Zitten we al in 1984? Nee, nog veel erger! We zitten in 2019.

Screenshot_12

George Orwell beschreef al vele tientallen jaren geleden hoe propaganda functioneert, hoe men haar moet toepassen, opdat diegenen die men vormt als een kneedbare massa het zelfs leuk vinden wat men met hen doet. Men zou “leugens waar moeten maken” en “aan het winderige de schijn van het solide verlenen”. In zijn geniale dystopie “1984”, geschreven van 1946 tot 1948, schrijft hij: “Uiteindelijk zou de partij verkondigen dat twee plus twee vijf zou zijn, en dat je dat zou moeten geloven. Haar filosofie ontkende niet alleen de bewijskracht van de ervaring, maar ook het bestaan van een objectieve realiteit.”

1984

“Vrijheid is de vrijheid om te zeggen dat twee plus twee vier is. Als dat is toegestaan, dan volgt al het andere”, zegt de hoofdpersoon Winston Smith in Orwell´s dystopische roman “1984”. “Vaak is twee plus twee tegelijk vijf. Vaak drie. Vaak alles in één keer”, zegt de chef-inquisiteur van Ingsoc, O´Brien, later tegen Winston.

Inmiddels zijn we in het jaar 2019 al zover dat het presidium van het Duitse parlement zegt dat 100 meer zou zijn dan de helft van 709. En meer dan 80%, veeleer meer dan 90% van de bevolking windt zich daar helemaal niet meer over op, velen proberen het zelfs te staven. De huidige O´Briens lijken bijna  exact op die in “1984”en je krijgt steeds meer de indruk dat ze nog steeds meer op hem gaan lijken. Nog maar bij heel weinigen moet nog directe dwang worden toegepast, de grote massa houdt al lang zoveel van zijn O´Briens dat ze hen blindelings vertrouwen en uit hun hand eten, ja, zelfs iedereen aanvalt die het ook maar durft de O´Briens te bekritiseren.

Mogelijk gaat dat inmiddels zelfs zonder Kamer 101. Of die wordt echter op zeker moment nog ingevoerd voor de heel hardnekkige mensen, wier geest ondanks alles toch nog weerstand biedt, wie weet? Ook dat zou nog kunnen komen, niemand kan dat echt inschatten.

Screenshot_13

Als kind en teenager heb ik überhaupt niet gelezen, geen boeken, zelfs geen stripboeken van Asterix. Ik ben quasi – om het op de manier van Heidegger te formuleren – niet in het huis van de taal opgegroeid, in ieder geval niet van de geschrevene, maar ik had toegang tot cijfers, die me vanzelf aanvlogen. Het eerste boek dat ik – hoe kon het ook anders? – in het jaar 1984, dus 35 jaar geleden op net 20-jarige leeftijd uit mezelf, afgezien de verplichte schoolliteratuur, echt vrijwillig, vanuit mezelf en ook volledig uit heb gelezen, was: “1984” van George Orwell. Profetsich?

“Hetze” – “Nieuwspraak” – “Goeddenken” – “Waarheidsministerie”

De DDR beoordeelde Orwell´s dertiende en laatste boek overigens als staatsvijandig “opruiend geschift” en legde niet alleen hoge tuchthuisstraffen op voor de distributie maar zelfs voor het lezen van het boek! In oktober 1978 veroordeelde de districtsrechtbank van Karl-Marx-Stadt een 27-jarige gediplomeerde theoloog tot een gevangenisstraf van twee jaar en vier maanden. Zijn misdaad: hij had “1984” gelezen en aan kennissen uitgeleend. In de motivering van het vonnis van de rechtbank stond: “Het boek ´1984´ moet ertoe dienen het socialisme te demoniseren en te belasteren. Daarbij wordt vooral de Sovjet-Unie evenals de leidende rol van de marxistisch-leninistische partij zwartgemaakt.” In de afgelopen jaren, aldus de rechtbank, zou “1984” – dit prutswerk” – vooral zijn ingezet in de ideologische strijd tegen de DDR.

George Orwell was al ernstig ziek toen hij zijn laatste boek schreef, dat overigens niet alleen betrekking heeft op het socialisme, maar op elke vorm van totalitarisme. Het verscheen in juni 1949, zijn schrijver stierf een half jaar later, in januari 1950. Zijn grandioze duistere roman zal echter blijven. “Hetze” – “Nieuwspraak” – “Goeddenken” – “Waarheidsministerie” . . . komt u dat op een bepaalde manier niet bekend voor? Angela Merkel zei enkele dagen geleden nog dat zij en de haren ervoor zouden zorgen dat er helemaal geen foute ideeën meer zouden opkomen. Ja, op een bepaalde manier krijg je elk jaar steeds meer de indruk dat er nauwelijks een actueler boek is dan deze inmiddels al meer dan 70 jaar oude roman uit de jaren-40.

PS.: Ach, en nog iets. Leest u gewoon een keer voor de lol Orwell´s “1984” en dan direct daarna bijvoorbeeld dat hier. Gewoon voor de lol. Niet dat er sprake zou zijn van een of ander verband. Nee, nee, in geen geval!

Bron:
https://juergenfritz.com
Door: Jürgen Fritz

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

image_pdfimage_print
Share

Pijnlijke analyse

Eergisteren moest een heugelijke dag worden voor Vlaanderen. Een feestdag. Maar de feestdag werd vergald door een genadeloze aanslag vanuit de media.

De ‘pers’ liep met open ogen in de val. Als lemmingen volgden zij het uitgezette spoor. Een man, net benoemd tot eerste burger van Vlaanderen, werd met één welgemikte kogel geveld.

Dit was moord met voorbedachten rade, maar niemand die het zag, niemand die het ziet. Is deze eerste burger schuldig aan, hoe heet het, ‘uitkeringsfraude’? Misschien wel, misschien niet. Heeft de eerste burger van Vlaanderen iets gehad met een prostituee? Misschien wel, misschien niet. Moest hij op 11 juli 2019 hangen? Ja.

Want dit is opera. Het libretto geschreven door een obscure uitgever wiens naam in geen enkele krant stond gisteren noch vandaag. De Vlaamse pers is verworden tot een zielige oude man, onbekwaam om scherp te zien.

Zoet is ze, met het infiltreren van het private leven van een gewond politicus. Snel is ze, met het veroordelen van een on-veroordeelde (De Morgen: “Het minst verkwikkelijke aan deze historie: de geur van cliëntelisme”). Hatelijk is ze, wanneer ze zich verbergt achter de bagger van P-Magazine en de inhoud dupliceert. Onvermogend is ze, om de waarheid te achterhalen en het publiek te beschermen tegen de wanstaltige plannen van een megalomane uitgever.

De Octopus

Door de gebeurtenissen van de laatste jaren is het beeld van wat een terrorist is verschoven naar het buitenland. We zijn vergeten dat er ook blanke terroristen zijn, in eigen rangen. Op 11 juli was er in Vlaanderen in één huis gelach te horen, geklingel van kristal, en champagne, veel champagne. Dat huis staat in Knokke. Daar woont een man. De man achter P-Magazine.

Een man voor wie journalisten het hoofd buigen, een man voor wie politici het hoofd wegdraaien, een man voor wie ondernemers vluchten, een man voor wie slachtoffers beven, een man voor wie banken angstig de kluizen sluiten als hij langs komt…

Deze man is het hoofd van de Vlaamse maffia. Dat zag De Standaard reeds in 2003 toen ze schreef dat deze man de “Godfather van Vlaanderen” was.

Wij noemen deze man de Octopus.

De Octopus, de man achter P-Magazine en tal van faillissementen.

Al meer dan 30 jaar terroriseert de Octopus het Vlaamse ondernemerslandschap.

Meer dan 20 faillissementen staan achter zijn naam. Honderden slachtoffers maakte hij al. Gisteren kwam daar nog een handvol bij. Want denk niet dat de aanslag van 11 juli slechts één slachtoffer maakte, met name Kris Van Dijck. Nee, zijn vrouw en zijn familie zijn mogelijk nog meer geschonden want zij beschikken niet over het eelt dat politici ontwikkelen om hogerop te komen in de kringen van de macht.

De Octopus zat tussen 22/4/2002 en 2/1/2003 al 9 maanden in de gevangenis. Zijn strafblad leest als het rapport van de grootste pester op school, maar dan voor volwassenen. Op zijn strafblad vinden we de volgende veroordelingen terug: schriftvervalsing, faillissement en bedrieglijk onvermogen, oplichting, witwassen, afpersing, misbruik van vertrouwen (2 x), economische en financiële misdrijven, oplichting (opnieuw).

Men zou denken dat justitie de samenleving beschermt als een dergelijk individu de gevangenis weer verlaat. Het tegendeel in Vlaanderen is waar. Justitie houdt zich voornamelijk bezig met de gewone man en vrouw in de straat. Want zij zijn godvrezend. Als een overjaarse trapper beschermt justitie een aantal perfect gecamoufleerde vallen in de maatschappij. De eerste val heet bijvoorbeeld het verkeer. Geen enkele Vlaming kan nog ongeschonden door het verkeer. Het systeem dat ‘verkeer’ heet staat zo strakgespannen dat het per definitie fouten genereert van de gebruiker. En fouten levert bonuspunten, d.w.z. cash, op voor de niets ontziende overheid. De tweede val heet ondernemers. De mens wordt geboren met een zekere drang tot ontplooiing en zelfontwikkeling. Dat leidt tot innovatie. En innovatie leidt tot groei. De overheid is de grootste stroper in de ondernemerswereld. Justitie is de bloedhond die een gewonde ondernemer de keel over bijt. De derde val heet de schuldindustrie. Toen bleek dat er weinig lol te beleven viel aan het delgen van schulden, vond de overheid boetes uit, een soort bonus voor wie uiteindelijk na veel moeite erin slaagt een schuld te betalen. Omdat wie een schuld betaalt laat zien dat hij kan betalen moet men doorgaans de schuld nog eens maal twee of drie betalen, bovenop de schuld die al betaald is. Het klinkt niet zo logisch, maar daarvoor hebben we justitie die het systeem met een boksbeugel in het gelaat van de gewone man of vrouw in de straat te pletter slaat, tot iedereen uit angst knikt dat hij of zij het wel degelijk begrijpt.

Het bovenstaande telt niet voor een bepaalde doelgroep. De doelgroep waartoe de Octopus behoort. Een gezelschap van top criminelen die een Vlaamse variant van de brekingsindex van H.G.Wells ontwikkelden om onzichtbaar te blijven voor overheid en justitie.

Rex non potest peccare

De laatste 18 jaar waarde de Octopus rond door de samenleving alsof de samenleving hem toebehoorde. Rex non potest peccare, the king can do no wrong, is het adagio van de Octopus uit Knokke.

Met een onbehaaglijk aanvoelende charme palmt de Octopus harten en zielen in van mannen en vrouwen die geloven dat zijn omnipresente persoonlijkheid hen met zevenmijlslaarzen verder zal brengen in het leven. Zij zijn steevast zijn eerste slachtoffers. Vraag maar aan tientallen werknemers die uit de gratie vielen en plots zonder geld op straat stonden. Vraag bijvoorbeeld even aan de tientallen oud P-Magazine journalisten die zonder boe of bah op straat belandden nadat de vennootschap achter P-Magazine failliet ging. Een bijzonder verhaal. Buitenstaanders denken dan dat journalisten die onbetaald op straat belanden de ballen hebben om hun onrecht aan te kaarten, maar nee….zij kijken schichtig om zich heen, in de hoop dat er nog ergens een baan is in de journalistiek. En wanneer ze uiteindelijk een nieuwe baan vinden wensen ze niets meer met de Octopus te doen te hebben want zij weten als geen ander tot welke wraak hij in staat is.

Natuurlijk zijn er slachtoffers die zich niet zomaar gewonnen geven. Zij maken dan de fout om zich te beroepen op justitie in de hoop op gerechtigheid. En dat is exact wat de Octopus uit Knokke het liefst heeft. Justitie is als een gigantische kaas met gaten. De gaten zijn de gebreken. In die gaten heeft de Octopus zijn kantoren ingericht. Hij gebruikt justitie als bank, als verzekeringswezen, als inkomsten-model en als persoonlijke wraakgodin. De Octopus is een intellectueel, een visionair, maar met een psychopathisch brein. Wie het waagt zich in de krochten van justitie te begeven op zoek naar gerechtigheid na alle geld te zijn verloren aan de Octopus uit Knokke, ondergaat een metamorfose in de documenten van de rechtbank. De Octopus uit Knokke maakt van de bestolene de dief, maakt van het verbaasde slachtoffer, de woedende dader, maakt van de opgelichte werknemer, een stelende kleptomaan. De Octopus projecteert zijn eigen ziekelijke gebreken in zijn slachtoffers en huurt dure woordkramers van prestigieuze advocatenkantoren in om zijn slachtoffers te bevuilen nadat hij hen eerst alles afnam.

Een voorbeeld uit het dagelijkse leven? Kris Van Dijck is schuldig aan uitkeringsfraude? Tip voor Kris, check de laatste 10 faillissementen van de Octopus uit Knokke eens?

Steevast komt hetzelfde verhaal terug van slachtoffers van de Octopus: “als ik de besluiten lees lijkt het alsof ik de grootste crimineel ben, en niet hij die me bestolen heeft”. Een bijkomende tactiek in de rechtbanken is dat de Octopus een storyteller is zonder weerga. De Octopus is een meester in het doen onder-dwarrelen van de feiten onder tonnen neven-verhalen. De rechters in Eerste Aanleg zijn meestal nog in opleiding om door te groeien naar Hoger Beroep. Zij zien meestal door de bomen het bos niet meer en gooien meestal na jaren procederen verdwaasd de handdoek in de ring om uiteindelijk de peer in twee te delen. Zo functioneert justitie als bank voor de Octopus. Hij moet geen geld gaan lenen bij de bank. Justitie zorgt ervoor dat zijn betalingen jaren kunnen uitgesteld worden om uiteindelijk maar een fractie te moeten betalen van het oorspronkelijk te betalen bedrag. Zo word je in Vlaanderen miljonair, en dat is wat gebeurde met de Octopus.

Strafklacht

Op 10 oktober 2018 belandde er een strafklacht tegen de Octopus uit Knokke en zijn kompanen op het bureau van een onderzoeksrechter in Antwerpen. De strafklacht telde niet minder dan 144 bladzijden. Een goede wind blies een kopie naar de redactie van ‘tScheldt. De strafklacht leest als een opera seria. Er blijken dus mensen te bestaan die zich durven verzetten tegen de Octopus uit Knokke. Maar steeds met grote persoonlijke gevolgen. De redactie van ‘tScheldt is op de hoogte van schrijnende verhalen van verschillende ondernemers die naar de rechtbank trokken tegen de Octopus.

Maar zelfs octopussen maken fouten. Wat maakte dat Napoleon uiteindelijk verloor? Hij streed op een bepaald moment niet één gevecht, hij streed er dozijnen, tegelijkertijd. Dat is exact wat onze Octopus aan het doen is. Hij heeft een abonnement in elke rechtbank van het land. Er loopt niet één strafklacht tegen hem, er lopen er alleen al in Antwerpen minstens 4. Er zijn in Antwerpen al minstens twee verschillende onderzoeksrechters bezig met een onderzoek naar de Octopus.

De Octopus werd in december 2018 veroordeeld tot het betalen van 2 miljoen euro aan Renault. De Octopus werd drie weken geleden in Hoger Beroep veroordeeld tot het betalen van 1 miljoen euro aan een derde partij. De Octopus werd deze week ontheven als zaakvoerder uit een belangrijke vennootschap en door de rechtbank vervangen door een bewindvoerder. ‘tScheldt heeft weet van minstens 15 rechtszaken die momenteel lopen tegen de Octopus. En vooral, ‘tScheldt beschikt over een schrikbarende lijst van bewarende beslagen bij….Mediageuzen, de vennootschap achter P-Magazine. Momenteel hebben deurwaarders al voor minstens 1.735.900,32 euro aan beslagen gelegd bij de eigenaar van P-Magazine. Dat bedrag is tot op de comma juist.

In mensentermen heet dit…“het net is zich in snel tempo aan het sluiten”.

En dat is de reden waarom de Octopus 11 juli 2019 koos om de eerste burger van Vlaanderen om te leggen middels een vernietigend artikel in P-Magazine.

In een vlaag van akelige briljantie vond de Octopus een manier om zijn nakende arrestatie te ondergraven. Met een onmiskenbaar gevoel voor onderbuik timing wist de Octopus dat als hij de komende weken zou aangehouden worden, dat hij zal geportretteerd worden als de recidiverende maffieuze ondernemer. Hij zal de immer sjoemelende dader zijn.

We schreven het al, het is akelig in zijn spitsvondigheid, maar door de eerste burger van het land met perfecte timing op 11 juli omver te kegelen, met een dossier dat al sinds 2014 in zijn schuif ligt, zorgt de Octopus ervoor dat hij bij zijn komende aanhouding geen dader zal zijn, maar een slachtoffer.

Hij zal tieren, roepen en brullen dat hij aangehouden wordt omdat hij het als uitgever durfde een politicus aan de schandpaal te nagelen.

Hij zal roepen, noteer dit alvast, dat hij het slachtoffer is van een politieke afrekening!

Hij zal zich beroepen, noteer dit alvast, op zijn functie in de pers als ‘grote uitgever’ die ‘teruggepakt’ wordt door de politiek.

Vandaar dat hij een groot politicus nodig had als slachtoffer. Vandaar dat hij een event nodig had waar iedereen op zou staan kijken. Vandaar dat hij zijn publicatie in P-Magazine liet verschijnen tijdens de speech op 11 juli. We zeiden het al, de Vlaamse Feestdag was een opera in regie van de Octopus. Om succesvol te zijn in zijn plan, moest hij ervoor zorgen dat P-Magazine ogenblikkelijk en massaal in de pers kwam, en vooral dat de politiek getroffen werd. De Octopus is van nature gelieerd aan het Vlaams Belang omdat hij al jaren reclameborden aan hen verhuurt. Dat de nevenschade bij de N-VA zou komen te liggen was daarbij een heugelijke meevaller.

Het onmiddellijke effect is dat de onderzoeksrechter die eventueel plande hem de komende dagen aan te houden, hoogstwaarschijnlijk van zijn plan afziet juist vanwege de handeling van P-Magazine. Zet de onderzoeksrechter toch door de komende weken dan heeft de Octopus zich een eeuwigdurend Calimero ticket gekocht dat hij tot in den treure zal gebruiken in de rechtbanken. Hij zal staande houden dat de politiek hem ‘zoekt’. Hij zal de rechters in Eerste Aanleg ondersneeuwen met honderden verhalen over hoe hij een slachtoffer is van een afrekening, nadat hij de samenleving ‘zuiverde’ van een corrupte hoerenlopende top-politicus.

De media, blind voor wat zich hier aan het afspelen is, is op zoek naar de smoking gun bij het Vlaams Belang. Zij vermoeden dat het Vlaams Belang dit verhaal gelekt heeft naar P-Magazine om de N-VA te beschadigen en Filip De Winter aan de macht te brengen. Helaas. Het is jammer dat de waarheid moet komen van het enige niet gesubsidieerde medium in Vlaanderen: ‘tScheldt.

Hoe kwam het verhaal van Kris Van Dijck dan tot bij P-Magazine? Het is de eenvoud zelve. De hoofdredacteur van P-Magazine, de auteur van het artikel over Kris Van Dijck, klust al meer dan anderhalf jaar bij. Hij schreef volgens onze bronnen tot voor kort meer dan 20 artikels per maand voor de grootste erotische website van Nederland en België en had zo een continue voet aan wal in de Vlaamse porno-industrie. Hij doet dit vanuit een bedrijfje in Zandhoven, “Tekstbureau L.”. Het is in deze wereld dat de hoofdrolspeelsters in het drama van Kris Van Dijck vertoeven. Het is trouwens zo dat het meisje van lichte zeden dat nu gelinkt wordt aan Kris Van Dijck, reeds anoniem in de kranten en P-Magazine verscheen begin juni van dit jaar in een afpersingszaak. Daarbij zouden beelden zijn opgenomen in haar kamer. Haar huisbaas zou de beelden hebben gehackt en samen met zijn vrouw gebruikt hebben om klanten van het meisje af te persen.

P-Magazine ziet ondertussen al een ongemakkelijke bui hangen. Gisteren veranderden ze snel snel de naam van Kris Van Dijck in “K.V.D.” nadat het verhaal viraal ging.

De Octopus, ondertussen, wrijft zich vergenoegd in de handen. Laat de gerechtelijke politie maar komen, zijn magistrale slachtoffer-verhaal staat sinds gisteren klaar.

h/t Faustus

Foto 1: P-Magazine is haastig de naam van Kris Van Dijck aan het verwijderen, maar ze maken een fout waardoor de actie zichtbaar wordt

Foto 2: De naam van Kris Van Dijck wordt door P-Magazine snel veranderd in de afkorting K.V.D.

***

Vlaanderen heeft nood aan een nieuw soort pers, aan een nieuw soort journalistiek! Steun ‘tScheldt! Klik hier!

image_pdfimage_print
Share

Troika richting ondergang

Charles Michel, Christine Lagarde en Ursula Von der Leyen zijn voorgedragen voor topfuncties in de Europese Commissie. De benoeming van Von der Leyen is nog zeer problematisch: de socialisten en de groenen willen haar niet steunen, zowel om intern-Duitse redenen als uit woede over de niet-verkiezing van ‘hun’ kandidaat, Timmermans.

Sommigen zien daarin zelfs een sluw complot van Orban. Als dat waar is, dan stijgt Orban in onze achting. Louis, Christine en Ursula vormen een ideale troïka om de EU nog sneller naar de ondergang te leiden. Zoals Elsevier het cynisch uitdrukte, is de toekomst van Europa nu in handen van Charles Michel, die zelfs België niet bij elkaar kon houden, Lagarde die president wordt van de Europese Centrale Bank hoewel ze geen economie gestudeerd heeft en zelfs nooit een bankfiliaaltje heeft geleid, en von der Leyen die de Duitse strijdkrachten heeft laten aftakelen tot het laagste niveau sinds 1945.

Als Ursula dat ook eens met de EU-bureaucratie wil doen… Dat is allemaal heel hoopvol. Stel u voor dat ze bekwame leiders hadden benoemd. Dan zou de EU-dictatuur misschien veel langer overeind blijven. We weten niet of we dit echt aan Orban te danken hebben, maar als dat zo is, dan zeggen we van ganser harte: “Goed gedaan, Viktor!”

image_pdfimage_print
Share

Vandaag is het onze Vlaams-Nationale feestdag

Terwijl sommige gemeenten en intercommunales er in slagen uitgerekend vandaag plastic, metaal en drankafval alsook papier en karton te laten ophalen hierboven ons volkslied zodat U het niet zou vergeten. Niet toevallig worden de gemeenten waarover sprake geleid door liberalen, christendemocraten en/of socialisten. Als symbolische minachting kan dit tellen.

Daarom hieronder nog een ander filmpje:

De bedrieglijke heks van de OOOO laat niet af! Ook zij zal ons en Dries niet temmen! Ook Tom Van Grieken sprak duidelijke taal in zijn 11 juli boodschap.

image_pdfimage_print
Share

N.V. Volksverhuizing

De illegale immigratie naar Europa heeft het karakter van een ware volksverhuizing aangenomen. Een duurzaam en efficiënt antwoord blijft echter uit. Als vooraanstaand Europees staatsman schrikt Klaus er niet voor terug enkele ongemakkelijke waarheden uit te spreken en heel wat gemakkelijke onwaarheden te weerleggen. Dat maakt van N.V. Volksverhuizing een verfrissende bijdrage aan het – door politiek correcte taboes gedomineerde – publieke debat.

De onwil van de politieke elites om de massa-immigratie een halt toe te roepen, staat in schril contrast met de wil van het overgrote deel van de publieke opinie. Die gelooft immers niet langer in holle frases – genre “Wir schaffen das” – en wil dat er letterlijk en figuurlijk grenzen worden gesteld.

De voormalige president van Tjechië schreef dat de huidige migratiecrisis helemaal niet gaat om een conflict tussen altruïsme en xenofobie.

De meeste vertegenwoordigers van de politieke en mediatieke mainstream zijn niet bereid om dit debat als een conflict tussen principieel gelijkwaardige ideeën en wereldbeschouwingen te benaderen. In plaats daarvan bekijken ze het als een conflict tussen goed (dat zijn zij) en kwaad (dat zijn wij, de anderen). Met een verbluffende eerlijkheid en radicaliteit maken zij duidelijk dat ze de massamigratie naar Europa positief beoordelen, zij het als gunstig voor hun persoonlijke ‘standing’, zij het als een welgekomen gelegenheid om de status quo in Europa te veranderen. Daarom heten zij de migratie welkom. Daarom proberen zij zelfs niet eens om ze af te remmen.

De politieke mainstream, belichaamd door bondskanselier Merkel en partijpolitici van alle kleuren, volgt het linkse progressivisme, het uitgebreide etatisme en het staatspaternalisme, het groene dirigisme en een extensief sociaal constructivisme. Door dit gedachtegoed is het politieke personeel van alle partijen van de maatschappelijke mainstream aangestoken.

Tussen christendemocraten, socialisten met de kritische houding tegenover vele andere thema’s van de Europese linkerzijde, zoals de groene politiek (de strijd tegen de klimaatverandering incluis), de genderpolitiek en het progressistisch, op het constructivisme gestoelde, Europeanisme.

Wanneer de Europese elites het verder blijven vertikken de angsten van hun burgers ernstig te nemen, zal de uitgesproken hang van het Europese establishment naar een politiek van geforceerde immigratie de politieke verhoudingen in de EU-lidstaten grondig door mekaar schudden. Andere politici en andere partijen zullen op het voorplan treden. (N.v.d.r.: dat is op 26 mei 2019 al duidelijk geworden) Maar ook daarmee is nog niet alles gezegd.

De heersende multiculturele coalitie heeft veel grotere ambities. Zij hoopt namelijk dat de toevloed van miljoenen niet- Europese migranten en hun herverdeling en vestiging overal in Europa het continent fundamenteel zal veranderen. Zij hoopt dat de massale immigratie zowel de etnische samenstelling als de maatschappelijke verhoudingen in de verschillende Europese landen aan het schuiven brengt. De aversie van de kortzichtige, multicultureel, transnationaal en kosmopolitisch ingestelde elites tegen de Europese naties en natiestaten heeft een geheel nieuwe en ongeziene dimensie bereikt.

Deze mensen hebben begrepen dat de natiestaten – en hun parlementaire democratie – een hindernis zijn geworden voor de realisatie van hun droombeelden over een nieuw Europa en een storende factor voor hun globale machtsaanspraken. Zij hebben begrepen dat We moeten het wijdverbreide moraliseren (dat in de plaats treedt van de moraal) afwijzen en proberen zakelijk en ernstig te debatteren over de prangende thema» van vandaag.

Terwijl onze moraalapostelen hun eigen betekenis en edelmoedigheid zwaar overschatten vinden zij er niets beter op dan bezorgde critici van de massa-immigratie (ons en daarmee de meerderheid van de gewone burgers) af te schilderen als xenofobe angstige fascisten (of racisten) die zich door vooroordelen en stemmingmakerij als rattenvangers zouden gedragen Ze hebben ongelijk!

Wij baseren ons op het gezond verstand, op historische ervaringen en op een sceptische niet-progressistische zienswijze op de toekomst die door de man in de straat gedeeld wordt – met uitzondering helaas van de progressistische visionairen.

Paradoxalerwijze lijdt het dagelijks leven in Europa overal onder een soort supervoorzorg die nauwelijks nog iets met rationele risicovermijding te maken heeft. In naam van het voorzorgsprincipe wordt Europa met steeds nieuwe regelingen overstelpt, wat vele volstrekt vanzelfsprekende menselijke activiteiten verhindert of belemmert. Vreemd genoeg blijft tegelijkertijd heel het domein van de immigratie van elke preventieve acne gespaard. Met betrekking tot migratie is het praktisch verboden te vragen naar de kosten of zich te willen informeren over de risico’s. ‘Bijsluiters’ zijn niet voorhanden. Behoedzaamheid als dusdanig lijkt taboe te zijn. Zoiets is volstrekt absurd.

In de EU kan tegenwoordig geen enkel belangrijk bouwproject gerealiseerd worden zonder een uitgebreide ‘milieuduurzaamheidstoets’ die de effecten op de menselijke gezondheid, dieren planten, biologische diversiteit, bodem, water, lucht, klimaat, landschap, cultuur en andere materiële goederen ‘evenals hun wisselwerking’ onderzoekt en m kaart brengt. Alles wat het menselijk leven negatief kan beïnvloeden, wordt aan veelvuldig administratief, vaktechnisch of gerechtelijk onderzoek onderworpen. Het experiment om hier honderdduizenden, zo niet miljoenen, veelal onbekende mensen die deel uitmaken van een volslagen andere cultuur en beschaving te vestigen wordt echter van elke ernstige openbare beoordeling uitgesloten.

Het is vrijwel verboden dit feit nog maar ter sprake te brengen. Wie het toch doet, moet het zich laten welgevallen de status van ware Europeaan of eerbiedwaardige burger te verliezen. Hij wordt aan een brutale, openlijke druk blootgesteld, dikwijls tot in zijn job. Tot nu toe. Het is met grote waarschijnlijkheid te verwachten dat de instroom van honderdduizenden of miljoenen mensen in een voor hen vreemde en op hun komst onvoorbereide omgeving een hele reeks enorme complicaties en problemen zal teweegbrengen.

P.S.: Merkel, Jünker en Macron zijn ofwel totaal onbekwaam ofwel echte misdadigers. Maar dat laatste kan Klaus natuurlijk niet schrijven. Daarom doen wij het maar. Al wie de bevolking van een territorium wil vervangen door een andere wil in feite genocide plegen op de eerste en dus autochtone bevolking. De arrogantie en de misdadigheid van de ons controlerende elites (en iedereen die het pact van Marrakesh goedkeurde) is onvoorstelbaar. Daarom belasteren zij systematisch iedereen die hun misdadige plannen durft te bekritiseren. Karel De Gucht en Gwendolyn Rutten zijn daar 2 goede voorbeelden van.

image_pdfimage_print
Share

Het donald Duck parlement en Verafstoodt in hun blootje gezet door een moedige oma.

Widdecombe spreekt het Donald Duck Parlement toe in haar eerste toespraak.

Met haar partijleider, Nigel Farage, aan haar rechterzijde, zei Ann Widdecombe, dat de recente onderhandelingen onder de staatshoofden en regeringsleiders van de EU over de leiding van de instellingen van het blok de behoefte aan Groot-Brittannië om weg te gaan bevestigde.

–Het is alles behalve democratisch en dat is slechts een van de vele redenen waarom Groot-Brittannië gelijk heeft om deze plaats te verlaten, hopelijk op Halloween. Als dat het idee van democratie van deze plek is, dan is dat een serieus verraad van elk land dat hier vertegenwoordigd is, zei Widdecombe.

Ze sprak sprak specifiek de Brexit-coördinator van het parlement, Guy Verhofstadt, aan toen ze sprak over “kolonies” die “tegen hun imperiums” opstonden”.

– Er is een patroon in de geschiedenis van onderdrukte mensen die zich tegen hun onderdrukkers keren, slaven tegen hun eigenaars, de boeren tegen de feodale baronnen, kolonies, mr. Verhofstadt, tegen imperiums, en dat is de reden waarom Groot-Brittannië vertrekt! Het maakt niet uit welke taal je gebruikt, we vertrekken en we zijn blij dat we gaan. Nous allons, wir gehen, we are off!

Ann vertegenwoordigt de verwaarloosde meerderheid. Moedig en principieel. Weg met déze EU! Wég met deze elite! Weg met deze bende kleptocraten!

h/t Fenixx

image_pdfimage_print
Share

Nu wordt De Schandaard plots Wakker

“Mensensmokkelaars veroordeeld voor uitbuiten honderden Polen in ‘grootse proces moderne slavernij ooit’ “

Mensensmokkelaars veroordeeld voor uitbuiten honderden Polen in ‘grootse proces moderne slavernij ooit’
De Britse autoriteiten gaven foto’s vrij van de acht daders. Foto: British West Mindlands Police

Een Britse rechtbank heeft vrijdag acht mensensmokkelaars veroordeeld voor het uitbuiten van honderden Polen. Volgens de autoriteiten gaat het om het grootste proces rond moderne slavernij ooit in Europa.

De eveneens Poolse mensensmokkelaars lokten hun slachtoffers naar het Verenigd Koninkrijk met valse beloftes als goedbetaalde jobs en gratis huisvesting, enkel en alleen maar om hen zo goed als onbetaalde dwangarbeid te laten verrichten. Wie probeerde te ontsnappen, werd aangevallen of bedreigd.

Een rechtbank in Birmingham veroordeelde drie leiders van het netwerk wegens het opleggen van dwangarbeid, witwassen en mensensmokkel, zo maakten aanklagers vrijdag bekend. Vijf medeplichtigen werden eerder dit jaar al voor gelijkaardige feiten veroordeeld. Ze kregen straffen tussen drie en elf jaar cel.

‘Dit is de grootste rechtszaak over moderne slavernij die ooit gehouden werd in het Verenigd Koninkrijk, en misschien zelfs in Europa’, zegt aanklager Mark Paul in een verklaring. ‘De omvang van deze zaak is echt duizelingwekkend. Ddoor kwetsbare leden van de Poolse gemeenschap uit te buiten maakten de daders miljoenen pond winst en leefden ze in een weelderige luxe.’

Wanhopige slachtoffers

Veel van de slachtoffers vielen ten prooi aan de mensensmokkelaars omdat ze wanhopig op zoek waren naar werk, dakloos waren of kampten met een drugsverslaving. Ze moesten zien te overleven in mensonwaardige omstandigheden en ontvingen omgerekend amper tien euro per week.

De politie startte een onderzoek nadat een lokale vrijwilligersorganisatie had gemeld dat ze plots een influx van Polen over de vloer kregen bij voedselbedelingen. Uiteindelijk dienden 88 slachtoffers een klacht in, maar volgens de aanklagers maakte de bende minstens 300 slachtoffers.

Nu wordt De Schandaard plots wakker!

Rotherham? Nog nooit van gehoord!

Wanneer gaat DS aandacht besteden aan de vele duizenden minderjarige meisjes en volwassen vrouwen die brutaal en systematisch verkracht werden door moslims?

image_pdfimage_print
Share

Van bij onze vrienden …

Bruxelles cité wallonne ?
         Voor wie hem nog niet zou kennen: Mark Elchardus is professor sociologie aan de Vrije Universiteit Brussel (VUB) en werd wel eens beschouwd als de ideoloog van de SP.a. Zo’n beetje zoals Flup Moustache dat vroeger was voor de PS. In een recent opiniestuk in Knack schrijft Elchardus dat Brussel Frans spreekt, stemt zoals Wallonië en dan ook bij dat gewest hoort. Dat is een beetje kort door de bocht. Frans mag dan nog steeds de lingua franca zijn in Brussel, het is niet meer de taal die de meerderheid van de bevolking er thuis spreekt. En van Brussel dan maar meteen een Waalse stad maken is ver erover.    Het is bedrieglijk en ik heb er al eens meer over geschreven, maar de zgz ‘Communauté Wallonie-Bruxelles is een naam die men enkele jaren geleden heeft uitgevonden en die in feite verwijst naar de Franse Gemeenschap in dit land. Het is echter een onwettige benaming die niet in de Belgische Grondwet vast ligt. Brussel kan op zichzelf niet bestaan. De laatste staatshervorming kwam er, omdat de stad nog maar eens geld tekort had en niet Wallonië, maar Vlaanderen daarvoor weer eens mocht bijspringen. Wallonië kan zichzelf niet eens onderhouden, laat staan een stad als Brussel.    Er zijn voorbeelden genoeg om erop te wijzen dat Brussel boven zijn stand leeft, met o.m. haar negentien baronieën en haar zes politiezones, terwijl het tegelijk stad én gewest is. Verder maakt men al jaren mee dat zelfs Brusselse Vlamingen er amper nog in slagen een vrije schoolkeuze te maken voor hun kinderen. Die scholen staan nl ook op het verlanglijstje van de Brusselse niet-Vlamingen en barsten uit hun voegen. Wij, Vlamingen, klagen nogal over ons onderwijs, maar het is nog altijd stukken beter dan het Franstalig onderwijs, zeker in Brussel. Een bewijs daarvan kregen we zopas nog in Vorst, waar men een Franstalige basisschool sluit o.w.v. te weinig kinderen…    Die Elchardus is een zoveelste Vlaamse nestvervuiler, die als geleerde, maar niet slimme universiteitsprofessor beter zijn mond zou houden over communautaire kwesties. En dan maar verwonderd zijn dat de socio’s in Vlaanderen een wegkwijnende groep aan het worden zijn. —-    En dan nog dit. Zoals enkele lezers reeds meldden bij mijn vorige blog, heb ik ook gezien en gehoord hoe Katleen Van Brempt (‘die ‘geit’ uit Antwerpen’, zoals onze Jean ze typeerde), zich neerbuigend uitliet over de mogelijke opvolgster van Jean-Claude Juncker, nl Ursula von der Leyen, tot nu toe al een paar legislaturen minister van Defensie in Duitsland. ‘Ze had er nog nooit van gehoord’, zei Schuddekopke. Wie zou er buiten Antwerpen ooit van Katleen Van Brempt gehoord hebben, alhoewel die al 14 jaar royaal haar zakken vult bij de E.U.?
04-07-2019
Het waarom van de pauzeknop
   Er is in het politieke nieuws van de laatste week nogal wat heisa geweest over het feit dat De Wever in de gesprekken over de vorming van een nieuwe Vlaamse regering de pauzeknop heeft ingedrukt en dat er dus de eerste weken op dat gebied niet veel meer zal gebeuren. Een van de redenen zou zijn dat hij er even tussenuit trekt voor het bijwonen van een congres over drugsbestrijding die plaats vindt in Colombia. Als burgemeester van Antwerpen, met een haven die meer dan zijn deel krijgt in de drugstrafiek, is hij daar wel op zijn plaats. Maar dat is niet de kern van de zaak.    Het belangrijkste wat er nu hier op het spel staat is, dat men op federaal vlak zou kunnen komen tot een overwegend linkse regering zonder meerderheid in Vlaanderen. Dat kan alleen als zowat alle francofone partijen er aan zouden meedoen, plus enkele Vlaamse die momenteel ook in aanmerking komen voor de Vlaamse deelregering. Dat zou voor Vlaanderen een zeer slechte zaak zijn, ongeacht hoe men tegen De Wever en zijn N-VA aankijkt. Het is dan ook wenselijk dat er geen nieuwe Vlaamse deelregering komt zolang er geen nieuwe federale is. Voor Vlaanderen is dat geen ramp, want de huidige Vlaamse ploeg heeft een meerderheid in het eigen parlement en kan – als enige regering na 26 mei – feitelijk normaal functioneren. Ze kan zelfs als regering van lopende zaken een nieuwe begroting opstellen, iets waartoe de huidige ontslagnemende federale regering van lopende zaken niet in staat is.    Op federaal vlak mag onze nationale Charel dan wel vertrekken naar Europa (hij wordt dan onze Euro Charel), maar dat is pas vanaf 1 december en wat er overblijft van zijn ontslagnemende Zweedse coalitie moet tegen einde oktober bij Europa – dus nog vóór hij vertrekt – wel haar nieuwe begroting (met momenteel een miljardengat) indienen. Het zou een blamage zijn, mocht de nieuwe president van Europa er niet in zou slagen in eigen land orde op zaken te stellen…
03-07-2019
Het land dat men niet meer zou uitvinden
    Patrick Dewael mag dan in de Waalse media ‘de redder des vaderlands’ genoemd worden, hij zal hoogstens de redder van de voorlopige minderheidsregering van lopende zaken worden. België wordt stilaan een hopeloos geval. Het staat momenteel op plaats 52 van de Wereldbank index over de aantrekkelijkheid van ondernemingsinvesteringen en 21ste op de lijst i.v.m. concurrentiekracht van de World Economic Forum. Slechts twee op de drie arbeidsgeschikte personen is hier aan het werk. Op de lijst voor wat de overheid zijn burgers teruggeeft van hun belastingen staan wij op de 15de plaats in Europa. De hier aangehaalde cijfers zijn weer wel voor heel België, niet apart voor de regio^s die een ander beeld zouden weergeven. Hét probleem blijft dat dit land in werkelijkheid twee staten zijn, waarbij Vlaanderen er op bijna alle gebied beter voor staat dan België, maar dat voordeel ziet verdampen doordat het gekoppeld blijft aan het armlastige, maar politiek overroepen Wallonië en daar niets voor terug krijgt..    Hoe men het ook draait of keert, ooit zal dit land gesplitst worden. Vlaanderen en Wallonië groeien steeds verder uit elkaar. Die evolutie blijft aanhouden en is niet tegen te houden. Een onafhankelijk Vlaanderen is geen fata morgana meer, zoals ‘Brouckie’ het recentelijk nog probeerde voor te stellen. Wij hebben bijna alles wat een natiestaat hebben moet: een eigen grondgebied met vastgelegde grenzen, een gemeenschappelijke taal, een vlag, een volkslied, een eigen regering, een eigen parlement. We beschikken over een handvol zeehavens aan de drukst bevaren zee ter wereld en een luchthaven die wereldwijd bekend is. Waar wachten de traditionele ‘Vlaamse’ partijen nog op?    Wat dan met Wallonië? Dat is niet ons maar hun probleem. De ‘Fédération Bruxelles-Wallonie’ bestaat zelfs grondwettelijk niet eens en is niet in staat zichzelf te onderhouden, maar heeft wel de pretentie dit land te leiden, desnoods met een minderheid in Vlaanderen, dat blij zou moeten zijn de kosten te mogen blijven dragen. Als er geen andere volwaardige oplossing komt, dan moeten we desnoods nog maar eens regionaal gaan stemmen, met het afschaffen van het cordon sanitair en het voortbestaan van dit België als inzet. Dan zullen het de kiezers zijn en niet langer de politieke partijen die al dan niet zullen beslissen. —-    In de marge van bovenstaande, nog dit.    Een Vlaamse herverkiezing kan niet vergeleken worden met degene die Theresa May uitschreef. May had toen met haar partij nl al de volstrekte meerderheid in het Britse Lagerhuis en hoefde geen nieuwe verkiezingen uit te schrijven. Onnodig en overmoedig speelde zij in die verkiezing haar meerderheid kwijt. In Vlaanderen hebben de nationalisten die meerderheid (nog) niet en kunnen die dan ook niet verliezen.       03-07-2019, 00:03 Geschreven door
02-07-2019
Waarom geen Vlaamse minderheidsregering?
        Voor Peppi Reynders en Kokki Vande Lala is het dan toch geen afstel geworden, wel een derde uitstel tot einde juli. Dat afstel zou er waarschijnlijk wel gekomen zijn, mocht Reynders benoemd zijn geweest zijn tot nieuwe voorzitter van de Raad van Europa. In dat geval kon het informateurschap hem gestolen geworden zijn en men kan hem daarin zelfs niet helemaal ongelijk geven. De Belgische politiek wordt steeds ingewikkelder en weinigen zien daarin nog het bos door de bomen. Met het derde uitstel zitten we al een eind in de grote vakantie en kan het goed zijn dat het informateursduo zal moeten ‘overzomeren’ zonder veel hoop op succes.    Ondertussen wordt het hoe langer hoe duidelijker dat zelfs het vormen van de Vlaamse gewestregering een kwestie van lange adem kan worden, omdat ook Bart De Wever wil afwachten wat het wordt op federaal niveau. Komt daar nog bij dat hij, als burgemeester van Antwerpen, is uitgenodigd op een congres i.v.m. de drugstrafiek, die ook via de Antwerpse haven in de koekenstad welig tiert. Op 14 juli is hij terug en dan zullen er toch knopen moeten worden doorgehakt. Als de traditionele partijen blijven weigeren samen te werken met het Vlaams Belang, dan zou ik ze afdreigen door een Vlaamsnationale minderheidsregering te vormen en – als men die zou boycotten – nieuwe Vlaamse verkiezingen uit te schrijven en de kiezer zelf eens te laten beslissen over het cordon sanitair? Met de precedenten van de herverkiezingen in Bilzen en … Istanbul voor ogen, zou de schrik er wel eens dik in kunnen zitten bij Markske, Gwendolientje,‘den John’en de ‘Calvonisten’.  
01-07-2019
Sparen met verlies
   Het wordt uitkijken of er deze week iets zal bewegen i.v.m. de vorming van de nieuwe regeringen. Om te beginnen of het duo Reynders-Vande Lanotte er mee verder zal gaan of de informatieopdracht aan Flup zal teruggeven. Verder is er feitelijk maar één zittende regering – de Vlaamse – die de meerderheid zou kunnen behouden. Het lijkt er steeds meer op dat men de kat uit de boom blijft kijken, omdat niemand een pasklare oplossing heeft voor het gat in de begroting en de staatsschuld, twee punten waarop geen enkele partij kan scoren, maar die wel zullen moeten worden aangepakt.    Hét probleem met die Belgische schulden is, dat die vanzelf blijven stijgen, ook als men niets zou doen. Dat komt door ons sociaal systeem, de automatische index (die nergens anders nog bestaat) en de vergrijzing die hand over hand toeneemt en waarvoor het opzij gezette spaarpotje van Dehaene door Verhofstadt en hoger vernoemde Vande Lanotte werd opgesoupeerd. Zelfs als straks het huidig gat in de begroting zou gedicht kunnen worden, heeft men daarna opnieuw een gat. Het is en blijft dus een structureel probleem.    E.e.a. maakt dat dit land terecht dreigt te komen in een Japanse situatie. Ook dat land kent al enkele decennia een vergrijzing: steeds meer gepensioneerden, niet genoeg geboortes, minder productiviteit, mensen die steeds minder lenen en consumeren, maar wel steeds meer sparen. De bedragen op de Belgische spaarboekjes zijn de laatste 10 jaar verdubbeld, maar door het feit dat de inflatie hoger lag dan de rente, zijn al die spaarders erop achteruit gegaan en hebben ze in die periode 6 tot 7 miljard euro verloren. Men staat er niet meer bij stil, maar inflatie betekent nog altijd geldontwaarding. De lage rente is voor wie spaart dan ook een verdoken vermogensbelasting, de natte droom van links.    Of de nieuwe regeringen daaraan iets gaan doen, laat staan voor een oplossing zorgen, is meer dan twijfelachtig. Voeg daar nog bij dat men bij bijna elke nieuwe maatregel ook rekening zal moeten houden met de klimaatafspraken, die het allemaal zeker niet gemakkelijker zullen maken. Er zijn ooit leukere politieke tijden geweest.   01-07-2019, 00:03
30-06-2019
De kringloopwinkelpolitiek
   Patrick Dewael wordt Kamervoorzitter, ‘Betteke’ Homans, ondanks hartproblemen (wie zei daar weer dat ze geen hart had?) zowaar minister-president van Vlaanderen en Wouter Beke federaal minister van Werk en Economie. Allemaal tijdelijk in ontslag nemende regeringen in lopende zaken. Ons politiek bestel lijkt stilaan zo’n beetje op een kringloopwinkel. Bij de benoeming van Dewael kan men zich wel ernstige vragen stellen. De ex van allerlei politieke postjes (Kamervoorzitter, Vlaams minister-president, diverse ministerposten, fractieleider, partijvoorzitter en dan vergeet ik er misschien nog enkele) kreeg alle stemmen uit Wallonië én Vlaanderen, met uitzondering van die van de Vlaamsnationalisten van de N-VA en het VB. Hopelijk is dit geen teken aan de wand voor een nieuwe federale regering zonder meerderheid in Vlaanderen. Het zou het ultieme verraad zijn van de traditionele Vlaamse partijen, die dat later dubbel en dik zouden kunnen bekopen.    Wat trouwens Beke betreft, die wordt niet alleen federaal minister, maar blijft ook burgemeester, partijvoorzitter en onderhandelaar bij de besprekingen over de vorming van twee nieuwe regeringen. E.e.a. betekent dat hij zowel lid wordt van de wetgevende als van de uitvoerende macht, hetgeen eigenlijk niet kan, maar in dit geval gedoogd wordt omdat het gaat om een regering in lopende zaken.    Peeters’ titel van vice-premier gaat naar Koen Geens, die als supertsjeef dan toch het boegbeeld van CD&V zal worden. Echt the right man on the right place in die partij, want dé specialist van het ‘ja, maar’ en ‘enerzijds, anderzijds’ en wollige uitleg. Of dat de partij veel vooruit zal helpen, is maar de vraag. —    In de marge van bovenstaande, nog dit. In mijn blog van 27 dezer schreef ik nog dat Kris Peeters als Europees lijsttrekker voor CD&V op 26 mei wel 250.000 stemmen behaalde, maar dat dat slechts een kwart was van wat ooit zijn partij- en streekgenoot Leo Tindemans kreeg. Ook bij de vorige stembusgang voor Europa haalde de CD&V-lijsttrekker een dikke 200.000 stemmen meer dan Peeters nu. De uitleg van Peeters dat een volkspartij niet per definitie een grote partij hoeft te zijn, is maar een doekje voor het bloeden.
29-06-2019
Bert de overlever
           Bij Actiris, de Brusselse tegenhanger van onze VDAB, zijn ze bevallen van een lumineus idee. Ze willen daar opleidingen voor knelpuntberoepen opstarten voor mensen zonder papieren! Dus voor mensen die illegaal in dit land verblijven, zonder wettige verblijfsvergunning. Gelukkig zijn de reacties van hogerhand eensluidend negatief. Waar zijn we met ons begrip van rechtstaat, als men met zoiets zou beginnen? Er was zelfs e.o.a. kiekenfretter die vertelde dat – volgens hem – men de regels beter zou omdraaien: die mensen eerst opleiden en als ze slagen ze automatisch de Belgische nationaliteit geven! Wat de achtergrond van die mensen is, of ze eventueel al dan niet een strafblad hebben e.d. lijkt daar in Brussel niet meer belangrijk.    E.e.a. zal misschien duidelijker worden, als men weet dat de voorzitter van het beheerscomité van dat Actiris niemand minder is dan fantast Bert Anciaux. ‘Bert den bleiter’, zoals hij bekend stond in zijn dagen bij de Volksunie, die hij later via een paar eigen politieke verzinsels (zoals I.D. 21) inruilde voor de SP.a.    Begin dit jaar stond Bertje nog heel genereus zijn plaats van SP.a-lijsttrekker bij de Brusselse lijst voor het Vlaamse parlement af aan een zekere Hannelore Goemans, zogezegd om ‘een jongere kansen te geven’. Wat blijkt nu: Bertje wordt opnieuw gecoöpteerd senator voor de SP.a, Hij zou uit negen kandidaten als de beste keuze overgebleven zijn en krijgt een halve parlementaire wedde van 2.600 euro per maand plus de gebruikelijke vergoedingen; o.a. als fractievoorzitter en als voorzitter van de pensioenkas voor senaatoren. En zelfs daar houdt het niet bij op. Hij geeft nog les aan de UGent en aan de Erasmushogeschool in Brussel; is voorzitter van de koepel van Nederlandstalige hogescholen en universiteiten in Brussel (BRIK) en gedelegeerd bestuurder van het woonzorgcentrum ‘De Overbron’. En als alles een beetje meezit, krijgt hij over 5 jaar een riant parlementair pensioen (uiteraard na zijn uittredingsvergoeding te hebben geïncasseerd).    Het leven kan hard zijn —    I.v.m. Bert Anciaux nog deze ‘petite histoire’. Hier bij ons in Kasterlee had Bert een soort fanclub die voor hem bij verkiezingen ook plakploeg speelde. Sinds hij besliste niet meer op te komen, zijn zijn Kastelse volgelingen niet gaan plakken voor Bert’s opvolgster, maar voor de PvdA!   29-06-2019, 00:03
28-06-2019
Peppi en Kokki *
   Het had er eergisteren veel van weg dat ‘Peppi’ Reynders en ‘Kokki’ Vande Lanotte hun mislukte informatieopdracht aan onze Flup zouden gaan teruggeven. Dat werd gefluisterd vóór men de uitslag kende van de benoeming van de nieuwe voorzitter van de Raad van Europa. Dat werd dus niét Reynders en de vraag is maar of dat enige invloed zal hebben op de informatieronde. Na tweemaal uitstel wordt het waarschijnlijk toch afstel, zoals algemeen verwacht en kan niemand voorspellen wanneer en of er een nieuwe federale regering komt. Men wijst naar de PS en de N-VA, die met elkaar zouden moeten praten. De laatstgenoemde wil wel, maar op voorwaarde dat er een staatshervorming komt waarbij België een confederaal land wordt. De PS daarentegen wil helemaal niet met de N-VA spreken en zo wordt het straks eerder uitkijken naar de vorming van de gewestregeringen, want die gaan we nodig hebben om dit land verder te besturen, maar dan wel in een andere context. In dit verhaal zou het wenselijk zijn dat de heer Timmermans, voorzitter van het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO), ophoudt met zich in de politieke discussie te mengen. Naar aloude slechte Belgische gewoonte zal dat VBO zich weer achter e.o.a. Belgisch standpunt stellen, met de vriendelijke vraag aan de Vlamingen ermee akkoord te gaan (en later de rekening te betalen).    Is er bij de vorming van een nieuwe federale regering de tegenstelling PS-N-VA, dan lijkt het ook niet erg te lukken met de Vlaamse gewestregering, waar men een spelletje stratego speelt, waarbij de N-VA zegt nog altijd met het VB te willen praten, maar waar tsjeven en liberalen al op voorhand stellen dat ze nooit met de partij van Van Grieken zullen willen samenwerken. Dat geeft de partij van De Wever het excuus waarop ze rekent, terwijl deze twee traditionele partijen blijkbaar nog steeds niets hebben geleerd van hun laatste verkiezingsnederlagen (+ die van Bilzen) en zij riskeren straks niet meer alleen te zullen moeten opboksen tegen het Vlaams Belang, maar ook tegen de kiesdrempel…   – Titel geleend van ‘Kamikaze’ uit de laatste editie (juli/augustus) van Grondvest, het maandblad van de Vlaamse Volksbeweging (VVB). –
27-06-2019
Partij zonder boegbeeld


  
    Het beste nieuws van de laatste dagen is het bericht dat Kris Peeters
eindelijk beslist heeft dan toch maar naar Europa te gaan en bij Michel en Flup
zijn ontslag als vice-premier heeft aangeboden. Van die dwarsligger zijn we
hier voorlopig verlost en daar zullen weinigen om rouwen, zelfs niet in zijn
eigen partij (misschien wel binnen het ACV…).    Bij het bericht over de Europese verkiezing van Peeters wordt steeds verteld
dat hij daarvoor een kwart miljoen stemmen heeft gehaald. Misschien komt dat
wel doordat heel wat mensen hem op die manier hoopten hier weg te krijgen.
Trouwens 250.000 lijkt veel, maar is nog altijd maar één vierde van de stemmen
die zijn partij- en streekgenoot Leo Tindemans indertijd bij de Europese
verkiezingen behaalde. Die kreeg er inderdaad één miljoen.    Nu mag men Peeters liever kwijt zijn in de Belgische en Vlaamse politiek, feit
is wel dat CD&V geen figuren meer heeft die indruk maken. Beke is als
voorzitter gewogen en te licht bevonden, Crevits likt nog haar wonden van de
verkiezingsnederlaag in de eigen regio, De Crem houdt het voor bekeken (tenzij
hij nog eens kazak draait!) en ‘Straffe’ Hendrik Bogaert is alleen als
mogelijke nieuwe voorzitter aanvaardbaar als de hele partij naar rechts zou
opschuiven. Blijft nog over Servais Verherstraeten, de linksgezinde advocaat met
de geforceerde glimlach, die het mooi kan uitleggen maar met Beke gemeen heeft
dat hij niet geloofwaardig overkomt.
26-06-2019
D-day for Didier ?
   Didier Reynders, federaal minister van Buitenlandse Dinges, zal vandaag te weten komen of hij voorzitter kan worden van de Raad van Europa. Dat wordt dan de bekroning van een politieke carrière, waarbij hij zelf ook eens met een prijs kan gaan lopen. Dit nadat zowat alle kabinetchefs die hij ooit als minister heeft gehad een lucratieve landing hebben meegemaakt.    Reynders’ huidige kabinetschef voor Buitenlandse zaken wordt ambassadeur in Tokio. Adjunct-kabinetschef Luc de Lobel wordt ambassadeur bij de OESO. Drie andere, medewerkers: Christophe De Bassonpière, Michael Wimmer en Pierre Brusselmans worden respectievelijk ambassadeur in Tunesië, Ivoorkust en India.    Reynders is niet de enige die zorgt voor de verdere carrière van zijn medewerkers, maar geen enkele andere politicus is er ooit in geslaagd Didier op dat gebied te kloppen. Wat daar nu gebeurt doet hij al bijna zolang als hij in de Belgische nationale regering zit, dus continu sinds 1999. Men vindt zijn vroegere medewerkers ook terug bij andere instellingen zoals o.a. de Nationale Bank van België (NBB) en de Europese Centrale Bank (ECB). Als hij het vandaag haalt bij de Raad van Europa, zal dat carrousel hopelijk ook tot het verleden behoren.    Misschien is zijn mogelijk vertrek ook een reactie op het feit dat Reynders er nooit in geslaagd is Belgisch eersteminister te worden, terwijl zijn rivaal binnen de eigen MR-partij – onze nu nationale Charel – daar wél in slaagde. —    En dan nog dit: de kersverse nieuwe ‘fractielijder’ van de SP.a, een zekere Conner Rousseau, stelt voor de naam van de partij te veranderen. Wat zou men denken van SP.b (‘Socialistische Partij beter’) ?

h/t guido van alphen  
image_pdfimage_print
Share