Scientia vincere tenebras

Nu we bij monde van Ursula van der Leyen, hoofd van de Europese commissie, een supranationaal clubje van door niemand verkozen politiekers, de bevestiging hebben gekregen dat de EU inderdaad de immigratie van Mohammedanen belangrijker vind dan de gezondheid en het leven van alle Europese staatsburgers (zie het stukje van Gaius hierover) is het de hoogste tijd en, nu de scholen hogescholen en universiteiten gesloten zijn ingevolge een vergrendeling n.a.v. de corona-epidemie, nuttig de definities terug scherp te stellen en iedereen die middelbaar onderwijs genoot na 1970 terug een minimum aan historisch besef bij te brengen. Of wil je een domoor blijven?

Wat is politieke correctheid? Politieke correctheid is een gedragspatroon en overtuiging die ervan uitgaat dat kritiek op islam niet mag geformuleerd worden, dat de feiten die deze kritiek bewijzen mogen gecensureerd of moeten verzwegen worden, dat geschiedenisonderwijs meer bepaald over de historische realiteiten daar gesteld door islam niet mag onderwezen worden en zelfs uit de schoolboeken moet geweerd worden.

Wij hebben deze materie 4 jaar geleden al ontleed in een 14 delige bijdrage getiteld “islam voor vrijdenkers”. Nu een van de machtigste vrouwen ter wereld officieel bevestigd heeft dat zij en haar politiek correcte elites de gezondheid en het leven van Europese burgers minder waard vindt dan de migratie van Mohammedanen naar Europa, laat ons duidelijk zijn de bakermat van de menselijke beschaving, is het tijd om het geheugen en historisch besef over 1400 jaar islamitische agressie terug onder de aandacht te brengen. Het is van enorm belang dat de jeugd dit te weten komt. Want het wordt voor hen verborgen gehouden en, met wat men niet weet kan men geen rekening houden.

Daarom dienen sites op het internet
zoals Nageltjes om het totale falen van ons onderwijs inzake
voorlichting over de ware aard van islam te compenseren met
levensbelangrijke informatie voor onze kinderen, kleinkinderen en
achterkleinkinderen.

Het falen van ons onderwijs over de
ware aard van islam werd uiteraard georganiseerd want zo iets gebeurt
niet spontaan. De eerste 10 à 15 jaar was dit een hobby van
voornamelijk linkse collectivisten (alles voor iedereen gelijk en de
lat liefst zo laag mogelijk) die in het staatsonderwijs de plak
zwaaiden en er dienvolgens vrij spel hadden. In navolging van de
schoolstrijd
van de jaren 50 was hun motivering eerder het geloof van katholieken
te boycotten omwille van het feit dat in België de politieke macht
voordien voornamelijk steunde op dat katholiek onderwijs wat voor de
atheïstische socialisten, communisten en liberalen een doorn in het
oog was. Hun politieke strijd richtte zich tegen godsdiensten in het
algemeen en het katholicisme in het bijzonder.

Wat zij echter niet wisten, omdat het hen in het staatsonderwijs niet gezegd was, is dat islam helemaal geen godsdienst is maar een gevaarlijke, collectivistische, imperialistische en militaristische ideologie. Het was de tijd dat velen onder hen nog geloofden dat Lenin, Stalin en Mao Tse Dong geen massamoordenaars waren geweest. Hun perceptie over een objectieve perceptie over islam was verblind door hun eigen linkse ideologie in de vaste maar valse overtuiging dat islam een religie, een godsdienst zou zijn. De collectivistische warhoofden waren dus slecht geïnformeerd en gingen van een verkeerde veronderstelling uit.

Vanaf de jaren ’80 van de vorige eeuw was het eenheidsdenken al zo erg geworteld dat ook de leiding van het katholiek onderwijs overstag ging en stopte leerlingen te informeren over de afgrijselijke misdadigheid van de islamitische doctrine. De gevolgen voor het Belgisch onderwijs waren catastrofaal. En de gevolgen voor onze samenleving nog erger. Niet alleen op termijn ingevolge een volstrekte zwijgplicht inzake islam maar ook in de dagelijkse praktijk. De politieke correctheid evolueerde van denkkader en overtuiging tot een gedragspatroon dat het demoniseren en diaboliseren van iedereen die kritiek durfde te formuleren op de islam en zijn geestelijken rechtvaardigde en normaal maakte.

Zelfs geleerde arabisten zoals wijlen professor Urbain Vermeulen en oriëntalist Koenraad Elst werden belasterd en gebroodroofd. Omdat deze taalkundigen wel wisten wat de realiteit was voldeden zij niet aan de absurde eis van politieke correctheid.

Erger nog verging het de politici die
het wel aandurfden kritiek op islam te formuleren. Zo werd de
politieke partij “Vlaams Blok” door politiek correcte rechters en
raadsheren strafrechtelijk veroordeeld in tegenstelling tot de
normale regels van de rechtsstaat en zelfs de grondwettelijk
vastgestelde regel dat politieke misdrijven door het volk en dus het
hof van assisen moesten beoordeeld worden. Dit gebeurde niet en de
uitspraak van het hof van beroep in Gent leidde tot de
naamsverandering van ‘Blok’ naar ‘Belang’.

Hiermee was het monddood maken van een objectieve door de historische en andere feiten ondersteunde mening voorkomen, maar academisch bleef men potdoof voor de grove schending van burgerrechten en bleef men doorgaan op de negationistische weg waarbij gewoon ontkend werd dat islam een misdadige politieke doctrine zou zijn.

Hierin kwam een klein beetje verandering op 11 september 2001 toen de moderne wereld op zijn tv-schermen getuige was van een dubbele massamoord toen twee gigantische en vol kerosine geladen passagiersvliegtuigen zich boorden in de twee torens van het World Trade Center in New-York. Deze aanslagen werden onmiddellijk opgeëist door mohammedanen wat het oorzakelijk verband tussen deze terroristische aanslagen en islam bewees.

Toen daags nadien de machtigste man ter wereld, de voormalige Amerikaanse president George Walker Bush voor de verzamelde camera’s van de wereldpers verklaarde dat islam “a religion of peace” (een vredelievende religie) was, verstarde de mening van de intellectueel minder begaafde politiek correcten nog wat meer, maar ontstond er bij velen twijfel of dit wel waar was. De vader en familie van Bush was immers rijk geworden met de handel in aardolie en goed bevriend met onder andere het Saoedische koningshuis en veel Arabische oliesjeiks.

Het contrast tussen deze leugen en de realiteit was zo groot dat nu ook alpha-wetenschappers zoals wiskundigen en fysici zich voor de materie “islam” begonnen te interesseren. Meer en meer informatie bereikte, niettegenstaande een boycot door de politiek correcte pers en media, het grote publiek via het internet. Eerst via blogs en sites zoals nageltjes en nadien via de steeds oprukkende sociale media. De censuur was eindelijk doorbroken. En daardoor groeide de populariteit van de politici die het voordien al hadden aangedurfd islam te bekritiseren. Voordien werden ze afgeschilderd als extreem-rechts, islamofoob en onverdraagzaam terwijl ze in feite alleen objectief waren geweest.

Onder druk van de dagdagelijkse niet te ontkennen realiteit zoals de terroristische aanslagen in Londen, Parijs, Nice, Berlijn, Brussel enz. gingen meer en meer mensen beseffen dat deze islamitische aanslagen de moderne versie zijn van de oorlogen en veldslagen die in het verleden werden gevoerd om de islam te verspreiden. Het gebruik van geweld tegen ongelovigen, die de mohammedanen kafirs noemen, blijkt overweldigend uit de bronteksten van islam.

Meer dan 150 verzen in de koran roepen
op tot geweld, verheerlijken geweld en bepleiten het gebruik van
geweld als middel om de islamheerschappij te vestigen.

Gewelddadige jihad beslaat 24% van alle woorden van de latere Koran geopenbaard in Medina, 21% van alle woorden in de overleveringen over wat de profeet Mohammed tijdens zijn leven allemaal gezegd en gedaan had volgens de gezaghebbende Al Bukhari, en 67 % van alle woorden van de biografie van de zelfverklaarde profeet Mohammed geschreven door de mohammedaan Ibn Ishaak.

Geen wonder dat de elites dit alles
wegens politieke correctheid onder de mat wilden vegen. Maar zowel
politiek correct links als de politiek correcte katholieken zijn hun
strijd nu aan het verliezen. Zelfs liberale vrijzinnigen moeten het
inzake politieke correctheid tegenover islam nu toegeven: “scientia
vincere tenebras”, door wetenschap de duisternis overwinnen is een
noodzaak want anders overwint de islam ons.

Wordt vervolgd.