N.V. Volksverhuizing

De illegale immigratie naar Europa heeft het karakter van een ware volksverhuizing aangenomen. Een duurzaam en efficiënt antwoord blijft echter uit. Als vooraanstaand Europees staatsman schrikt Klaus er niet voor terug enkele ongemakkelijke waarheden uit te spreken en heel wat gemakkelijke onwaarheden te weerleggen. Dat maakt van N.V. Volksverhuizing een verfrissende bijdrage aan het – door politiek correcte taboes gedomineerde – publieke debat.

De onwil van de politieke elites om de
massa-immigratie een halt toe te roepen, staat in schril contrast met de
wil van het overgrote deel van de publieke opinie. Die gelooft immers
niet langer in holle frases – genre “Wir schaffen das” – en wil dat er
letterlijk en figuurlijk grenzen worden gesteld.

De voormalige president van Tjechië schreef dat de huidige migratiecrisis helemaal niet gaat om een conflict tussen altruïsme en xenofobie.

De meeste vertegenwoordigers van de politieke en mediatieke mainstream zijn niet bereid om dit debat als een conflict tussen principieel gelijkwaardige ideeën en wereldbeschouwingen te benaderen. In plaats daarvan bekijken ze het als een conflict tussen goed (dat zijn zij) en kwaad (dat zijn wij, de anderen). Met een verbluffende eerlijkheid en radicaliteit maken zij duidelijk dat ze de massamigratie naar Europa positief beoordelen, zij het als gunstig voor hun persoonlijke ‘standing’, zij het als een welgekomen gelegenheid om de status quo in Europa te veranderen. Daarom heten zij de migratie welkom. Daarom proberen zij zelfs niet eens om ze af te remmen.

De politieke mainstream, belichaamd door bondskanselier Merkel en partijpolitici van alle kleuren, volgt het linkse progressivisme, het uitgebreide etatisme en het staatspaternalisme, het groene dirigisme en een extensief sociaal constructivisme. Door dit gedachtegoed is het politieke personeel van alle partijen van de maatschappelijke mainstream aangestoken.

Tussen christendemocraten, socialisten met de kritische houding tegenover vele andere thema’s van de Europese linkerzijde, zoals de groene politiek (de strijd tegen de klimaatverandering incluis), de genderpolitiek en het progressistisch, op het constructivisme gestoelde, Europeanisme.

Wanneer de Europese elites het verder blijven vertikken de angsten van hun burgers ernstig te nemen, zal de uitgesproken hang van het Europese establishment naar een politiek van geforceerde immigratie de politieke verhoudingen in de EU-lidstaten grondig door mekaar schudden. Andere politici en andere partijen zullen op het voorplan treden. (N.v.d.r.: dat is op 26 mei 2019 al duidelijk geworden) Maar ook daarmee is nog niet alles gezegd.

De heersende multiculturele coalitie heeft veel grotere ambities. Zij hoopt namelijk dat de toevloed van miljoenen niet- Europese migranten en hun herverdeling en vestiging overal in Europa het continent fundamenteel zal veranderen. Zij hoopt dat de massale immigratie zowel de etnische samenstelling als de maatschappelijke verhoudingen in de verschillende Europese landen aan het schuiven brengt. De aversie van de kortzichtige, multicultureel, transnationaal en kosmopolitisch ingestelde elites tegen de Europese naties en natiestaten heeft een geheel nieuwe en ongeziene dimensie bereikt.

Deze mensen hebben begrepen dat de natiestaten – en hun parlementaire democratie – een hindernis zijn geworden voor de realisatie van hun droombeelden over een nieuw Europa en een storende factor voor hun globale machtsaanspraken. Zij hebben begrepen dat We moeten het wijdverbreide moraliseren (dat in de plaats treedt van de moraal) afwijzen en proberen zakelijk en ernstig te debatteren over de prangende thema» van vandaag.

Terwijl onze moraalapostelen hun eigen betekenis en edelmoedigheid zwaar overschatten vinden zij er niets beter op dan bezorgde critici van de massa-immigratie (ons en daarmee de meerderheid van de gewone burgers) af te schilderen als xenofobe angstige fascisten (of racisten) die zich door vooroordelen en stemmingmakerij als rattenvangers zouden gedragen Ze hebben ongelijk!

Wij baseren ons op het gezond verstand, op historische ervaringen en op een sceptische niet-progressistische zienswijze op de toekomst die door de man in de straat gedeeld wordt – met uitzondering helaas van de progressistische visionairen.

Paradoxalerwijze lijdt het dagelijks leven in Europa overal onder een soort supervoorzorg die nauwelijks nog iets met rationele risicovermijding te maken heeft. In naam van het voorzorgsprincipe wordt Europa met steeds nieuwe regelingen overstelpt, wat vele volstrekt vanzelfsprekende menselijke activiteiten verhindert of belemmert. Vreemd genoeg blijft tegelijkertijd heel het domein van de immigratie van elke preventieve acne gespaard. Met betrekking tot migratie is het praktisch verboden te vragen naar de kosten of zich te willen informeren over de risico’s. ‘Bijsluiters’ zijn niet voorhanden. Behoedzaamheid als dusdanig lijkt taboe te zijn. Zoiets is volstrekt absurd.

In de EU kan tegenwoordig geen enkel belangrijk bouwproject gerealiseerd worden zonder een uitgebreide ‘milieuduurzaamheidstoets’ die de effecten op de menselijke gezondheid, dieren planten, biologische diversiteit, bodem, water, lucht, klimaat, landschap, cultuur en andere materiële goederen ‘evenals hun wisselwerking’ onderzoekt en m kaart brengt. Alles wat het menselijk leven negatief kan beïnvloeden, wordt aan veelvuldig administratief, vaktechnisch of gerechtelijk onderzoek onderworpen. Het experiment om hier honderdduizenden, zo niet miljoenen, veelal onbekende mensen die deel uitmaken van een volslagen andere cultuur en beschaving te vestigen wordt echter van elke ernstige openbare beoordeling uitgesloten.

Het is vrijwel verboden dit feit nog maar ter sprake te brengen. Wie het toch doet, moet het zich laten welgevallen de status van ware Europeaan of eerbiedwaardige burger te verliezen. Hij wordt aan een brutale, openlijke druk blootgesteld, dikwijls tot in zijn job. Tot nu toe. Het is met grote waarschijnlijkheid te verwachten dat de instroom van honderdduizenden of miljoenen mensen in een voor hen vreemde en op hun komst onvoorbereide omgeving een hele reeks enorme complicaties en problemen zal teweegbrengen.

P.S.: Merkel, Jünker en Macron zijn ofwel totaal onbekwaam ofwel echte misdadigers. Maar dat laatste kan Klaus natuurlijk niet schrijven. Daarom doen wij het maar. Al wie de bevolking van een territorium wil vervangen door een andere wil in feite genocide plegen op de eerste en dus autochtone bevolking. De arrogantie en de misdadigheid van de ons controlerende elites (en iedereen die het pact van Marrakesh goedkeurde) is onvoorstelbaar. Daarom belasteren zij systematisch iedereen die hun misdadige plannen durft te bekritiseren. Karel De Gucht en Gwendolyn Rutten zijn daar 2 goede voorbeelden van.