Sophie Wilmès is een rabiate vlamingen-haatster.

De ontslagnemende regering van lopende zaken zonder een meerderheid in de kamer van volksvertegenwoordigers heeft een nieuwe eerste minister. De gesubsidieerde regimepers juicht. Belgique heeft een eerste vrouwelijke premier dat is waar. Maar wat de hoofdstroom media angstvallig verzwijgen is dat deze vrouw in de politiek stapte via het UF (Union des Francophones) opvolgster van het ‘Front’ FDF. Dit werd op Wikipedia weg gegomd en vandaag is de webstek Sceptr die een kritisch artikel publiceerde over Stone-Wilmès een tijd van het internet gehaald. Het is een rabiate vlamingen-haatster en dus een raciste “pur sang”. Only in Belgium …

Een interessant artikel van enkele jaren geleden over de nieuwe liberale premier die ons door de strot wordt gedrukt.
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=10156478616656959&id=231742536958

Geertrui Windels (mevr H. Van Rompuy) :
“Als enige Vlaamse schepen werd ze non-stop gepest door haar Franstalige collega’s. Niet het minst door Sophie Wilmès (MR), minister van Begroting en daarvoor schepen van Financiën in Sint-Genesius-Rode.Zij was de ergste.”

Het artikel :

✦ Interview
“Franstaligen zijn al 30 jaar de baas, en
dat weten ze”

Geertrui Windels: “Ik heb hen vaak de weg gewezen. Ik zei hen
ook dat ik dan fairplay verwachtte. Maar de boycot bleef.” Beeld
THIRY Romain
Na jarenlange pesterijen van haar Franstalige
collega’s stopt Geertrui Windels als schepen. Ze is nochtans gepokt
en gemazeld in de politiek. “Maar nergens was het zo erg als in
Sint-Genesius-Rode.”

9 februari 2017, 9:15
“Ik heb dikwijls gedacht om zoiets
op tafel te leggen.” Geertrui Windels, van de Vlaamse
oppositiepartij Respect, wijst naar het bandopnemertje op tafel. “Om
te kunnen bewijzen hoe erg het eraan toe ging.”

Aangeboden door Beobank
Schenking of testament: de fiscus kijkt
mee
De echtgenote van Herman Van Rompuy kent het klappen van de
zweep. Zestien jaar lang werkte ze op kabinetten, en ze weet hoe het
een minister, premier en een Europees president vergaat. Toch werd
uitgerekend het schepencollege van Sint-Genesius-Rode, een
faciliteitengemeente in Vlaams-Brabant, haar te veel.

Als enige Vlaamse schepen werd ze non-stop gepest door haar
Franstalige collega’s. Niet het minst door Sophie Wilmès (MR),
minister van Begroting en daarvoor schepen van Financiën in
Sint-Genesius-Rode. “Zij was de ergste.”

Hoe werd u tegengewerkt?

Geertrui Windels: “Het begon al vanaf dag één. Bij de
verdeling van de bevoegdheden had ik aangegeven welke ik graag zou
willen. Burgemeester Pierre Rolin ging het bespreken, maar ik kreeg
de mededeling dat ik de Nederlandstalige bevoegdheden kreeg – ik was
dan ook de enige Vlaming – en dat ik me mocht buigen over milieu.”

“Nu, als biologe was ik daar blij mee. Maar ze holden die
bevoegdheid meteen uit: ik mocht me enkel over het afvalbeleid
buigen, wat niemand wilde. Het groenbeleid, het waterbeleid: dat werd
me afgenomen. Toen ik dat bestreed, kreeg ik te horen: ‘Wie beslist
er hier? Wij.’ Toen ze merkten dat in het waterbeleid een venijnig
dossiertje zat dat de mensen geld ging kosten en waarmee je je niet
populair maakt, moest ik het plots oplossen.”

U beet toch van u af?

“Ja. Ik eiste het volledige waterbeleid terug. Wat kreeg ik
te horen? Dat ik niet loyaal was. Ze vonden altijd wel iets.
Initiatieven nemen? Alleen als ik subsidies binnenhaalde. Dan slaagde
ik daar in, maar het gevolg was dat ze mijn volledige begroting
leeghaalden: mijn budget voor milieu werd van 30.000 teruggebracht
naar 6.000 euro. Daar kun je niets mee doen. Voor de communicatie
naar de Franstalige inwoners werd 15.000 euro voorzien. En zo was er
altijd wel wat.”

“De burgemeester wilde een bijenproject op poten zetten; in
Wallonië is dat nogal een hype. Daar is geen geld voor, dus ik moest
van hem sponsors en een vrijwilliger met kennis vinden om het project
op te volgen. Een moeilijke opdracht, maar ik vond ze. En toen keerde
hij zijn kar en wilde hij dat ik de sponsors afblies. Toen ik een
stappenplan uitwerkte voor trage wegen, namen ze het gewoon van me
af.”

Was het dan altijd een tegen allen?

“In het begin was het vooral één schepen die me
tegenwerkte. Ik moest maar iets aankaarten of de repliek was: ‘Waar
val je ons nu mee lastig?’ Ik sprak er de burgemeester over aan en
hij zat ermee in zijn maag. Maar hij greep nooit in.”

Wie was dat?

“Sophie Wilmès. Begin oktober trakteerde ik de collega’s op
een glaasje na het schepencollege, voor mijn verjaardag. Twee weken
later zag ik dat ze op Facebook een foto plaatste: dat ze haar
verjaardag had gevierd met de collega’s. Ik was niet uitgenodigd.
Toen zij minister werd in de federale regering, werd het iets beter.
Toen werden ze tenminste beleefd.”

U bleef al die jaren gewoon verder werken.

“Ja, want ik geloof dat je aan politiek doet omdat je er met
hart en ziel in gelooft en wilt dat er iets verandert. Ik wees de
collega’s geregeld de weg. Ze geloofden bijvoorbeeld dat ze geen
subsidies konden krijgen voor rioleringen omdat we een
faciliteitengemeente zijn. Ik regelde een afspraak met het kabinet
van de minister van Leefmilieu. Ze waren vergeten om zich op de lijst
te plaatsen voor scholenbouw. Ik wist dat er alternatieve wegen
bestonden en heb hen daarop gewezen. Maar ik zei hen ook dat ik
fairplay verwachtte. Maar de boycot bleef.”

De haat van Franstaligen tegenover Vlamingen in de rand is springlevend.

“Het draait vooral om macht, denk ik. In Sint-Genesius-Rode wordt er etnisch gestemd: er is een Nederlandstalige en een Franstalige eenheidslijst. De meerderheid is Franstalig en stemt dus voor de Franstalige lijst. En zij zijn hier al dertig jaar alleenheerser. Hun beleid kan niet worden afgestraft, want er is maar één partij. Een kritisch stuk in de Vlaamse pers, dat raakt hun koude kleren niet. Franstalige kiezers lezen dat toch niet. Ze zitten gewoon op rozen en handelen daarnaar.”

Zo dat wisten we al lang. Maar Michel én Reynders naar de EU en een Vlamingenhaatster als eerste minister. Allemaal afkomstig uit een uiterst klein partijtje, de MR. Dit voorspelt niets goeds voor Vlaanderen.