Hoe een volk en zijn eigen “elite” stelselmatig uit mekaar groeien

Uit de actualiteit bekeken dienen we er ons rekenschap van te geven dat er hoe langer hoe meer een diepe kloof groeit tussen het volk enerzijds, en diegenen die zich voor het welzijn ervan  op de meest diverse terreinen zouden dienen in te zetten anderzijds.elite

Vooral in het vlak van de verzuchtingen van het Vlaamse volk voor meer zelfstandigheid en voor het verdedigen van zijn fundamentele waardenpatroon blijven de zogenaamde intellectuelen waaronder men niet alleen wetenschapslui, maar ook kunstenaars en zelfs politiekers telt schromelijk in gebreke.

Een dergelijke situatie is in een aantal landen waar de verzuchting van bepaalde landsgedeelten naar zelfstandigheid even groot is als in Vlaanderen totaal ondenkbaar. Daar staan integendeel niet alleen de bewuste politieke elites, maar vooral de diverse kunstenaars,schrijvers en wetenschapslui aan de kant van het volk en zijn aspiraties.

Dat hierbij in grote mate respect wordt getoond voor datgene wat onder het volk leeft en dierbaar is spreekt van zelf.Spijtig genoeg geldt deze vaststelling niet voor Vlaanderen waar het de duistere bedoeling is van sommigen om ons volk door een ongekend en niet natuurlijk waardenpatroon van zichzelf te vervreemden en het normen en keuzes proberen op te leggen die de heersende machthebbers welgevallig zijn om hun heerschappij zolang als maar mogelijk is te blijven rekken en dit ten nadele van de meerderheid van onze Vlaamse bevolking.

Voor wat betreft de wetenschapslui zijn het vooral de beoefenaars van de sociale wetenschappen in tegenstelling met de wetenschapsmensen uit de exacte sfeer,welke veel meer realiteitszin aan de dag leggen, die er hun specialiteit van gemaakt hebben om de publieke opinie o.m. door peilingen en diverse bevragingen te trachten in een bepaalde richting, meestal welgevallig voor de machthebbers te duwen.

Daarbij worden ze veelal gesteund door audiovisuele en andere media en de journalisten die in veel gevallen een stuk van de waarheid verzwijgen ten einde hun eigen verborgen agenda te kunnen verwezenlijken.

Het gaat dan in de eerste plaats om waarden te bestrijden die diep bij onze bevolking ingebakken zijn en op een meewarige manier voorgesteld worden. Een typisch voorbeeld hiervan is de thans ter tafel liggende onderwijshervorming waarbij men beoogt het peil van de leerlingen te nivelleren op een nooit geziene schaal om aldus beter een amorfe leerlingenmassa te bewerkstelligen die beter past in de zwijgende en gelijkgeschakelde maatschappij van het bedreigende europese monster.

Voorgaande ontwikkeling is gemakkelijk te begrijpen als men weet dat de cohorte van filosofen, sociale en politieke wetenschappers,de sociologen,de sociaal-geografen,de pedagogen,de politicologen enz. om de haverklap daar staan om hun eigen waarheid in alle zich daartoe lenende media te verkondigen.

Wat zij in feite naar voren brengen is echter één grote verwarrende boodschap vermits deze sociale wetenschappen geen universitaire kunde zijn, doch een opeenvolging en een opstapeling van de meest diverse normen meestal aan één of andere linkse ideologie ontsproten.

Deze normen zullen zich bijgevolg dikwijls situeren op deze terreinen die vaak in conflict zullen komen met overtuigingen die de meeste Vlamingen buiten de elitaire clubjes dierbaar zijn.

Ook voor de kunstenaars ,zowel voor de beeldende als de andere geldt hetzelfde patroon dwz. zoveel mogelijk schokken en dikwijls beledigen met als bewust opzet in aanvaring te komen met de behoefte van tal van gegadigden naar geestelijke ontwikkeling en berusting. Maatschappelijk engagement komt hier nog nauwelijks de kop opsteken.

Het enige wat nog telt is  kunst die zelfgenoegzaam in het eigen wereldje blijft ronddraaien,maar er wel op uit is zoveel mogelijk subsidies binnen te rijven. Wagen ze zich dan toch op het maatschappelijk terrein dan poogt men door acties die niets met de kunst te maken hebben en eerder naar het spectaculaire circus toegaan de publieke aandacht voor zich te winnen.

Dit komt duidelijk naar voren in de nasleep van de jongste verkiezingen waar een aantal ” verlichte geesten ” een tegengewicht willen vormen voor een democratische uitslag die hun niet zint en waarbij ze pogen de gunst van een aantal huidige machthebbers in eigen voordeel te om te buigen.

Het doorbreken van dergelijke alliantie tussen machthebbers met hun hovelingen van diverse boord is evenwel noodzakelijk voor het vormen van een breed Vlaams front met het oog op het realiseren van de Vlaamse onafhankelijkheid.

Pieter Coutereel

image_pdfimage_print
Share

Reacties zijn gesloten.