Socialisten zijn niet sociaal en zeker niet democratisch

De rode eindstrijd

Lees ik in de gazetten dat de volgevreten en vet doorbetaalde Caroline Gennez heeft verkondigd dat de  “Europese sociaaldemocraten de beginselverklaring goed keuren”.
De tekst zelf is opgebouwd rond de (nietszeggende nvdr)  basiswaarden van de sociaaldemocratie: vrijheid, democratie, gelijkheid, rechtvaardigheid en (vooral veel nvdr) solidariteit. Dat laatste voelen we dagelijks in onze portemonnee.
“Ik had na mijn voorzitterschap gewoon de nood om even de fundamenten te verfrissen (2011-2014) maar in 2014 ga ik met volle goesting weer de kar trekken en meedoen aan de verkiezingen van volgend jaar.
De oude knollen worden van stal gehaald. Drie jaar congés bien payés is werkelijk de socialistische definitie van rechtvaardige democratische vrijheid, de solidariteit kent ook in dit geval geen grenzen en klasse.

Zou het geen tijd worden de term “sociaaldemocraten” uit het repertoire te weren.
Ze zijn niet sociaal en zeker niet democratisch.
Dat woord, die aanduiding voor “socialisten is de Takiyya  van de linkse club om hun programma een democratische inhoud te geven. Dat ze zelf over gegaan zijn tot  naamsverandering bewijst dat hun agenda andere doelstellingen bevat die indruisen tegen hun oorspronkelijk sociaal engagement en enkel dienen om de niet politiek geïnteresseerde kiezer te misleiden.


Het zijn de socialisten en hun vertakkingen via groen en andere linkse obscure partijtjes die de islamieten als hun nieuw kiezerspubliek verwelkomen en met open armen binnenhalen. Ze voorzien hen van alle faciliteiten,  verdedigen alles wat ze eisen ten koste van hun oorspronkelijke kiezers, de arbeidende klasse. Door het massaal blijven faciliteren van de immigratie, zeker in deze tijden van crisis, ondermijnen de socialisten de sociale cohesie, en het vertrouwen onder de bevolking. Hun oorspronkelijke kiezers waren te slim geworden en doorzagen hun doelstelling.

In de loop der jaren hebben de westerse landen, onder impuls van de socialisten, miljoenen niet-westerse immigranten opgenomen, en door natuurlijke aanwas is die bevolkingsgroep inmiddels overal verdubbeld, het overgrote deel van hen houdt  hardnekkig vast aan de zeden en gewoonten uit het thuisland, die vaak haaks staan op wat hier te lande gangbaar is. Zo bezien hebben de socialisten met deze immigranten dus de Derde Wereld geïmporteerd.

Dat was/is ook hun bedoeling, logisch dat was ook hun oorspronkelijk kiezerspubliek bij de oprichting van de socialistische partij, nl.de arbeidsklasse, naïef, ongeletterd en geketend aan de godsdienstfanaten, dom gehouden.
Het socialisme werd het geloof dat ook centen opbracht.

Daarom zijn de mohammedanen voor de socialisten een graag geziene bevolkingsgroep, die hen in staat stelt terug te dromen over de  tijd toen zij bijna de absolute macht veroverde met de leuze “alle macht aan de arbeiders”. Het is ook wederkerig, de miljoenen euro’s die naar de moslimlanden vloeien komen uit de westerse sociale kassen, waarvan de socialisten overal de sleutels claimen.

Maar “alle macht aan de moslims” zal hen en daarbij ons, de authentieke bevolking, nog zuur opbreken. Er is nl. onder het islamregime geen aparte kerk die hun nieuw kiezerspubliek dom kan houden, de islam houd ze dom en arm.
Als ze alle macht veroverd hebben gaat de “sociaaldemocratie” naar de prullenbak, gevolgd door het vermaledijde “socialisme”.
De pest zal de cholera vervangen.
Socialisme en islamisme één strijd. Niet democratisch noch sociaal.