‘Inclusieve identiteit’ is geen identiteit!

“Wie is Vlaming?” Die vraag kregen politici van 7 Vlaamse partijen enkele jaren geleden voorgeschoteld tijdens een politiek debat. Geen van hen was in staat om daarop een zinnig of duidelijk antwoord te geven dat enigszins een definitie van dat begrip zou benaderen.

Als u pakweg een Amerikaanse indiaan zou vragen wie een ‘indiaan’ is zou hij het moeilijk hebben om die vraag te beantwoorden? Neen! Hij zou U probleemloos een indiaan en een niet-indiaan kunnen aanwijzen. Het zou voor hem zo vanzelfsprekend zijn dat hij het allicht grappig zou vinden dat U hem die vraag stelt.

Hetzelfde geldt voor bijna iedere andere niet-Europese of niet-Westerse nationale identiteit. Japanners, Nigerianen, Chinezen en ga zo maar door.

Waarom hebben zij dat probleem niet en wij Vlamingen, samen met bijna alle andere West-Europeanen, wél? Waarom is hun identiteit sterk, duidelijk en wel gedefinieerd, terwijl de onze zo zwak en zo vaag is dat we het zelfs niet bij benadering kunnen omschrijven.

De voornaamste oorzaak hiervan zou voor iedereen duidelijk moeten zijn. Onze nationale identiteit en cultuur werden gaandeweg compleet uitgehold ten behoeve van het multiculturalisme. Opdat de Vlaamse identiteit en cultuur ‘inclusief’ zouden zijn voor ieder menselijk wezen dat op het Vlaamse grondgebied woont, ongeacht zijn opvattingen of afkomst, moesten ze van die feitelijke betekenis worden ontdaan. …

h/t: t’ Pallieterke en Dries Van Langenhove

N.v.d.r.: We worden al decennia lang gesodemieterd, belogen en bedrogen door de satrapen en de kleptocraten van de Europese Unie. Met uw geld, met mijn geld, met ons geld.

Gelukkig komt de Vlaamse identiteit langzaam maar zeker terug. Zelfverzekerder dan ooit! Wat is het verschil tussen 0 en 1 ? Dat is toch geen hogere wiskunde, dames en heren politiek correcte politiekers! Jullie zijn allemaal volks- en cultuurverraders!

image_pdfimage_print
Share

Het manifest van Brenton Tarrant, de ‘killer van Christchurch’

Het is belangrijk om te weten wat hem dreef. Het dient om ons inzicht te verschaffen in zijn denkwereld, en in de motieven van zijn daad, maar even goed in de redenen waarom de overheden en de grote mediabedrijven deze teksten met buitengewone nooit geziene ijver van het internet hebben verwijderd, of trachten te verwijderen.

Dit terwijl ze dit nooit deden of zelfs overwogen, met doctrines als de islam. Het is aan de toekomst om te bepalen hoe de schutter zal worden gezien.

Dit document bewaar ik en deel ik om het veilig te stellen voor studie, nu en in de toekomst.

P.S.: Overal werd in recordtempo het manifest van Brenton Tarrant aka de ‘killer van Christchurch’ verwijderd.  Ik vind dat wij het recht hebben te weten wat er in staat om te begrijpen wat de man dreef, maar ook waarom de overheden alles wilden doen verdwijnen. Ik dacht daarbij: het kan nooit erger zijn dan wat er in de koran, de Sira en de Hadith staat, maar toch werden die nooit verboden of van het net gehaald.

Aan jou de beslissing of je het wilt lezen of bewaren, maar het lijkt me een belangrijk tijdsdocument/archiefstuk.

Antoine Griffon

image_pdfimage_print
Share

Nederlands Pallieterke?

De strijd om de instituties vergt nieuwe instituties.

In alle vreugde van deze dag zijn er ook veel zorgen om de #lavendolutie uit te bouwen en te verankeren. Een politieke partij kan zijn electoraat tot op zekere hoogte zelf bereiken, mits er genoeg onvrede is. Maar met stemmen alleen zal er niks gebeuren. De regering van Trump laat zien hoe zwaar de strijd tegen de macht van de instituties is.

Waarom die zorgen? Wel, de Europese beschaving is gebouwd op instituties. En dat lijkt nu een nadeel omdat deze worden aangestuurd door de machten die we bestrijden. Toch zijn de instituties nog steeds de voornaamste bron en kracht van Europa. Wie ze af wil breken zal geen Europa overhouden. Essentieel zijn niet alleen de transcendente instituties als huwelijk, gezin en kerk, maar ook de staatsrechtelijke instituties en maatschappelijke instituties als media en kleinbedrijf. Op al die vlakken zal een revolutie of herstel plaats moeten vinden en al deze herstelde instituties zullen elkaar moeten gaan versterken. In Epoque nr. 2 schreef de Brusselse filosoof David Engels al iets dergelijks over de reële overlevingsmogelijkheden van Europa.

Mediamacht

Mij baart met name het onderdeel media grote zorgen. Als uitgever weet ik als geen ander hoe enorm zwaar en ongelofelijk omvangrijk de macht is die links-liberale media hebben in hun steun aan links-liberale opiniemakers, instanties, ambtenaren en politici. Papier en televisie zijn beide veel en veel omvangrijker dan de online alternatieve initiatieven en dat zal zo blijven. Een of meer verkiezingsoverwinningen breken hun macht niet. Sterker nog: het CDA heeft geen eigen media en gaat er langzaam aan ten onder en de enige reden dat de PVV in zichzelf zit opgesloten is het gebrek aan welke minieme invloed dan ook op instituties, met name de media (maar niet alleen de media).Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!

Ik wens dat proces het FvD en Thierry Baudet niet toe. Ook invloedrijke en toch eeuwig kwakkelende weblogs of schitterende kwartaalglossy’s kunnen partijen niet tegen de druk van de media beschermen, en binnen FvD zijn er mensen die precies deze druk dag in dag uit voelen en er ooit aan onderdoor gaan. Tom Staal is een verademing op het binnenhof, maar de honderden politiek verslaggevers van het kartel en al hun redacties zetten de anti-systeempartijen permanent onder druk.

Verandering in het institutioneel medialandschap

Wij willen alles doen om een verandering in het institutioneel medialandschap te bewerkstelligen in offensieve zin. De potentie is enorm. Daarvoor moeten we de massa bereiken, fondsen werven, van een kwartaalblad een weekblad maken en het omroepbestel binnentreden. Eén programma van Jensen is niet genoeg en kan er zo uitgedrukt worden.

Wie wil er samen met ons actief meewerken aan de versterking van het maatschappelijk middenveld vanuit het Nederlandse belang? We kunnen niet redeneren vanuit harnassen als nationale grenzen of hedonisme, maar vanuit onze bronnen: het belang van goede gezinnen, ondernemingen, goede rechtspraak, dominees, priesters en professoren. Het belang van een hervonden verleden en geen distantie ervan. Dit middenveld van de menselijke maat is altijd onze kracht geweest, maar is door de macht van Big Money en Big Government geperverteerd tot kleingeestigheid, kleinburgerlijkheid, haat, nijd en jaloezie, bestuurlijke eigengereidheid op alle vlakken, van basisscholen, gemeentes en buurtcentra, tot landelijke media, belastingdienst en andere overheden.

Niet alleen onvrede

Een nieuw medium boort niet alleen de onvrede aan, want daarop overleeft de beweging als geheel niet op de lange termijn. Een nieuw medium brengt het leven terug, het plezier, de menselijke maat, de verknochtheid aan elkaar en aan onze geschiedenis. Dit alles zit in Epoque Magazine, maar zoals gezegd zal een kwartaalblad niets veranderen. Het moet een weekblad, ja, een dagblad worden. Er moet een omroep komen waar niet alleen Jensen ondergebracht wordt, maar het hele spectrum hierboven aan de orde komt met debatshows, actualiteiten, achtergronden, reportages over het hart van Europa, haar denken, haar metafysica, haar geschiedenis en kunst en cultuur. In alle postmoderne woestenij is er zo gemakkelijk een oase aan rust, vrede, rechtvaardigheid en schoonheid te creëren.

Help de beweging uit te bouwen: bijvoorbeeld door (contact met) fondsen, mensen met capaciteiten en plezier. We kunnen die broodnodige instituties vormen en de beweging blijvend vitaliseren.

h/t Tom Zwitser / Novini

image_pdfimage_print
Share

Baudet: Brekende boodschap!

Omdat er in de Vlaamse leugenpers bijna niets verschijnt over het onderwerp hierbij een bruggetje naar een goed overzicht van de Nederlandse verkiezingen anno 2019.

Het Kabinet Rutte hoeven niet op steun van FVD te rekenen. Het forum voor democratie (van 0 naar 13 zetels) wil namelijk een radicaal andere koers op het gebied van migratie, klimaat en directe democratie (referendum). Het FVD wil ook af van de EU-kleptocratie en fascistische betutteling vanuit Brussel en Straatsburg. Dat belooft voor de Europese verkiezingen op 26 mei.

Ook de andere rechtse partij, de PVV van Geert Wilders, is niet van plan de coalitie te steunen. ‘Stem Rutte weg’, was de campagneslogan. Een gedoogrol ziet Wilders als een regelrechte gruwel. “Ik steek nog geen vingerkootje uit”, riep hij in een interview richting het kabinet.

De overwinningsspeech vindt je hier.

image_pdfimage_print
Share

Het Laatste (vervalste) Nieuws van de leugenpers.

De leugenpers in volle actie

Bij een islamitische terreuraanslag in Utrecht zijn maandag 18 maart 2019 drie doden en vijf gewonden gevallen.
Een dag na de schietpartij startten leugenpers en politiek een georkestreerd leugenoffensief om te beweren dat de terreuraanslag geen terreuraanslag was. Het zou iets geweest zijn in de ‘relationele sfeer’, en zelfs een soort ‘eerwraak’. 

Met grote titels op de voorpagina van de kranten vroeg men zich af: was dit ‘incident’ wel een ‘aanslag’?  Het Laatste (vervalste) Nieuws ging nog een stap verder. Daar werd de terroristische aanslag door een Mohammedaan afgedaan als een “persoonlijke afrekening. (Zie foto) Gelukkig haalde de waarheid hun leugens snel in. Het gerecht maakte bekend dat géén enkele van de slachtoffers ook maar iets met de Turkse schutter te maken had.  Er werd ook een briefje gevonden in diens auto, dat wijst op een terroristische motivatie.  Volgens de krant De Telegraaf verwijst de terrorist erin naar Allah, en groet hij ook zijn moslimbroeders.

De aanslag vond plaats in of bij een tram waar de Turk meerdere schoten heeft gelost met als gevolg zeker acht slachtoffers. De hoofdverdachte is de 37-jarige, in Turkije geboren, Gökmen Tanis. Die is inmiddels door de politie ingerekend. In eerste instantie werd door de politie melding gemaakt dat het mogelijk zou gaan om een terroristische aanslag. Bronnen rondom de familie fluisterden echter dat het een daad van een ‘instabiele figuur’ betreft.  Zo werd aanvankelijk geprobeerd de terreuraanslag minder erg te laten lijken. Het islamofiele journaille greep dit aan als ‘gefundenes fressen’.

Maar dat was buiten de islamitische arrogantie van de terrorist gerekend. In het gevonden briefje zou Tanis schrijven dat hij in naam van Allah heeft gehandeld. Daarnaast zou hij in het briefje zijn “moslimbroeders” groeten. De vader en broer van de verdachte zouden bovendien banden hebben met salafistische organisaties.

De bewijzen dat het om een moslim-terreuraanslag gaat stapelen zich intussen op.  Volgens enkele ooggetuigen zou er ‘Allahoe Akbar’ zijn geroepen.  Andere getuigen melden dat Nederlanders werden neergeschoten maar dat een Marokkaan ongehinderd mocht vertrekken. 

Inmiddels heeft de politie een tweede verdachte opgepakt. Een 40-jarige man werd dinsdag aangehouden door de Nederlandse Dienst Speciale Interventies (DSI). Bijgevolg zitten er nu twee personen vast voor de aanslag: hoofdverdachte Gökmen Tanis en de 40-jarige man.

Als men een terroristische aanslag met blokletters op de voorpagina als een persoonlijke afrekening afschildert om Mohammedaanse terreur onder de mat te vegen, maakt men zich schuldig aan hersenspoeling en indoctrinatie.

Indien de leugenpers geen subsidies meer zou ontvangen via openbare belastinggelden zouden de meeste politiek correcte kranten niet eens kunnen overleven bij gebrek aan een voldoende aantal betalende lezers. Walgelijk allemaal en uiterst gevaarlijk!

Blijkbaar zijn wij ook in Vlaanderen, niet in staat de nodige lessen uit het communisme en het nationaal-socialisme van de vorige eeuw te trekken. Deze regimes gebruikten aanvankelijk ook hersenspoeling ter indoctrinatie van het publiek. We bevinden ons in een uiterst gevaarlijke situatie. Mohammedaanse jihad op ons eigen grondgebied en censuur door vervalst islamofiel nieuws in onze eigen pers.

image_pdfimage_print
Share

De ene verwarde man is de andere niet.

Net omdat de beelden van de aanslag in Christchurch van de sociale media werden gewist ( FB wiste de video 1,5 miljoen keer) downloadde ik ze tijdig en plaatste ik ze op MeWe, het nieuwe sociale medium dat plechtig beloofde geen censuur te zullen toepassen. Je moet er natuurlijk wel eerst een account aanmaken zoals je dat op FB deed. Hier kan ik de video dus niet plaatsen.

Veel wordt er verteld en getoond op de Main Stream Media met als enige bedoeling de kijkers, lezers en luisteraars te misleiden. Ze brengen nieuws dat er geen is, filteren nieuws dat er wel is, houden beelden achter waarvan zij vinden dat de kijker die niet moet of mag zien. Ik ben van mening dat de mensen zelf wel kunnen, of moeten kunnen bepalen wat ze willen lezen, horen en zien.

Niet alle mensen zijn in staat om naar griezelfilms te kijken, maar er voor zorgen dat ze niet weten wat er op ons af komt, wat er leeft, wat er echt gaande is in de wereld, zorgt er voor dat de media en politici alles kunnen sturen naar hun eigen ideologische inzicht en plannen.

Dat gebeurt op het vlak van politiek, economie, klimaat en milieu, energie, maar vooral op het gebied van massa-immigratie, het terroristische gevaar dat bij ver en nabij uit islamitische hoek komt. Over de voorbije aanslagen op andersgelovigen, christenen vooral, die een veelvoud aan slachtoffers maakten de voorbije weken, hoorden we nauwelijks of geen berichten.

Al zijn de beelden voor sommige mensen te hard om zien, ik vond toch dat de video die de dader van de aanslag in Christchurch Nieuw Zeeland deel moet uitmaken van de harde waarheid. De waarheid kennen is een recht, hoe erg die ook is.

Ik plaats dit dus helemaal niet om geweld te verheerlijken of deze aanslag goed te praten, noch om anderen tot zulke daden aan te zetten. Hoogstens moeten mensen hieruit hun eigen politieke conclusies trekken, en daar een gevolg aan geven.

Mensen moeten dat weten, net zoals ze moesten weten welke nog veel wredere, martelende daden werden gesteld door de terroristen die de moorden pleegden in de synagoge van Brussel, of de slachtoffers in de Bataclan in Parijs maakten.

Een korte vertaling van een relaas van een van de ouders van de slachtoffers van Bataclan:
” …ogen uitgestoken, testikels afgesneden en in de dode zijn mond gepropt… “De doodsoorzaak van mijn zoon kreeg ik te horen op het forensisch instituut in Parijs. En wat me op dat moment schokte is dat ze zijn testikels hadden afgesneden, in zijn mond hadden gestopt, en zijn darmen naar buiten hadden getrokken. Toen ik hem achter glas zag liggen op een tafel met een wit laken dat hem tot zijn nek bedekte, was er een psycholoog bij me. Hij vertelde: ‘dit is het enige presentabele deel, de linkerzijde van uw zoon.’ Ik kwam erachter dat hij zijn rechteroog kwijt was. Ik maakte er een opmerking over, en kreeg te horen dat ze zijn oog hadden ingestoken en langs de rechterkant van zijn gezicht naar beneden hadden gesneden.”

Ik overleg met mijn collega ‘Nageltjes’ of en hoe we die beelden hier zouden plaatsen. Tegen de dictatuur van het regime ingaan kan consequenties hebben, ook in Europa waar het recht op vrije meningsuiting en het recht op waarheid nu ernstig werd ondergraven, en waar de magistratuur zich heeft laten inlijven en/of persoonlijke ideologische meningen weet op te leggen, zoals aangeleerd aan de universiteiten door proffen met dito gedachten en agenda’s, met interpretaties en cursussen van hun hand of van gelijkgestemden.

image_pdfimage_print
Share

Ook IS vrouwen mogen nooit terugkeren!

In de Tijd verscheen toch een artikel van een journaliste die eens onderzocht wat Rudy Vranckx vertikte te doen. Rudy is dan ook een collaborateur van iedereen die ons haat. Zijn journalistiek ontspringt in een riool en bevloeit zijn ideologische akkers. Gegarandeerd dat op die akkers nooit wat zal groeien dat voor ons eetbaar zal zijn.

‘IS-vrouwen waren vaak nog erger dan hun mannen’

11 maart 201907:30

https://www.tijd.be/politiek-economie/internationaal/midden-oosten/is-vrouwen-waren-vaak-nog-erger-dan-hun-mannen/10105728.html?fbclid=IwAR3OhySMlEISvHQ1Hmv6M-r93CsZWi_xcnREz1c918QI0DOdxnW2errUaY4

Het IS-kalifaat stuikt ineen. Bijna elke dag brengt nieuwe gruwelen aan het licht. Die werden begaan door IS-mannen én vrouwen, getuigen als slavinnen misbruikte jezidivrouwen. ‘De IS-vrouwen brachten make-up bij ons aan vooraleer we werden verkracht.’

van onze correspondente in Noord-Irak

Vian (28) kan de slaap maar moeilijk vatten. Ze hoort steeds de schoten die klonken nadat militanten van Islamitische Staat (IS) haar man en andere jezidimannen uit haar dorp naar een afgelegen locatie hadden geleid. Ze denkt aan de gevangenis in Mosoel waar duizenden vrouwen en kinderen als oorlogsbuit werden verzameld en waar ze tussen het vuil beviel van haar jongste zoon. Of aan de slavenmarkt waar IS haar naartoe bracht om te verkopen.

Het is inmiddels viereneenhalf jaar geleden dat IS de jezidi’s aanviel, maar Vian wordt meerdere keren per week zwetend wakker door nachtmerries. De markt in Raqqa was gevestigd in een woonhuis. Er kwamen strijders van IS langs om jezidi-meisjes en vrouwen uit te zoeken. Ze kochten er twee of drie, soms meer. Waren de strijders ze beu, dan werd er onderling geruild, herinnert de moeder van drie kinderen zich. ‘De strijders namen ze mee naar de kamer naast de onze om ze te verkrachten. Sommige meisjes waren nog maar negen jaar. Ze gilden en krijsten: ‘Help me.’ Iedereen die er iets over zei of iets probeerde te doen, werd bont en blauw geslagen’, zegt Vian, die op een matras in een krappe tent zit. De strijders namen de meisjes mee naar de kamer naast de onze om ze te verkrachten. Sommigen waren nog maar negen jaar. Vion jezidivrouw en ex-slavin van IS-strijder

In Syrië werd ze verkocht aan een strijder uit Libië die al twee vrouwen had. De echtgenotes lieten haar het hele huis schoonmaken, vernederden en sloegen haar. ‘Waarom ben je hier?’, riepen ze voortdurend. ‘Ik antwoordde huilend dat mijn kinderen en ik daar niet vrijwillig waren, maar dat geloofden ze niet. Ze waren jaloers omdat hun man me had gekocht en ze behandelden me als een huisslaaf.’

Vian en haar drie kinderen wonen in het ‘Vrouwenkamp’, een klein kamp in de Koerdische regio in het noorden van Irak dat zijn naam te danken heeft aan het feit dat bijna alle vrouwen hier verkocht werden als slavin. Dergelijke kampen zijn er in de hele regio. Ze schoten als paddenstoelen uit de grond toen IS in augustus 2014 de jezidi’s in het district Sinjar aanviel, de mannen vermoordde en de vrouwen en kinderen als slaaf gevangen nam. 400.000 jezidi’s raakten ontheemd.

Doorverkocht

‘De vrouwen van Daesh (de Arabische naam voor IS, red.) waren vaak nog erger dan hun mannen’, klinkt het in elke tent. Jezidivrouwen getuigen dat IS-vrouwen, ook buitenlandse, hen als indringers zagen en dag en nacht voor zich lieten werken. Hun verhalen zijn erg gelijklopend. ‘Een van de mannen die mij kocht, had al twee vrouwen. Ik moest alles in huis doen en als ik in hun ogen iets fout deed, sloegen ze me. Huilde ik, dan sloegen ze nog harder, terwijl ze me uitscholden voor ‘ongelovige’. Een jaar heb ik gevangengezeten in dat huis, met die vrouwen. Nadat hun man gesneuveld was, verkochten ze me door’, zegt Jelan (24), die even verderop woont en net als Vian vier jaar lang werd doorverkocht.

De strijd om het laatste deel van het kalifaat van de kaart te vegen nadert zijn einde. Op internationale zenders is continu te zien hoe tienduizenden IS-vrouwen, ook Europese, en hun kinderen, wegvluchten uit het Syrische Baghouz, het laatste gebied dat de terreurgroep nog in handen heeft. Vrouwen in het zwart, met kinderen op de arm, van wie de meesten in het kalifaat zijn geboren. Ze willen naar huis, zeggen de jihadistes.

Make-up

Volgens Pari Ibrahim, een Nederlandse jezidi en oprichtster van de hulporganisatie Free Yezidi Foundation, zijn de IS-vrouwen per definitie schuldig omdat ze zich vrijwillig hebben aangesloten bij een genocidaire, terroristische organisatie. ‘Het plegen van genocide, misdaden tegen de mensheid, massaverkrachtingen, moord, marteling en gedwongen religieuze bekering: IS-vrouwen hebben ingestemd en bijgedragen aan de meeste gruwelijke misdaden’, zegt ze. ‘In veel gevallen hielden de IS-vrouwen de jezidivrouwen opgesloten. Sommigen lieten de jezidi’s douchen, gaven ze kleren en deden hun make-up voordat ze werden verkracht.’ In veel gevallen hielden de IS-vrouwen de jezidivrouwen opgesloten. Sommigen lieten de jezidi’s douchen, gaven ze kleren en deden hun make-up voordat ze werden verkracht.

Het frustreert Pari Ibrahim dat er zo veel aandacht is voor IS-vrouwen, terwijl de internationale gemeenschap de misdaden tegen de jezidi’s nooit serieus genomen lijkt te hebben, ook al gebruikten de Verenigde Naties het woord ‘genocide’. ‘IS-vrouwen en mannen geloven dat ze het recht hebben de hele wereld te regeren. Ze hebben enkel spijt omdat ze de oorlog hebben verloren. Ze zouden dezelfde misdaden nogmaals plegen.’

Geen spijt

Dat velen geen spijt hebben, blijkt uit veel reportages uit Syrië. ‘God is groot, de Islamitische Staat zal blijven bestaan’, schreeuwen de vrouwen. Een Belgische IS-vrouw vertelde aan een Koerdische journalist dat ze kwaad is omdat België als coalitiepartner in de strijd tegen IS ‘zijn vrouwen en kinderen heeft vermoord’. Wie zijn de jezidi’s?

De jezidi’s zijn een etnisch-religieuze gemeenschap uit Noord-Irak. Wereldwijd leven er volgens schattingen 2 miljoen jezidi’s. Ze geloven in één god en in de pauwenengel Taus Melek. Het is een gesloten religie. Zo mogen jezidi’s niet buiten hun gemeenschap trouwen en is bekering niet toegestaan. Kuisheid en eer dragen ze hoog in het vaandel. Hun heilige bedevaartsoord Lalish ligt ten noorden van de Iraakse stad Mosoel. De jezidi’s zelf noemen zich liever ‘ezidi’, dat staat voor het ‘volk van god’. Ze zijn al eeuwen slachtoffer van vervolging door vijandige buren of regimes, maar kregen pas wereldwijde media-aandacht door de laatste genocide door Islamitische Staat.

De Europese landen zitten niet te wachten op terugkeerders uit het kalifaat, laat staan op de harde kern die tot op het allerlaatste moment in het bolwerk Baghouz bleef. Ibrahim wil dat de IS-leden vervolgd worden voor de misdaden tegen de jezidi’s én dat jezidi’s de kans krijgen te getuigen, in plaatselijke rechtbanken of voor een internationaal tribunaal.

In de tentenkampen in Noord-Irak wordt het nieuws over buitenlandse IS-vrouwen gelaten gevolgd. De ontheemden hebben andere zorgen. Van de 6.417 ontvoerde jezidi’s worden er nog altijd 3.000 vermist. Daarnaast zijn alleen in Sinjar al 60 massagraven ontdekt. Ze worden niet onderzocht wegens de politieke en militaire spanningen tussen Bagdad en de Koerdische regering, die beide claimen recht te hebben op Sinjar. Terug naar die stad gaan kan en wil niemand. Van wederopbouw is amper sprake. Er is een ernstig tekort aan ziekenhuizen, scholen en andere voorzieningen. Daarom wonen 300.000 ontheemden nog altijd in kampen. De situatie is er zo uitzichtloos dat 100.000 jezidi’s naar het buitenland zijn gevlucht.

Vermisten

In het Vrouwenkamp heeft niemand nog een man. Die worden sinds de aanval door IS vermist. Waarschijnlijk zijn ze vermoord en in een massagraf gedumpt. Ook van Soads vader en zussen ontbreekt ieder spoor. De 20-jarige werd jarenlang als slavin verkocht aan strijders totdat een Amerikaanse IS-vrouw haar op een slavenmarkt kocht. ‘Sam was goed voor me. Ze kocht me om me te beschermen. Ze behandelde me als haar eigen kind. Ze troostte me, gaf me te eten en te drinken’, zegt ze in een krot, waar ze samen met haar moeder woont. Maar de Amerikaanse bleek ook niet op te kunnen tegen haar man, een IS-strijder met wie ze vier kinderen had. ‘Ze probeerde me te beschermen tegen de verkrachtingen, maar werd dan zelf door hem in elkaar geslagen. Het was een gruwelijke man. Gelukkig kwam hij om en konden we eindelijk met zijn allen vluchten.’

Ze is duidelijk over de IS-mannen. ‘Europa moet hen niet terugnemen. Ze zouden het zo weer doen. Ze verdienen het levenslang in de gevangenis te belanden of de doodstraf te krijgen.’ Verdient de Amerikaanse IS-vrouw een zware straf? Soad schudt haar hoofd. ‘Zonder haar had ik het niet gered.’ Maar dat betekent niet dat de vrouwen ermee weg mogen komen, zegt ze. Soad ziet het liefst dat geval per geval bekeken wordt wie wat heeft gedaan.

Er zijn ook mannen die in de kampen op nieuws over hun vermiste geliefden wachten. Khudeda zoekt dag en nacht naar zijn vrouw en kinderen. Ze werden allemaal gekidnapt toen IS zijn dorp bestormde. Ooit had hij een eigen casino en een goedlopend cateringbedrijf. Nu woont hij in een tent en probeert hij met slechtbetaalde baantjes een inkomen te vergaren. ‘Ik heb niks meer’, zegt Khudeda met tranen in zijn ogen. ‘IS heeft ons vernietigd. Onze levens zijn voor altijd kapot.’ Zijn dochter Martina (12) werd als huisslavin verkocht aan Iraakse IS-families. Daar werd ze uitgehongerd, geslagen en vernederd, totdat de familie aan wie ze was verkocht besloot te vluchten. Martina belandde in een ontheemdenkamp en werd een half jaar geleden herenigd met haar vader. ‘Het was alsof ze uit de dood was opgestaan. Dat gaf me ook hoop. Misschien leven mijn vrouw en andere kinderen nog’, zucht Khudeda.

Deze reportage kwam tot stand met steun van het Fonds Pascal Decroos voor Bijzondere Journalistiek. Brenda Stoter, Correspondente in het Midden-Oosten

image_pdfimage_print
Share