“Je lacht je gek”

Voor diegenen die denken dat het allemaal wel zal meevallen… even een FB post van een Nederlander, geboren in een stad die niet meer de zijne /de onze is, en waar een moslim vandaag al burgemeester is.
Niet alleen de grootste haven, handels- en industriestad van België raakt weldra in vreemde handen, de Rotterdamse is dat al.
Verwachten goedmensen en wegkijkers echt dat ze door moslims en negers gaan behandeld worden zoals zij voor hen hebben gezorgd en geijverd? Geloven ze echt dat die gaan zorg dragen voor ons patrimonium, onze cultuur, onze mensen, ouderen en kinderen?

Is het niet veel meer dan waarschijnlijk dat onze steden en ons land er binnen afzienbare tijd zal uitzien als waar ze vandaan komen met alle uitwassen van dien? En eigenlijk is dat op vele plaatsen zo al.

Denken de supporters van open grenzen, multicul, diversiteit dat al die allochtonen jouw en mijn mensenrechten zullen verdedigen, daar waar die overal waar zij vandaan komen met de voeten worden getreden, zelfs voor de eigen volks- en geloofsgenoten?

Wordt wakker naïevelingen want jullie zijn een gevaar voor de democratie, de welvaart, de” vrijheid”,  het welzijn, de vrouwenrechten en de zelfs de mensenrechten. Zoniet maak plaats!

François Reijnders
Gisteren om 06:07 ·
JE LACHT JE GEK
Lieve vrienden en vriendinnen, een aantal jaren geleden had ik een kopie van mijn geboortebewijs nodig, dus dan ga je naar je geboorteplaats, in mijn geval Rotterdam, waar je je moet melden bij het stadhuis. En zo ondernam ik op zekere dag de rit naar mijn geboortestad. Ik was niet de enige die op dat moment iets te regelen had daar onder in dat grote stadhuis. Ik moet u zeggen dat ik mij behoorlijk bloot voelde tussen al die bebaarde mannen en gehoofddoekte dames. Kreeg een soort visioen dat ik in Mekka was aangekomen. Terloops zocht ik naar de zwarte steen met het idee dat ik daar misschien wel eerst zes keer omheen moest lopen alvorens ik iets mocht vragen. Na mijn schroom overwonnen te hebben stapte ik op een bebaarde suppoost af, raapte al mijn Turkse woordjes bijeen die ik vroeger op de zondagschool had geleerd, om te vragen bij welk loket ik mij moest vervoegen. Tot mijn verbazing kwam er een gewoon plat Rotterdams geluid uit de baard. Goed, ik trok een nummertje en ging geduldig staan wachten. Ik bezag al die buitenlandse dames achter het loket eens op mijn gemak, want de meesten startten net hun werkdag. Dat opstarten van de lokettisten deed mij denken aan het starten van mijn oude eend na een lange vriesnacht. Menig maal moest de slinger eraan te pas komen om de motor aan de gang te krijgen. Die slinger leek mij op deze plek ook geen overbodige luxe. Mijn interesse ging over in boosheid en langzaamaan kwam de stoom uit mijn oren. Uiteindelijk is het mij toch nog gelukt om datgene te krijgen wat ik nodig had, losten de stoomwolken rondom mij langzaam op en kon ik buiten wat frisse lucht tot mij nemen.
Dit voorval vond een aantal jaren geleden plaats en onwillekeurig moest ik denken aan de dag dat wij in dat stadhuis getrouwd zijn. De vorm van het gebouw is nog dezelfde als toen, maar de bezetting had een totale gedaantewisseling ondergaan. Geen idee of de hand van de huidige burgemeester daar achter zat. En afgelopen weekend moest ik weer aan dat laatste voorval denken. Ik weet niet of u het ook gelezen hebt, maar de krantenkoppen logen er niet om. “Salafisten in stadhuis”. “Salafisten op sleutelposities”. Op zich is het allemaal diep treurig, maar eigenlijk lachte ik mij gek, want ik heb hier al zo vaak voor gewaarschuwd. De eerste regel van het artikel. Ambtenaren die in Rotterdam radicalisering moeten bestrijden hangen zelf de orthodoxe islam aan. Let op. Een medewerker van het programmateam radicalisering, Ahmed Harika, adviseerde de omstreden Stichting Wagf, die haatpredikers naar Nederland probeerde te halen en in Rotterdam een salafisten-instituut wilde oprichten. De aankoop van het gebouw werd gefinancierd door een Quatarees hulpfonds waarvan de oprichter miljoenen dollars doorsluisde naar islamitische staat (IS). Hakira is inmiddels van zijn post afgehaald en een maand later is hij voor de Directie Veiligheid Radicalisering gaan werken!!! JE LACHT JE GEK. Gematigde moslims en seculiere allochtonen, die tot voor kort deel uitmaakten van het netwerk ‘sleutelfiguren radicalisering’ in Rotterdam zijn geschokt en trekken aan de bel. Op het stadhuis werken mensen als Harika, wolven in schaapskleding. De ‘sleutelfiguren radicalisering’ vormen ogen en oren van de gemeente in achterstandswijken en namen een grote vorm van radicalisering waar. Toen dit aangekaart werd bij de gemeente werden ze aan de kant geschoven. Naast de eerder genoemde Ahmed Harika valt nog een andere medewerkster in het team op, Alia Azzouzi. De zwaar gesluierde Azzouzi (37) is een streng gelovige moslima, die onder meer op sociale media foto’s deelde van haar Hadj, haar bedevaart naar Mekka. Deze mevrouw is al langer actief in allerlei Rotterdamse islamitische instellingen. Ze was onder meer docent maatschappijleer aan de islamitische scholengemeenschap Ibn Ghaldoun (u kent de school waarschijnlijk nog wel, waar een paar jaar geleden de examenopdrachten op straat verhandeld werden). Ze is ook bestuurslid van de orthodox islamitische vereniging Ettaouhid, waar ook de Moslimbroeders spreken. Deze mevrouw stond ook derde op de lijst van Nida, voor de gemeenteraadsverkiezingen en de partijleider is Nourdin el Ouali, lobbyist voor de terreurorganisatie Hamas.
Ik denk nog even terug aan mijn trouwdag in1971. Hoe onschuldig zag alles er toen nog uit. Nu is alles overgegeven in andere handen, maar we hoeven ons geen zorgen te maken hoor. JE LACHT JE GEK.
Nog een hele goede morgen trouwens.