Het toppunt van islamitische arrogantie! Ook Belgische IS-strijders dagvaarden overheid …

h/t Sceptr

Na Nederland
wordt nu ook België gedagvaard door haar ‘eigen’ IS-strijders. Een
groepje van jihadisten gevangen in Syrië eist via hun advocaten nu maar
liefst 105.000 euro per dag dat ze niet worden gerepatrieerd. Dat meldt Het Laatste Nieuws.

Als
ons land niets doet om een Syriëstrijder, drie IS-vrouwen en tien
-kinderen terug te halen uit de Koerdische kampen waar ze vastzitten,
tekent het hun doodvonnis. Met die dramatische boodschap verdedigen
advocaten Abderrahim Lahlalitot voor kort fractieleider voor CD&V in de gemeenteraad van Ronse – en Mohamed Ozdemir
de dagvaarding in naam van hun cliënten. Ze eisen een dwangsom van
7.500 euro per hoofd, per dag dat België niet voldoende moeite doet. “Niet uit geldgewin, maar als stok achter de deur”, zo klinkt het over het dagelijks negenvoud van een leefloon dat wordt geëist per persoon. “België moét hen wettelijk gezien terughalen.”

De
volwassenen vertrokken allen uit vrije wil naar het Midden-Oosten om er
te vechten met de wrede islamistische milities van IS en co of ze te
ondersteunen. Zo is er bij de groep Adel Mezroui (23), telg van een beruchte Antwerpse familie.
In 2013 reisde hij onder invloed van Sharia4Belgium als minderjarige
zijn broers Mohamed en Soufiane achterna, maar raakte in 2014 ernstig
gewond. Zijn broers zijn intussen dood, terwijl Adel thans vastzit in
een cel in het Al-Hasakah-kamp.

Advocaten over in Midden-Oosten gevangen IS-strijders: “We hebben Oostfronters destijds ook berecht en opnieuw geïntegreerd in de maatschappij.”

Dat er maar weinigen hier wachten op de blijde terugkeer van die IS-strijders die de wapens opnamen tegen onze bond- en/of geloofsgenoten in de regio en nu al dan niet de verslagen IS-terreurgroep afzweren, mag geen belet zijn. “Het is aan de overheid om dat te keren”, zeggen Ozdemir en Lahlali in Het Laatste Nieuws. “Een
overheid moet niet handelen naar publieke opinies, maar naar de wetten
van ons land en de internationale verdragen waartoe ze zich heeft
verbonden. Het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en het
Kinderrechtenverdrag verplichten ons land op zijn minst om hen te
proberen helpen.”

(Lees verder onder de tweet.)

Strijden tegen onze waarden, onze normen en nadien geld eisen. De wereld op zijn kop. https://t.co/v6uFEn26Sv via @destandaard

— Nadia Sminate (@NadiaSminate) October 21, 2019

Het tijdelijke staakt-het-vuren in de regio biedt een unieke kans,
menen de advocaten, zelfs al is er nog steeds sprake van geweld. “We
vragen niet om Belgische militairen te sturen, maar om diplomatieke
contacten te leggen en afspraken te maken. De Koerden – die al lang
vragen dat Europese landen hun onderdanen weghalen – zijn er nu nog de
baas. Ons land kan rechtstreeks met hen contacten leggen”
, klinkt het nog.

“In de eerste plaats moeten ze naar een veilig buurland, bijvoorbeeld Turkije of Libanon, kunnen reizen. Nadien moeten ze naar België worden gehaald en hier terechtstaan”, want – zo luidt het tot slot – “we hebben Oostfronters destijds ook berecht en opnieuw geïntegreerd in de maatschappij.”

Een opvallende vergelijking, want in de nasleep van WOII werden tal van echte en vermeende collaborateurs onregelmatig hard aangepakt, al dan niet met een proces en in veel gevallen zelfs gefolterd, zo blijkt uit historische consensus over de Repressie. Naast de irreguliere lynchpartijen werden 2.940 collaborateurs ter dood veroordeeld, en 242 van hen kregen effectief de kogel. De oorlogstoestand werd speciaal verlengd om deze personen te kunnen berechten voor een militair tribunaal.

N.v.d.r.: Het betreft hier duidelijk een tergend en roekeloos geding. Hopelijk krijgen de advocaten die hieraan hun smerige medewerking verleenden niet alleen een blaam maar ook een veroordeling aan hun eigen broek gesmeerd.