onderschat”.

Safai wil ons inderdaad wakker schudden voor het te laat is, maar ze gebruikt in haar autobiografie het woord islam om het gevaar te duiden en niet het politiek correct verkleinwoordje ‘islamisme’. Dat is een politiek bewuste misvorming door de leugenpers die wel een interview wil toestaan maar via een leugenachtige titel de lezers wil hersenspoelen. Verder in het artikel zelf spreekt Safai wel over de islam.

Met elke nieuwe aanslag – of het nu in Manchester, Londen of ­Teheran is – lijken we minder dooreengeschud. Steeds sneller gaan we weer over tot de orde van de dag. De Belgisch-Iraanse ­vrouwenactiviste Darya Safai (42), een markante stem in het islam­debat, wil ons wakker schudden. “Ongelooflijk dat sommigen nog ­altijd zeggen dat de aanslagen niets met de islam te maken hebben.” Het sharia-gevaar is volgens haar veel dichter dan we denken. En ­erger: we onderschatten het.

“Iran was vol kleur, was rijk. We hadden vrouwelijke ministers, vrouwen konden alles studeren. Nu is alles zwart, zelfs op de foto’s.” De woede is voelbaar bij Darya Safai, haar ogen spuwen vuur.

In “De Tijd” staat het hele interview maar ook die krant legt haar een term in de mond die ze allicht nooit wou uitspreken. Ook Safai spreekt over moslimjongeren en over moslimmeisjes. “Het is een politieke ideologie die propageert dat je nooit genoeg moslim kan zijn.” Jammer, want mohammedaan is een perfecte definitie. Vandaar dat ik weiger om nog over moslims te spreken of te schrijven. Ik weiger nog verder mee te stappen in het zog van de religie van politieke correctheid. Want politieke correctheid is inderdaad een religie. Als je het bestaan van iets niet niet kan bewijzen of de waarheid van iets niet kan aantonen met wetenschappelijke middelen, kan je niet anders dan er in “geloven”. Dan spreken we van godsdienst of religie.

De uitgangspunten van politieke correctheid zijn ook niet bewijsbaar of op wetenschappelijke wijze aangetoond. Daarom is politieke correctheid een religie waarvan de aanhangers weigeren de doctrine te onderzoeken op een wetenschappelijke manier. Alle elementen ervan werden door vrijdenkers wel onderzocht aan de hand van formeel logische criteria en wetenschappelijk onderzoek. De religie van politieke correctheid blijkt steeds opnieuw vals. Maar laat ons kalm blijven want religioten zijn onbewust van hun eigen mentale toestand en snel geneigd tot fanatisme en razernij. Net zoals de linkse goedmensen boven ‘samusocial’ om slechts een voorbeeld te noemen.

image_pdfimage_print
Share

Reacties

Mohammedanen, een perfecte definitie. — 1 reactie

  1. En zeggen dat wij in Vlaanderen maar 1 partij hebben die dat volledig door heeft, en dit al minstens 30 jaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *