“Ploegen”

Rechtbank: Regelmatig groepsverkrachters van 11 jaar oud

Bij de rechtbank in Rotterdam keken ze in 2001 al niet vreemd meer op van vermeende verkrachters van slechts 11 jaar oud. Deze zaken worden om ‘privacy-overwegingen’ uit de openbaarheid gehouden. Concrete cijfers zijn er niet, omdat deze verkrachtingen niet zijn opgenomen in de overzichten van de geregistreerde criminaliteit. Alsof het simpelweg nooit gebeurd is …

De duizenden Nederlandse meisjes die rond hun tienjarige leeftijd verkracht zijn door een groep minderjarige verkrachters zouden er waarschijnlijk alles voor over hebben om hun hersenen te kunnen overtuigen dat het simpelweg nooit gebeurd is. Maar als slachtoffer van ‘ploegen’ heb je in meer of mindere mate een levenslange straf.

Ploegen: Ploegen is straattaal. Verkrachting en aanranding door een ploeg, door een groep.

De Nederlander heeft geen enkele vorm van privacy meer; kentekenregistratie, sleepwet, overal camera’s, patientendossiers, pinnen, alles wordt geregistreerd. Maar als het de overheid uitkomt, zijn daar plotseling ‘privacy-overwegingen’. Strafzaken waarbij minderjarigen betrokken zijn, worden in alle discretie afgehandeld. Met de privacy van minderjarigen als draagvlak, wordt ons belangrijke informatie onthouden. Het Nederlandse volk mag niet weten hoeveel verkrachtingen er plaatsvinden; hoe vaak groepsverkrachtingen aan de orde zijn; en hoe vaak minderjarigen – zo jong als 11 – kleine meisjes in groepsverband verkrachten.

In 2001 maakte kinderrechter S. de Pauw Gerlings een inschatting: ieder jaar vinden er tientallen groepsverkrachtingen door minderjarigen plaats. Ze plaatste de opkomst van het fenomeen ploegen in het begin van de jaren negentig. ‘Ploegen’ speelde toen in zwemparadijs Tropicana. Meisjes werden daar aangerand door Marokkaanse jongens.

‘Slachtoffers en daders zijn vaak minderjarig, en hun leeftijd zakt’.

Veruit de meeste aangiften worden gedaan tegen allochtonen. Marokkanen zijn oververtegenwoordigd bij ‘zwembadincidenten’ en bij ‘ploegen’. Autochtone deelnemers aan groepsverkrachtingen zijn uiterst zeldzaam.

De slachtoffers zijn voor het overgrote deel autochtone meisjes. In strafzaken komt naar voren dat autochtone meisjes door hun belagers, de verkrachters, als gewillig worden gezien omdat ze blank zijn. ‘Het blanke vlees is beschikbaar’. Lossere zeden. En volgens kinderrechter De Pauw Gerlings ‘is dat natuurlijk ook zo, vergeleken met Marokkaanse meisjes’.

Onverenigbare normen, waarden en ideologie liggen aan deze verkrachtingen ten grondslag.

Er is een gebrek aan empathie bij jeugdige verkrachters. Als een rechter aan zo’n dader vraagt of hij spijt heeft, duurt het lang voor hij begrijpt wat bedoeld wordt. En dan zegt hij dat hij spijt heeft: dat hij gepakt is. 

Ook van de meisjes snappen deze daders niets. ‘Meisjes die ‘s nachts mee naar huis gaan met wildvreemde jongens’. Vrouwen in rokjes zijn hoeren – rapper Boef.

Duizenden verkrachtingen van autochtone (minderjarige) meisjes en vrouwen hadden voorkomen kunnen worden door verkrachters niet te importeren. Dat is ook waarom de politie weigerde de aangifte op te nemen van de vrouw die uiteindelijk zelf haar Somalische verkrachter heeft opgespoord; waarom slachtoffers van verkrachting zo bang worden gemaakt door de politie als ze aangifte willen doen, dat ze er uiteindelijk maar vanaf zien, waardoor de (geïmporteerde) dader ongestraft kan blijven verkrachten; waarom groepsverkrachtingen, ploegen, uit het systeem en uit het zicht van de burgers worden gehouden; waarom het Nederlandse volk niet op de hoogte mag zijn van de realiteit en genoegen moet nemen met ‘geregistreerde misdaadscijfers’.

Groepsverkrachtingen zijn 100% het gevolg van de import van mensen met onverenigbare normen en waarden. ‘Loverboy’-groepsverkrachtingen zijn 99,9% het gevolg van de import van mensen met onverenigbare normen en waarden.

En er lopen inmiddels minimaal een miljoen jongens en mannen vrij rond in Nederland die menen dat ‘blanke meisjes gewillig zijn‘ en ‘meisjes in korte rokjes die alcohol drinken (te verkrachten) hoeren zijn‘.

Meisjes en vrouwen zijn vogelvrij verklaard omwille van politiek beleid.

h/t Blondemevrouw

Nvdr.: Ook in Vlaamse steden en gemeenten zoals Mechelen, Lokeren en Borgerhout wordt deze vorm van crimineel islamitisch jihadisme door de ‘plissie’ gewoon genegeerd. Past niet in de politiek correcte statistieken!

‘Ploegen’ staat namelijk letterlijk als normaal en geoorloofd vermeld in de “heilige” koran. En vermits het tot het einde der tijden na te volgen pedofiele rolmodel Mohammed Aïsha op 9 jarige leeftijd ‘doorploegde’ mogen mohammedanen dat nu ook nog. Het probleem is islam. Wie durft er immers de enige oppermachtige maangod Allah tegenspreken? Het staat in zijn openbaringen en is nooit herroepen door een latere openbaring.

image_pdfimage_print
Share

Reacties

“Ploegen” — 4 reacties

  1. Redactie, ik ben tegen elke vorm van geweld en dit mijn hele leven lang maar ik hoop dat al dat vreemd pervers barbaars tuig met alle geweld ons land uit gekegeld wordt.
    Onze grootste rijkdom zijn onze kinderen en kleinkinderen en die beschermen wij met alle middelen.
    Dat we van het politiek gespuis geen steun moeten verwachten en dus ook niet van het gerecht want ze hebben hun postjes te danken aan de politiekers is een vaststaand gegeven.

  2. “En de boer hij ploegde voort” krijgt plots een andere betekenis. Alle nadelen van de islam hoe hatelijk en onwaarschijnlijk ook zijn genoegzaam bekend bij regerende politici. Dagelijks worden de brave hardwerkende burgers, minderjarigen en bejaarden met de kl**erijen van de islam geconfronteerd. Er is geen enkel regerend politicus die maatregelen voorstelt of onderneemt. De enige partij die hier al 30 jaar voor waarschuwt en het probleem (of zeg ik hete hangijzer) op de agenda plaatst blijft in een cordon sanitair opgesloten. Zelfs de namaak Vlaams-nationalistische partij die mee aan de macht is kijkt radeloos en doelloos toe. Ook dat is (nogmaals) “de kracht van de verandering”. Hoe lang nog blijft de brave burger dit nog slikken???

    • De burgers blijven het slikken, en de partij voor de verandering kijkt er naar maar doet helaas niets of toch zeer weinig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *