Het verdampen van de Europese nomenclatuur

De door zichzelf boven ons gestelde leden van de Europese nomenclatuur en hun legertje apparatsjiks en technocraten, blinken alleen uit in het vinden van rampzalige remedies voor de rampen die ze zelf hebben veroorzaakt!

nomenclatuurDe meest hardcore communisten zitten vooraan op de eerste rij: Ashton en Barosso.

Wie even nadenkt zet die rampen snel op een rijtje. Géén vrede meer, maar oorlog en onveiligheid in héél Europa door toegelaten, geïmporteerde en zelfs gesponsorde jihad zoals in ex-Joegoslavië pijnlijk duidelijk is geworden.

Een diepe financiële, monetaire en economische crisis zonder voorgaande. Structurele terreur door gigantische regelneverij. Een ongezien hoge graad van belastingen en dito gewone en witteboorden-criminaliteit, enz.

Deze nomenclatuur is dictatoriaal en op volstrekt illegale wijze aan de macht gekomen door het aanwenden van structureel geweld, en vele van deze oligarchen zijn ook bereid daadwerkelijk geweld te (laten) gebruiken tegen de eigen burgers om zelf aan de macht te blijven.

Het is een publiek geheim dat de onmogelijke spreidstand tussen Noord- en Zuid-Europa moet leiden naar het einde van de huidige eurozone als muntunie. Na Thilo Sarrazin, ooit directeur bij de Duitse centrale bank, verklaarde nu ook topambtenaar bij het Duitse ministerie van financiën Kai Konrad aan
Die Weltdat de Euro geen vijf jaar meer zal overleven.

Al wat we tot nu toe in de eurocrisis meemaakten was geknoei van vanjewelste, propaganda in plaats van beleid en ontkenning van wat economisch en dus politiek onvermijdelijk is.

eurocrash

Door het geval Cyprus is pijnlijk duidelijk geworden dat de schuldencrisis veroorzaakt werd door de megalomane grootheidswaanzin en onbekwaamheid van de hierboven afgebeelde Europese nomenclatuur die uiteraard te laf is om toe te geven dat ze zich vergist heeft bij de aan de burgers opgedrongen tsunami van ongebreidelde uitbreiding, en in feite totaal onbekwaam is.

Het is evident dat de economieën van het Zuiden (Griekenland, Italië, Spanje en ook Frankrijk te groot zijn om binnen een en dezelfde muntunie te blijven parasiteren op de economieën van het Noorden. (Scandinavië, Duitsland, Groot Brittannië en Nederland.) Bij gebrek aan ruggengraat van de lidstaten en het lachwekkend calimero-gehalte van het Europese parlement, dat niet eens zelf een initiatiefrecht heeft om democratische wetten te maken, is een systeem-crisis onafwendbaar.

Nog nooit was het vertrouwen in de EU zo laag schrijft “The Guardian” Nogal wiedes, en uitermate begrijpelijk!

Het zal niemand verwonderen nu bewezen is dat de nomenclatuur haar voeten veegt aan de uitslag van elk referendum, waarvan het resultaat haar niet aanstaat, en er zijn geen andere geweest. Het is op zich dan ook lachwekkend dat dit fenomeen met wollig taalgebruik omschreven wordt als democratisch deficit daar waar het gewoon om dictatuur gaat, puur en simpel.

De euro zal uiteenvallen. Dat kan niemand tegenhouden schrijft Kees Pieters in De Dagelijkse standaard. Als dat gebeurt en Vlaanderen is al Vlaanderen dan wordt Vlaanderen Noord-Europa. Maar als dat gebeurt en Vlaanderen is nog België, dan wordt Vlaanderen Zuid-Europa volgens de analyse van deze wiskundige. Maar dat laatste dan wel met dank aan de NVA met haar verdampingsfantasie en haar ‘federalisme des cons’ ben ik zo vrij van daaraan toe te voegen.

Ik blijf herhalen dat België het mini proeflaboratorium was voor de EUSSR. Dezelfde disfuncties, dezelfde malversaties, dezelfde misbruiken, dezelfde gotspe, dezelfde mentaliteit, dezelfde soort corrupte beroepspolitiekers, dezelfde spilzucht, en zelfs dezelfde stad als zetel.

Uiteraard zorgen de parasiterende regimeslaafjes inmiddels voor sussende propaganda. Stel U voor als de gewone spaarder het niet meer ziet zitten, het geknoei van de boven hen gestelde socialisten niet langer kan aanzien en het vertrouwen in de euro zou opzeggen!

Allicht is het veiligste wat we kunnen doen te veronderstellen dat we het slachtoffer zijn van propaganda, en er dan mee afrekenen door uit te vinden welke opinies echt de onze zijn, en wat het resultaat is van conventionele wijsheid en gezond verstand. Het alternatief is immers om te doen alsof we op een of andere manier immuun zijn. Zowel tegen propaganda als tegen de onvermijdelijke splitsing van de eurozone als monetaire unie.

Vlaanderen moet resoluut kiezen voor het Noorden en de Vlamingen moeten er definitief mee stoppen zich te laten in slaap wiegen door parasiterende criminelen van welke oorsprong ook. In die zin zouden de verkiezingen van 2014 wel eens die van de laatste kans kunnen zijn om onze welvaart en onze vrijheid te bewaren. Want de rest van Noord-Europa zal geen kogel verschieten om een volk dat zichzelf lamlendig laat terroriseren ter hulp te komen.

Als je hiermee niet akkoord zou zijn, even goeie vrienden! Stort dan de helft van je totale vermogen op rekening 12.12 voor onze jongens in Syrië. Opgelet, alleen echte cash is toegelaten. Uw hypotheek in derde rang mag geen beletsel zijn voor solidariteit teneinde onze jongens toe te laten om munitie te kopen. Doen!

crying-meme

image_pdfimage_print
Share

Reacties

Het verdampen van de Europese nomenclatuur — 2 reacties

  1. Normaliter zouden we moeten zeggen dat de lente in aantocht is, helaas, het blijkt een diep zwarte zomer te worden, zeker als men dat tuig op die foto ziet zitten.
    Tuig van de hoogste richel en dan zien we nog niet de tegenoverliggende troep waar E.T. bijzit.
    Voor Europa is er maar één redding mogelijk en dat is dat kot slopen en alles maar dan ook alles wat daar ligt te parasiteren de grens over jagen incl. de huichelaars van eigen bodem.
    Ik moet echt walgen van dergelijk ongedierte.

  2. Indien Vlaanderen een onafhankelijke republikeinse staat zou worden komt het er niet zozeer op aan te kiezen voor het noorden of het zuiden.Veel belangrijker zal de gekozen sociaal-economische en financiële politiek zijn alsmede de concrete originele invulling van onze staatsstructuren.Blijven we hangen bij zinloze recepten van verarming en ontmoediging van het initiatief of kiezen we resoluut op alle vlakken voor een politiek van sociale consensus waar de burger zich kan in terug vinden.Nemen we als uitgangspunt de principes van de corporatieve staats-en economische ordening en trekken we die zowel op micro- als op macrovlak door en geven we zuurstof en ruimte aan eenieder die zijn verantwoordelijkheid wil opnemen.Beschermen we het bezit tegen een roofzuchtige fiscaliteit die door een overdreven overheidsbeslag onze economie wurgt.Op die manier kan Vlaanderen een modelstaat worden die niet voor een buitenlands voorbeeld moet kiezen,maar integendeel als lichtbaken voor gans europa en de gewone burger kan dienen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *