Blijft Vlaanderen een knechtenstaat?

De illusie die velen koesteren dat er na de verkiezingen van 2014 een historische ommekeer wat betreft de positie van Vlaanderen zou plaats grijpen zal mijns inziens tot menige desillusie hieromtrent leiden. Immers de belgicistische en europese kringen zijn wars van alle veranderingen in het vlak van de staatsstructuur en de financieel-budgettaire bevoegdheden. De actuele status van Vlaanderen als franstalig en europees protectoraat verhindert dit. Men zal die betrachting bijgevolg door alle legale en extra-legale middelen pogen onmogelijk maken.

Een andere hindernis die zeker en vast naar voren zal komen is de verdeeldheid onder de Vlamingen zelf. In de veronderstelling dat de Nv-A en VB samen meer dan 50 percent van de zetels en de stemmen behalen betekent dit niet noodzakelijk dat ze tot een minimumakkoord kunnen komen. Zelfs al moesten ze over de meerderheid beschikken in de Vlaamse regering, dan nog kunnen de andere belgicistische partijen samen met de PS een federale regering vormen die over een ruim palet aan middelen beschikt om het Vlaamse onafhankelijkheidsstreven te beletten. Zo zouden ze door het bewust organiseren van bv. nieuwe immigratiestromen en andere boycotacties de realisatie van de Vlaamse staat en republiek kunnen dwarsbomen. Ook het samen realiseren van een regeringsprogramma tussen VB en Nv-A behoort tot de wensdromen. In deze context schijnt alleen gedoogsteun, door de vijandigheid hieromtrent van Dewever en zijn aanhang, vanwege het VB werkbaar te zijn.

Fundamenteel blijft echter de vraag : wat wil de Nv-A? Zal deze partij na de verkiezingen de alternatieve toer opgaan en resoluut kiezen voor de Vlaamse republiek en onafhankelijkheid of zich schuren tegen de belgicistische kringen en voor respectabiliteit bereid zijn de onafhankelijkheid in te ruilen voor een vaag confederalisme waarvan ze blijkbaar zelf niet weet wat het betekent en bovendien wat lekker meegenomen is, naar alle kanten mee uit kan. Blijkbaar zal ze kiezen om een soort van brede conservatieve volkspartij naar analogie met de Beierse CSU te worden met als leitmotiv enerzijds, anderzijds zoals gebruikelijk bij de cd&v.

Om dit echter te bereiken zal ze veel water bij de wijn moeten doen omdat éénmaal haar programma wat betreft de economische en financiele politiek gekend zou zijn,  het door het  eerder neoliberaal getint karakter daarvan, op verzet bij een aantal sociale groepen zal stuiten. Dit is dan ook de zwakheid van de Nv-A die zich tot nu toe in grote mate positioneerde op vage communautaire thema’s zonder hierin consequent te zijn zoals het VB en een weinig gekend en niet aansprekend door brede volkslagen sociaal-economisch en financieel programma geformuleerd te hebben waarvan niemand weet hoe het zou kunnen smaken.

Op die manier dreigt de wind uit de zeilen van deze partij genomen te worden omdat ze als gevolg van een eventuele uitsluiting van de macht zowel haar communautair als haar ander programma door de grote vaagheid onvoldoende kan verdedigen. Het alternatief in dat opzicht is een waarlijke volkssoevereiniteit gepaard gaande met economische democratie zoals de “Mitbestimmung ” in Duitsland  richting te geven en de corporatieve ordening van de Vlaamse Republiek  voorop te stellen .

In ieder geval zal door al deze omstandigheden de realisatie van onze Vlaamse verzuchtingen niet voor het grijpen liggen en wil men de doodlopende cirkel van de verknechting van ons volk doorbreken dan zal veel meer verbeelding, inzet en samenwerking in de eerste plaats van de V-partijen noodzakelijk zijn om tot een werkbare oplossing voor Vlaanderen te komen.

Pieter Coutereel

image_pdfimage_print
Share

Reacties zijn gesloten.