“Nu is de maat vol! Ik stop er mee en wel onmiddellijk !!”

Het was Guido R., de uitbater van brasserie-restaurant BISTRO dat gelegen is op de hoek van de Bisschoppenhoflaan en de Keesinglaan te Deurne, die deze woorden uitsprak.

Waarover gaat het?

Ongeveer een jaar geleden nam Guido die reeds de pensioenleeftijd had bereikt deze zaak over. Hij had wel geen ondervinding in de HORECA maar was er vast van overtuigd dat dit wel zou lukken met een ploeg van trouwe en goede medewerkers. En zo gebeurde.

Guido wist zich te omringen van niet minder dan 8 medewerkers (3 in de keuken en 5 in de zaal). Om op zijn reeds gezegende leeftijd geen enkele last te kunnen hebben met “de overheid” werd beslist om alles van de eerste tot de laatste cent officieel te doen en het in deze sector niet ongebruikelijke “zwarte stuk” achterwege te laten.

Maar hier bleek het schoentje te wringen. Door iedereen tot de laatste cent in te schrijven (met inbegrip van overuren) liep de totale rekening hoog op en werd er de eerste 6 maanden met verlies gewerkt. Een regelmatig volgelopen “Terras” bracht tijdens de zomermaanden soelaas en tijdens deze maanden werd een groot gedeelte van het opgelopen verlies weggewerkt. Maar er was nog veel werk aan de winkel om de zaak werkelijk rendabel te krijgen.

Wat Guido het meest begon te ergeren waren de niet aflatende controles en pesterijen vanwege allerlei ambtenaren. De ene dag diende hij een kano, die reeds méér dan 10 jaar aan de zoldering hing, te verwijderen wegens “brandgevaar!! Dan waren er enkele controles in de keuken in verband met reinheid en het bewaren van bederfelijke waren. Dan waren er enkele controles op gebied van “zwart werk”. Maar toen hij hoorde wat er zich de avond van 29 maart in zijn zaak had afgespeeld verloor hij zijn kalmte.

Er waren blijkbaar 2 BTW-controleurs aanwezig, die zich reeds enkele uren in de zaak bevonden en zich tussen de klanten hadden gemengd. Nadat het keukenpersoneel de zaak reeds had verlaten drong een oudere dame aan om toch nog een “croque-monsieur” te kunnen bestellen. Eén van de aanwezige diensters wou deze klant ter wille zijn en ging zelf in de keuken die eenvoudige opdracht uitvoeren. Toen later op de avond de kassa werd afgesloten, en de laatste klanten aangemaand werden om stilaan huiswaarts te keren, maakten onze controleurs zich bekend. Uiteindelijk bleek dat die “croque-monsieur” als voeding werd beschouwd er men een BTW-bonnetje had moeten afleveren hetgeen niet was gebeurd. Wel was het bedrag correct “getikt” maar zonder dat bonnetje. Toen Guido de volgende morgen hoorde dat hij hiervoor een boete had gekregen die een veelvoud zou zijn van de waarde van de bestelling sloegen de stoppen door. Hij nam de beslissing om onmiddellijk te stoppen met de zaak. Hij maakte een financiele afspraak met al zijn personeel en besloot om de kassa voor een laatste maal af te sluiten op 31 maart.” Maandag bestaat “Den Bistro” niet meer” zei hij en kan Mijnheer Di Rupo

als hij dat zou wensen zelf achter “den toog” komen staan. Ik ben het nu kotsbeu. Wat ik wel ga doen is zoveel mogelijk klanten verwittigen dat we maandag nog één dag open zijn maar zonder dat iemand mag of kan betalen.

Ik heb nog een wijnvoorraad van méér dan IOOO flessen en iedere bezoeker krijgt er twee. Er zijn in de kelder nog voldoende vaten bier en bakken met allerlei drank zodat we ruimschoots iedereen zullen kunnen bedienen. Wat er ’s avonds nog overblijft zal ik onder mijn medewerkers verdelen. “Voila! Dat heb ik nu definitief beslist” vertrouwde Guido mij toe. “Ik hoop dat er op maandag nog een controleur zou komen zodat ik hem zelf stante pede aan de deur zou kunnen zetten omdat de zaak niet meer bestaat en er nu een privé-feestje aan de gang is. Als hij niet onmiddellijk opstapt bel ik de politie.Zonder pardon. Ik ben dit land kotsbeu geworden. Diegenen die nog werken worden hier als idioten beschouwd”

Zelf beloofden we Guido om op maandag aanwezig te zullen zijn om met hem nog een pintje te kunnen drinken.

We betreuren zijn beslissing maar kunnen ze des te meer begrijpen na al wat hij heeft meegemaakt.

Men zegge het voort

image_pdfimage_print
Share

Reacties

“Nu is de maat vol! Ik stop er mee en wel onmiddellijk !!” — 4 reacties

  1. O.K.

    Nog één keer slapen en we zijn weeral één dag verder in de maand.

    Ik zou de Guido van den BISTRO wel eens willen zien reageren als de halal-controleurs sniffend, gniffelend en snuivend op pad zouden zijn in zijn achterkeuken.

    Op de “kaart” is de Bisschoppenhoflaan nauwelijks luttele mm.’s verwijderd van de Bredabaan, waar binnenkort onder de auspiciën van madam Kherbache een halal-super-market plechtig zal geopend worden.

    Als het van mij zou afhangen dan vlogen er uitgerekend op dat eigenste ogenblik voor het oog van de camera’s van CNN, ABC en VTM de varkensoren -poten en -koppen simultaan door de lucht, zoals in het land van Cocagne.

    Da’s wat anders dan ’n crok mesjeu zonder bonneke. Niet waer?

  2. Als bedrijfslei(ij)der heb ik jarenlang de teugels zelf in handen gehad. Het viel mij op dat bij iedere nieuwe lichting jonge mensen, ik schreef bijna jongeren maar dat is nu een ander soort volk, die ons team kwamen versterken een mentaliteitsverandering plaats had.
    Bij de sollicitaties kwam de werkzekerheid minder en minder als eerste prioriteit aan bod.
    Recht van school en zonder ervaring werden looneisen gesteld en het belangrijkste was de vrije dagen en de congés, bien payés uiteraard.
    Zich inwerken in een bedrijf, er voor gaan, je talenten bewijzen op de werkvloer, bijleren al doende, waren voor onze generatie de start van onze carrière, het loon zou bij evaluatie wel vanzelf komen. Dat is voor mij dan ook een goede basis geweest om een eigen bedrijf te starten.
    Het viel mij op dat ik bij aanwerving meermaals in de val getrapt was van mooipraterij omdat mijn referentiekader nog gefixeerd was op de mentaliteit van mijn generatie.
    Toen ik verbanden begon te leggen met de erbarmelijke politieke beslissingen die catastrofale invloed had op de werkgelegenheid begon het te dagen. Iedereen moest aan het werk om de socialistische heilstaat te verwezenlijken. Het verhaaltje moest op gelijk welke manier kloppen.
    Het ambtenarenkorps werd een leger om de statistieken te doen kloppen, met de beste (den boas es ne smeerlap)-overschot kon de privé zijn gang gaan.
    Zij die nu het staatsburgerschap aanbieden aan gelijk wie als een vodje papier, zijn de leerlingen van hen die de diploma’s uitdeelden. Kennis van het vak of land is bijzaak.
    De hardnekkigheid van de socialistische indoctrinatie verzwakt maar de gevolgen bereiken nu hun hoogtepunt. De parasieten hebben hun (Vlaamse) gastheer ernstig verzwakt en zoeken alternatieven.
    We zullen het geweten hebben, de benzinepomp, de kassa’s van de supermarkten en de nieuwe big brotherkassa’s van de horeca , de flitspalen, allerhande taksen en belastingbrieven zijn de tentakels van die ordinaire Marx adepten.
    De mooipraterij van de huidige machthebbers getuigt van hun incompetentie, de modale burger trapt bij iedere verkiezing weer in de val, zij decimeren een noest werkend en ijverig volk tot meerdere glorie van zichzelf. Zij organiseren een politiek gestuurde genocide, een achterbakse beweging die vervlakking als een drug verspreidt, onze geesten bedwelmt en onze intelligentsia verdunt en dit om van de meerderheid onder dwang een volgzame minderheid te maken.
    Wij moeten een krachtig ondierengif ontwikkelen om die terreur te stoppen.
    Iedere poging die nu ondernomen wordt met de hulp van het Vlaams Belang om het vegeterende gebroed te stoppen wordt met alle middelen gefnuikt, maar de ballon is doorprikt door de politieke malaise en crisis.
    Enkel het besef van de logische stap naar een onafhankelijk Vlaanderen moet doordringen tot de geesten van alle Vlamingen, de enige uitweg uit de naderende slavernij.
    Het ondernemerschap zal er mede wel bij varen.

  3. Helaas is dat de gang van zaken doen geworden in dit apenland.
    Ze zitten met véél te véél ambetantenaren dus moeten die leeglopers wat gaan doen aan ‘mensen pesten’ en wat gaan wandelen om hun tijd om te krijgen, wij betalen toch hun loon, dus…..
    Als niet massaal gestemd gaat worden op het VB in 2014 dan zullen dergelijke praktijken alleen maar toenemen.
    Conclusie:
    In 2014 een einde maken aan de roofbouw die dient om het decadent profitariaat aan de vreet te houden.
    Grenzen dicht zodat er geen enkele vreemdeling nog door kan binnenkomen.
    Het leger ambetantenaren minstens halveren, de rest de straat op flikkeren en die overgebleven ± 50% de salarissen én pensioenen gelijk maken aan de privésector.
    Om dat te realiseren hebben we mensen nodig die “betrouwbaar” én “vertrouwbaar” zijn en die zijn niet te vinden bij CD&v, vLD, spa, groen en NvA.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *