Een mislukte poging van Paul Cliteur

Uitgeverij de blauwe tijger

Wat hebben de filmster Brigitte Bardot, de journaliste Oriana Fallaci, de schrijver Michel Houellebecq en de politicus Geert Wilders gemeen? Dat is dat zij alle vier geconfronteerd zijn met juridische processen waarin zij werden aangeklaagd vanwege vreemdelingenhaat, belediging van moslims en islamkritiek.

De rechtsgeleerde en filosoof Paul Cliteur, hoogleraar encyclopedie van de rechtswetenschap aan de universiteit van Leiden, gaat in dit boek in op deze processen.

Het boek laat zien dat diegenen die betrokken zijn in de strijd tegen de radicale islam paradoxaal genoeg ook te maken krijgen met overheden die de critici confronteren met strafrechtelijke vervolging. Volgens Cliteur is dat verkeerd. Laat iedereen zijn eigen opvattingen hebben en uitdragen over een wereldgodsdienst en veroordeel vooral geen politici voor de standpunten die zij innemen in het publieke debat. Dat is de kern van een vrije en democratische samenleving.

Paul Cliteur is rechtsgeleerde en filosoof aan de Universiteit van Leiden. Hij was van 1995 tot 2002 als bijzonder hoogleraar filosofie aan de Universiteit van Delft werkzaam en in het jaar 2013-2014 was hij gasthoogleraar wijsgerige antropologie aan de Universiteit van Gent. Hij staat vooral bekend als iemand die de verlichtingswaarden bepleit, onder meer ten aanzien van de rechtsstaat en democratie.

Over het werk van Paul Cliteur: “Cliteur responds lucidly to the West’s many failures of political nerve (…). He ad vances a powerful case for the values of freedom and reason”. -RUSSELL BLACKFORD over The Secular Outlook.

“Wat een voorrecht voor studenten om dit schitterende boek te mogen bestuderen! Een uitmuntend overzicht van de Grote Vragen die horen bij de zoektocht naar het goede leven en de goede samenleving”. -THIERRY BAUDET over Legaliteit en legitimiteit: de grondslagen van het recht.

Vanwege de ondertitel bestempelen wij dit voor het overige verdienstelijk werk als een mislukte poging. Het woord vreemdelingenvrees gebruiken in plaats van het lasterlijke “islamofobie” is een begrijpelijke beslissing. Zo wordt immers niet de indruk gewekt dat islamofobie een legitiem begrip zou zijn. Gerechtelijke vervolging van de met naam genoemde personen was er beslist. Ook dat is dus geen gebrek.

Als het voorwerp van kritiek islam is, dan is het gebruik van het woord ‘religiekritiek’ in een ondertitel wel een gebrek. Islam is immers helemaal geen religie. Althans slechts voor 8,9 procent en dus voor 91,1 procent iets anders en dus geen religie of godsdienst maar een politieke ideologie die wereldheerschappij als belangrijkste doelstelling op haar programma staan heeft en opereert onder een paraplu die men religie of godsdienst noemt.

Dit is geen fabeltje maar keiharde realiteit die bewezen wordt door de islamitische doctrine zoals onomstootbaar wetenschappelijk werd aangetoond door de mathematicus en natuurkundige dr. Bill Warner stichter van het Centrum voor de studie van de Politieke Islam Internationaal, afgekort CSPII. Islam is helemaal geen religie.

Kritiek op islam in een ondertitel omschrijven als religiekritiek is dus zowel argumentorisch als wetenschappelijk onverantwoord. Een glas gevuld met 8,9 procent water en daarna aangevuld met 91,1 procent cyaankali is geen glas water maar een glas verdunde cyaankali. Daarom is de ondertitel verkeerd en in feite bedrieglijk hoe zeer de inhoud van het boek zelf verdienstelijk is.

Met de keuze van deze ondertitel erkent Cliteur, ook en vooral voor diegenen die het boek niet lezen of willen lezen, de leugen dat islam een religie zou zijn. Quod non. Islam is zonder meer een collectivistische, gewelddadige en misdadige ideologie in strijd met de vrijheid als fundamenteel mensenrecht net zoals het communisme en het nationaal-socialisme.

Het is dus duidelijk geen toeval dat de meeste apologeten en supporters van islam zich aan de linkerzijde van het politieke spectrum bevinden waar atheïsten blijkbaar hun mond niet meer durven open doen. Jammer zulke verloren kans en gedeeltelijk mislukte poging om verlichting in de hoofden te brengen.

Ook in de christelijke. Want wat men ook terecht moge beweren over de misdaden die ooit in naam van het christendom begaan werden, ze werden begaan ONDANKS de christelijke ideologie. Alle misdaden begaan in naam van de islamitische ideologie daarentegen werden begaan INGEVOLGE de islamitische ideologie. Dit is een fundamentele en formeel logische vaststelling. Zolang auteurs als Cliteur en Baudet die vaststelling niet willen propageren bevindt onze cultuur zich in een straatje naar de onderwerping, gevolgd door de ondergang en uiteindelijk de euthanasie op onze beschaving.