Mensenrechten, vrijheden en geschiedenis.

De mensenrechten zijn afgedwongen en bevochten in een nooit ophoudende strijd tussen machthebbers en onderdanen waarbij deze laatsten het heersende onrecht, misbruiken en slavernij wilden inperken. Het zijn kwetsbare en voorlopige constructies.
Het zijn wensdromen, transcendente illusies die neergeschreven werden en slechts aan deze verlichte teksten hun mythische dimensies ontlenen.
Het enige fundament voor mensenrechten is strijd tegen onrecht. Er bestaat geen metafysische grondslag voor noch oorzakelijkheid van.mensenrechten
Achting, waardigheid en respect zijn ethische begrippen en geen biologische realiteit. Of men het nu leuk vind of niet: angst, agressie en kruiperige onderdanigheid zijn wel biologische realiteiten. De islam was en is een instrument om macht te vestigen door het dwangmatige opleggen van onderdanigheid, door het toepassen van een imperialistische doctrine en het opdringen van een gewelddadige ideologie.

Dat is ook de oorzaak en de enige reden waarom linkse wereldverbeteraars kwijlen bij het bekijken van islamitische producten en idem dito islamofiel geilen bij waarneming van alles wat de islam als mensonwaardig onrecht produceert. Iets anders produceert de islam overigens niet. Nu niet, nooit geweest, zal nooit zijn.

De islam laat immers niet de minste keuzemogelijkheid en is logischerwijze de theocratische tegenpool van mensenrechten die zich er toe verhoudt als vuur tegenover water. Hierdoor komt het dat de islam onverenigbaar is met mensenrechten. De “bestialiteit” en de “onmenselijkheid” zijn, nog meer dan elders, specifiek islamitische trekken. De islam heeft de rest van de mensheid onomwonden de oorlog verklaard. Alleen lafheid, hypocrisie of het Stockholm syndroom kan de illusie staande houden dat dit niet het geval zou zijn.

Het veel verder geëvolueerde Westen vecht nu nog een achterhoedegevecht uit door tegenstrijdige verlangens te willen bevredigen:

  • opwinding en rust,
  • waarheid en welbehagen,
  • vrede en veiligheid.

Het is van deze laatste onverenigbaarheid dat islamofiele godsdienstfanatici of andere hypocrieten nu misbruik maken om kiezers te bedriegen. De voorlaatste onverenigbaarheid wordt gebruikt door collectivistische (lees groen-linkse of socialistische) fanatici om, men kan het al raden, kiezers te bedriegen. De eerst vermelde onverenigbaarheid is er de oorzaak van dat veel kiezers blanco, niet of voor de verkeerde partij stemmen. Daarmee geven ze de macht uit handen aan de meest slechten. In de islamitische wereld is dit al 1400 jaar dwangmatig het geval zonder verkiezingen. Daarom worden verkiezingen gemanipuleerd en wordt de uitslag van referendums samen met de wil van het collectief bewustzijn onder de laarzen van de ondemocratische oligarchie vertrapt.

De vrijheid is geen universele waarde en nog minder ondeelbaar zoals het Europees handvest van de grondrechten beweert. Vrijheid is een gevoel op een glijdende schuifpasser dat echter noodzakelijk is om onvervalst persoonlijk geluk te kunnen realiseren, zonder dat van anderen onmogelijk te maken.

Een volk dat zijn verworven vrijheid en politieke vrijheden niet koestert en niet streng bewaakt als efficiënt gecontroleerde grenzen, verliest haar vrijheid en politieke vrijheden om de dictatuur van vreemde overheersers te ondergaan. Dat is steeds zo geweest, is nu het geval en zal altijd zo zijn. Er is geen vrijheid zonder veiligheid en er is geen veiligheid zonder vrede.

De discriminerende groepsrechten toegekend aan migrerende minderheden zijn derhalve geen mensenrechten. De individuele vrijheden zoals de vrijheid van meningsuiting worden beperkt en opgeofferd ten voordele van een vluchtige en bewust geschapen illusie. Op regelmatige tijdstippen moet de vrede immers gevrijwaard of zelfs bewerkstelligd worden door drastische ingrepen en soms kan dit alleen door middel van het tegendeel: oorlog. Want na elke oorlog door diegenen die hun eigen vrijheid liefhebben en bevechten, volgt er vrede en door die vrede veiligheid, en door die veiligheid vrijheid, die moet bewaakt worden omdat ze nooit definitief verworven kan zijn.

Wie de toekomst wil voorzien moet het verleden kennen. De vrijheid kenmerkt zich dan ook in de aanwezigheid van wetenschappelijk verantwoord en dus aan de feiten getoetst geschiedenisonderwijs als basisonderricht. In landen waar dit niet aanwezig is en het onderwijs ideologisch of religieus wordt gestuurd, ontbreekt deze vrijheid. Uiteraard omdat de machthebbers angst hebben van mondige burgers die de geschiedenis kennen. Dit was en is overigens de inzet van bijna alle zogenaamde hervormingen van het niet-universitair onderwijs. Het gaat hem niet alleen meer om zieltjes winnen, maar vooral om algemene historische kennis te onthouden en te verhinderen.

Dit verklaart overigens de laksheid en feitenresistentie van een groot deel van de hedendaagse politici. Zodra het onderwijsvak geschiedenis vervangen wordt door een vak als maatschappijleer of soortgelijke nonsens, kan men er donder op zeggen dat er indoctrinatie en hersenspoeling gaande is.

Dat was met de laatste verkrampte poging van de socialist Pascal Smet niet anders…

image_pdfimage_print
Share

Reacties

Mensenrechten, vrijheden en geschiedenis. — 1 reactie

  1. Gaius,
    Ik kan hier nog enkele punten aan toevoegen in telegramstijl :
    1.Zachte heelmeesters maken stinkende wonden,
    2. Een probleem lost men niet op, samen met diegenen die het hebben veroorzaakt(Einstein),
    3. Wie het verleden kent, beheerst het heden,(Aldous Huxley)
    4. Over leven of dood kunnen er geen compromissen afgesloten worden,
    5.Op waardigheid , eergevoel en zelfrespect kan en mag er geen prijs staan,
    6. Kennis is macht,
    Fundamenteel is de keuze eenvoudig :
    Inspanningen en opofferingen doen en overleven of
    het profitariaat, met brood en spelen en de ondergang(cfr het Oude Rome)
    Mensenrechten hebben momenteel enkel betrekking op de “voorrechten” van vreemdelingen, illegalen, criminelen, corrupten, decadenten en parasieten, dit wil zeggen het kies vee van de linkse en loge mafia’s. Hierbij worden we dan geconfronteerd met een taalvervuiling.(=newspeak)
    Solidariteit is een synoniem voor parasitisme en verdraagzaamheid is synoniem voor lafheid, en vrijheid staat voor slavernij.
    Volgens Ibn Warraq in zijn boek : “Pourquoi je ne suis pas musulman” is de islam een mengeling van Franse revolutie en bolsjevisme.(beiden zijn bloedige terreur regimes). Het verklaart dan ook waarom de linkse en loge mafia’s de rode loper uitrollen voor de islam, als wapen om onze westerse beschaving te vernietigen.
    Bij deze totalitaire systemen gaat het niet zozeer om geld, maar wel om de loutere macht, die gepaard gaat met een niets ontziende terreur, in een klimaat van angst en vooral bedrog. Het uiteindelijke doel is echter de permanente vernedering van het “individu” dat gedegradeerd wordt een element zonder identiteit en wortels en dan ook zonder waardigheid, en dat enkel nog functioneert op een quasi dierlijk niveau, enkel gedreven door primaire behoeften en instincten.(zonder kennis van het verleden en met een zeer beperkte woordenschat)
    Deze systemen functioneren ook volgens het principe “naar boven kruipen en naar onder stampen”. De wetmatigheid hierbij is “hoe dieper men kruipt, hoe wilder men nadien stampt”. Nu de onderlaag kan alleen maar stampen krijgen. Dit mechanisme is duidelijk uitgelegd in het boek 1984 van George Orwell.
    De voormelde beschrijving sluit ook aan bij de definities van de psychopaten en sociopaten.
    Ter illustratie een citaat van Theodore Dalrymple uit het boek Defeating Eurabia van Fjordman pag205 :
    “Political correctness is communist propagande writ small. In my study of communist societies, I came to the conclusion that the purpose of communist propaganda was not to persuade or to convince, nor to inform, but to humiliate, the less it corresponded to reality the better. When people are forced to remain silent, when the are being told the most obvious lies, or even worse when the are forced to repeat the lies themselves, they lose once and for all their sens of probity. To assent to obvious lies is co-operate with evil, and in some small way to become the evil oneself. One’s standing to resist anything is thus eroded, and even destroyed. A society of emasculated liars is easy to control. I think if you examine political correctness, it has the same effect and is intended to.”
    Bij dit alles speelt natuurlijk een regimepers een sleutelrol.
    We zitten momenteel in een periode die gekenmerkt door een politiek van het gebroken geweer, zoals in de jaren 30. Het resultaat was te zien in mei 1940.
    Momenteel is de slogan “liever rood en groen(kleur van de islam) dan dood”. Het is in feite een valse keuze, want de islam is eveneens synoniem van de ondergang en de dood. Dit geldt ook voor slogan vrijheid of veiligheid… daar waar beiden te samen gaan. Het is immers :” vrijheid en veiligheid”. De veiligheidsmaatregelen om deze vrijheid te waarborgen moeten immers gericht zijn tegen de echte vijanden van de vrijheid, en dus niet tegen de eigen autochtone bevolking die moet beschermd worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *