Bewustzijn

Ook Jean-Marie Dedecker weet blijkbaar niet dat islam geen godsdienst is. Triestig is dat.

“Vooraleer we lethargisch worden en vooraleer we de taal van de onderdrukkers spreken om onze onderdanigheid te tonen, zoals Winston Smith in het meesterwerk ‘1984’ van George Orwell, is het tijd om de ogen te openen vooraleer de godsdienstwaanzin ze sluit.

Wachten tot de ideologie zichzelf uitput is wachten op Godot. Zolang we de voedingsbodem niet erkennen waarop radicalisme kan gedijen zullen we nog veel betonblokken moeten plaatsen en aan symptoombestrijding moeten doen. Gewetenloze relipsychopaten ontlenen hun identiteit en de zin van hun bestaan aan hun godsdienst zelf.

Er zijn al zoveel goden verdwenen in de loop van onze beschaving, van Zeus tot Mars en Wodan. Het is nu tijd voor de rest van de bevolking om te seculariseren, Jahweh en Allah incluis.

De zin van het leven ligt niet in het hiernamaals, maar in het nastreven van geluk en samenhorigheid op deze aardkloot.

De Franse ex-premier Manuel Valls verklaarde vorig jaar nog dat er in Frankrijk 15.000 geradicaliseerde moslims zijn. Volgens Radicalisation Awareness Network komen er nog 1.200 tot 3.000 Syriëstrijders terug naar Europa afgezakt, vooral naar België, Frankrijk en Duitsland. Volgens de Syrisch-Koerdische journalist Masoud Aqil zitten er al honderden oud-IS-beulen terug in Europa. Deze soldaten van Allah zijn geen strijders maar barbaarse moordenaars die als oorlogsmisdadigers moeten berecht worden en hun nationaliteit afgenomen (zoals Groot-Brittannië al deed met 150 van haar Jihadi’s). ‘Syriëstrijders zijn geen verloren zonen maar monsters van de islamitische Waffen-SS’, zegt de Iraanse vluchteling Prof. Afshin Elian. Heb ik dan niet het recht om te vragen dat de Europese buitengrenzen gesloten worden en dat de veerdienst van mensensmokkelaars wordt stopgezet?”
h/t Jean-Marie Dedecker.

Verbieden van vrijheden gebeurt alleen in achtergestelde samenlevingen, door sommigen dan ook achterlijke dan wel minderwaardige culturen genoemd.
Maar als een Nederlandse blanke-blauwogige man zou blaten dat zijn vrouw de deur niet uit mag, zijn dochter van zes een hoofddoek om moet, zijn zoon toch echt niet met een man moet thuiskomen en dat andersgelovigen bestreden moeten worden, zouden we die man aangegeven voor kindermishandeling, huiselijk geweld en bedreiging van de openbare orde. Maar zodra een moslim deze nonsens uitkraamt, heet het vrijheid te zijn. Of vrijheid van geloof. En iets met cultuur.
Maar vooral die ene die in hun kringen niet gerespecteerd wordt: vrijheid van meningsuiting. Ja, mannen in jurken, met baarden en hoofddeksels kunnen hun onzin vrij verkondigen. We – onze overheid – meet met twee maten waarbij wij-toleranten inleveren en zij-verbieders terrein winnen.

Wat nog pijnlijker was toen we naar het westen kwamen, was de houding van veel mensen die zichzelf liberalen en linksen noemen, hun zienswijze wat betreft de radicale Islam.
Deze liberalen lijken zichzelf te zien als ruimdenkend, maar ze hebben een vooropgezette manier van denken over de islam: voor hen lijkt het of er geen radicale islam bestaat, dan alleen als een kracht ten goede; de islam kan geen kwaad doen.
Hoe konden ze zelfs niet eens erkennen dat de radicale islam, een kracht is die bestaat en die dreigt om de planeet te vernietigen, laat staan mijn familie?
In plaats daarvan zouden veel liberalen mij liever bekritiseren of proberen een oogje dicht te knijpen, alsof ik per ongeluk een pijnlijke fout maakte. Ze lijken er in plaats daarvan liefde voor te hebben, als ze omringt worden door Westerse moslim-“geleerden” die apologetisch zijn naar de radicale islam toe en – met name – nooit echt hebben geleefd in een islamitisch land onder de wurgende greep van de officiële fundamentalistische sharia-wetten …
h/t Ebru Umar

image_pdfimage_print
Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *