Al loopt de leugen nog zo snel…

De waarheid achterhaalt ze wel. Helaas steeds later, maar dat mag ons niet beletten er op te wijzen dat de chemische aanval in Syrië door islamitische invallers is uitgevoerd, en niet door de regering Assad. Onze door de logica daar gestelde vermoedens waren hierover al zeer sterk. Sindsdien  zijn nieuwe feiten aan het licht gekomen die deze waarheid bevestigen. Dit is een samenvatting van verschillende Engelse artikels.

De gifgasaanval in Ghouta (Damascus).

Toppunt van gruwel én westerse verblinding.

Tussen de vele barbaarsheden die in Syrië werden gepleegd, neemt de chemische aanval van 21 augustus 2013 een bijzondere plaats in omwille van de omvang van de misdaad, de wijze waarop en het doel waarvoor deze werd gepleegd én de vanzelfsprekendheid waarmee de schuld gegeven werd aan de Syrische president.

Wie heeft hier belang bij?

Wanneer er moorden of aanslagen gebeuren, vragen we ons af welke daarvan de motieven mogen zijn. Wie heeft hier belang bij? Al werden deze vragen in dit geval niet gesteld, het blijven de juiste vragen om de ware toedracht te kennen. Kijken we daarom eerst naar de tijd, de plaats en de omstandigheden van deze misdaad.

In augustus 2013 had het Syrische leger al duidelijk de overhand op de rebellen, die fel in het nauw gedreven werden en koortsachtig het westen om hulp riepen. Zonder extra steun vanuit het buitenland, liefst met een militaire interventie, was het duidelijk dat de rebellen en hun zelfverklaarde “vrienden van Syrië” het land niet in handen konden krijgen. Anderzijds had president Obama al sinds een jaar een campagne voorbereid rond het thema van de chemische wapens in Syrië. Hij had zichzelf het recht gegeven om onmiddellijk in te grijpen van zodra er chemische wapens zouden gebruikt worden. De media deden gretig mee om de angst voor chemische wapens op te drijven. Uiteindelijk was het zover. Er was een akkoord om een officiële onderzoekscommissie naar Damascus te sturen. Nauwelijks gearriveerd, werd dan deze massale gifgasaanslag gepleegd en wel enkele kilometers verwijderd van de plaats waar de onderzoekscommissie logeerde. Welke motieven speelden hier mee? In wiens voordeel was dit? Wie had hier belang bij?

Syrië in ieder geval niet. Integendeel. De algemene opinie was zo scherp afgesteld dat het minste gebruik van chemische wapens door het leger de onmiddellijke val van de president en de regering zou bewerken. Bovendien had het leger helemaal geen chemische wapens nodig om de rebellen te verslaan, zoals bleek uit de evolutie van de laatste maanden. En de president was ook niet zo dom om juist nu onder de neus van de onderzoekscommissie de chemische wapens te gebruiken, die hij niet nodig had. Deze vaststellingen alleen al waren voldoende om kritisch te staan tegenover “de vanzelfsprekende schuld van Syrië”.

Wie hier wel heel veel belang bij had was “de oppositie”, die vele verliezen leed en nu schreeuwde om een buitenlandse militaire interventie. Een chemische aanval was hiervoor de ideale gelegenheid en zou naadloos aansluiten bij de dreiging die Obama al sinds een jaar wereldwijd uitbazuinde. Het gebruik van chemische wapens door “het Syrische regime” betekende immers het overschrijden van een “rode lijn”.

Het nieuws samen met de beschuldigingen.

Het nieuws van de gifgasaanslag wordt deskundig over heel de wereld verspreid. Amerika, Engeland en Frankrijk reageren onmiddellijk, bijzonder scherp, zeer duidelijk en eensgezind: dit is een misdaad van president Assad, die hiermee de “rode lijn” heeft overschreden.

En de show gaat verder. President Obama neemt resoluut het voortouw en verkondigt luid dat president Assad met een gifgasaanval tegen eigen volk zich schuldig maakt aan een misdaad tegen de menselijkheid. Hij beveelt ook om meteen oorlogsvloten richting Syrië te sturen om Assad te “straffen”. Op dat ogenblik was het voor ons even spannend. Om ons tegen een eventueel ongewenst Amerikaans bezoek te beschermen moesten we dag en nacht werken om ergens een zo veilig mogelijke schuilplaats te installeren.

Deze westerse reacties roepen evenwel vele vragen op. Een vergelijking tussen de officiële berichtgevingen van Amerika, Frankrijk, en Engeland maakt verdacht grote verschillen duidelijk. Hoeveel slachtoffers zijn er bij deze aanslag gevallen? De getallen van de officiële geheime diensten van het westen liggen zo onaanvaardbaar ver uit elkaar dat ze variëren van 281 tot 1.429!

En er zijn nog andere vragen. Hoe kan een president, die jurist is, openlijk en wereldwijd iemand aanklagen wanneer diens schuld nog niet bewezen is? De officiële onderzoekscommissie had niet eens de kans gehad om een onderzoek in te stellen, laat staan een rapport te maken om de schuldige aan te wijzen. En vervolgens, hoe kom je er toe een volk, dat al door een gifgasaanval zwaar getroffen wordt nog eens extra met een buitenlandse militaire interventie verder in de ellende te willen storten? Deze tragische show wordt nog duidelijker wanneer Obama zich achteraf plots herinnert dat hij als president de eed heeft afgelegd op de constitutie. Hij zal dus dan toch maar het congres raadplegen!

Steeds meer verdachte elementen.

James Clapper, hoofd van de Amerikaanse inlichtingendienst beweert dat zij het Syrische leger vier dagen voor de aanval konden observeren en zagen dat het bezig was gifgas te mengen, klaar voor onmiddellijk gebruik. Een beschuldiging waarvoor hij helemaal geen bewijs heeft. Trouwens, waarom hebben ze dan niet eerder iets gezegd of ingegrepen? Verder beweren de geheime westerse diensten stalen genomen te hebben en ze geven meteen de uitslag met 100% zekerheid dat het Syrische leger een gasaanval op eigen volk heeft uitgevoerd, terwijl de officiële commissie nog tien dagen nodig heeft voor onderzoek. En de zogenaamde onderschepte communicatie van de Syrische regering die volgens John Kerry moest bewijzen dat Syrië achter de aanval zit is volgens Craig John Murray een bedrog van de Israëlische geheime dienst.

De Franse president heeft zijn ministers en volksvertegenwoordigers met de grootste stelligheid voorgehouden dat er “ondubbelzinnige bewijzen” zijn van de schuld van het Syrische leger. Hierop antwoordde evenwel de Franse generaal Dominique Delawarde, een Midden oosten specialist, dat hij daar geen enkel geloof aan kan hechten. Hij verwijst naar de Amerikaanse leugens omtrent de massavernietigingswapens die een voorwendsel waren om Irak binnen te vallen en naar Colin Powell die zelf een gasfles liet ontploffen en er een Powerpoint van maakte om te ‘bewijzen’ dat Irak chemische wapens gebruikte. Hij verwijst ook naar de zogenaamde vreselijke slachting van 4.632 mensen in Timisoara, december 1989, wat de val van Nicolae Ceauscescu mee bewerkte. Achteraf kwam de waarheid uit: enkele lijken waren opgegraven, vreselijk toegetakeld, gefilmd en er werd een cijfer op geplakt. Hij verwijst verder naar dergelijke manipulaties in Bosnië en Kosovo (toen hij zelf nog in dienst was). Vervolgens legt hij uit hoe eenvoudig de oppositie een gifgasaanval kan klaar krijgen. Ze gijzelen mensen, vergassen hen en filmen de laatste verschrikkelijke ogenblikken. Ze roepen er de UNO en de VS bij en plakken er een aantal op dat niemand kan controleren. Enkele zogenaamde ooggetuigen dikken het verhaal nog wat aan. Hierbij worden ze over heel de lijn deskundig geholpen door speciale diensten van de buitenlandse mogendheden. Hij klaagt tenslotte de feitelijke miskenning aan van de conventies van Genève. In januari 2009 heeft het Israëlische leger in de Gaza een massaslachting aangericht waarbij onder meer gebruik gemaakt werd van fosforbommen, verboden door de conventie van Genève. Er kwamen 1300 mensen om waarvan 900 burgers en 300 kinderen, een cijfer dat wel controleerbaar was. Waarom werd toen niet ingegrepen? Hij besluit: “Ik geloof geen enkel ogenblik in de ‘ondubbelzinnige bewijzen’ van de Franse regering” om een militaire interventie te rechtvaardigen. Hij hoopt dat het uiteindelijk rapport van de onderzoekscommissie van de UNO onpartijdig zal zijn, maar staat er erg kritisch tegenover. Als de subsidies van de VS van vitaal belang zijn voor de UNO, hoe kan de UNO dan nog onafhankelijk werken?

De 35 professionele video’s.

Nauwelijks enkele uren na de aanslag wordt het nieuws van de gifgasaanslag deskundig met 35 professionele video’s wereldwijd verspreid. Hoe kan men op zulk een korte tijd, na een dergelijke omvangrijke aanslag zovele professionele foto’s verspreid krijgen van kinderen die allemaal netjes op de vloer ergens in kamers zijn samengebracht? Tracht men in een dergelijke tragedie en chaos dan niet eerst de dringendste zorgen te verstrekken? Van waar kwamen zo vele kinderen?

Zeer verdacht is dat er op de video’s geen moeders of ouders te zien zijn. Hoe is het mogelijk zovele kinderen zonder moeders bijeen te krijgen in Syrië, waar de familiebanden zo hecht zijn? Van de zogenaamde 1.429 zijn er slechts 2 vrouwen. Het zijn kinderen zonder naam terwijl in deze landelijke streek iedereen de ander kent. Bovendien was deze streek al zo goed als verlaten omwille van de hevige gevechten tussen rebellen en regeringsleger. Waar komen deze kinderen zonder familie dan vandaag? Verder worden sommige kinderen als dood voorgesteld op de ene video terwijl deze zelfde kinderen in een video die daarna genomen werd nog schijnen te leven. En wat doen die jonge mannen die er rond lopen?

Door verschillenden werden deze video’s nauwkeurig bestudeerd, rekening houdend met de tijd dat ze genomen werden, de tijd dat ze geplaatst werden en de personen die er op te zien zijn. Hieruit blijkt dat bepaalde beelden voor de aanval genomen en geplaatst werden. Er is een foto bij van de slachtoffers van het Adawi plein in Cairo, Egypte, die hier gebruikt is. En wat iedereen kan zien is dat dezelfde kinderen op verschillende beelden te herkennen zijn in een andere houding en met andere kinderen aangevuld. In de video’s worden tenslotte 8 personen, waarvan 3 niet in een wit kleed, getoond alsof ze begraven worden. Waar zijn de anderen?

Het rapport van de UN onderzoekscommissie.

De commissie is er eindelijk in geslaagd in een gedetailleerd verslag van 41 blz. (gedateerd op 13 sept. 2013) een antwoord te geven op allerlei vragen die al lang beantwoord waren, behalve op de ene vraag waar het om gaat: wie heeft die aanval uitgevoerd? De Russische onderminister van buitenlandse zaken zegt dat het een gepolitiseerd, eenzijdig en vooringenomen rapport is. Hij zegt dat Rusland en Syrië de commissie materiaal gegeven hebben van gifgasaanvallen elders door de rebellen uitgevoerd. De commissie heeft dit gewoon naast zich neergelegd. Britse experts zeggen dat niets er op wijst dat Syrië voor de gifgasaanval verantwoordelijk is. Het rapport geef ook niets nieuws. Trouwens, Carla Del Ponte zelf, voorzitster van de VN commissie voor mensenrechtenschendingen en oorlogsmisdaden in Syrië had al vele maanden eerder meegedeeld dat er bewijzen waren van een gifgasaanval door rebellen in Khan el-Assal. Waarom is er dan geen enkel initiatief genomen om dit te onderzoeken? Vele Syriërs hadden overigens geen bewijzen meer nodig. Zusters in een ziekenhuis van Aleppo hadden vanaf het begin al gemerkt dat rebellen gifgas gebruikten.

Het rapport van de onderzoekscommissie geeft geen zinnig antwoord. Geen nood. Onze vrt heeft een man die “de ontwikkelingen in Syrië op de voet volgt”. Hij heeft onmiddellijk een “analyse” klaar met het duidelijke besluit dat de aanval door het Syrische leger werd verricht. Hij weet het zeker. Van alle vragen en problemen die we hoger hebben aangehaald heeft hij totaal geen weet. Uit één cijfer op een raket kan hij al onfeilbaar afleiden dat het van Syrië komt, alsof hij helderziend is. Trouwens, buiten het Syrische leger ziet hij slechts onschuldige vrijheidsstrijders, die alleen maar wat kunnen prutsen “aan de keukentafel” en dus tot zulk een aanslag zeker niet in staat zijn. Vanuit zijn luie tv zetel heeft hij nog niets gemerkt van de gruwelijke massaslachtingen en uiterst deskundige verwoestingen in heel Syrië, al 2,5 jaar lang, uitgevoerd door zijn brave vrijheidsstrijders met de hulp van de gespecialiseerde diensten van VS, Israël, UK, Frankrijk, Turkije, Saoedi-Arabië en Qatar. Tot zijn verdediging zou hij natuurlijk kunnen aanvoeren dat heel de westerse pers hem gelijk geeft. Maar dat bewijst helaas alleen maar de algemene verblinding. Toegegeven, later vinden we tussen het vrt-nieuws wel het standpunt van Rusland dat zegt waarom het rapport gepolitiseerd, partijdig en eenzijdig is. Vervolgens werd in het vrt-nieuws de rubriek van deze zelf verklaarde Midden Oosten specialist, “die de ontwikkelingen in Syrië op de voet volgt” wijselijk geschrapt. Uiteindelijk werd het vrt-nieuws over Syrië ook wat objectiever.

Ondertussen stapelen de elementen die in de richting van de rebellen wijzen zich op. Dale Gavlak, de journaliste van Associated Press, die onthulde dat het rebellen waren die chemische wapens hadden gebruikt welke ze van Saoedi Arabië hadden gekregen moest haar artikel ontkennen en intrekken onder druk van de Saoedi-Arabische prins Bandar bin Sultan, wat ze evenwel niet deed. Ze werd zonder verklaring ontslagen. Verder zijn er ondertussen meerdere video’s opgedoken van gedode rebellen die hun gifgasaanval zelf hebben gefilmd met alle concrete gegevens van plaats, motieven en de naam van de groep die zich beroept op haar “heldendaad”. Allahoe Akbar!

Ontvoerde kinderen uit Lattakia.

Op 4 augustus 2013 werden in 11 bergdorpen van Alawieten in Lattakia massamoorden en ontvoeringen gepleegd door al Nousra strijders. Hoewel deze misdaden op grootse en gecoordineerde wijze gebeurden werd hierover in de westerse pers met geen woord gerept. Overlevenden smeken nu moeder Agnes-Mariam om hen te helpen zoeken naar hun ontvoerde kinderen. Waar zijn ze? Leven ze nog? Zij is voorzitster van ISTEAMS (International Support Team for Mussalaha in Syria) waarin inmiddels de verschillende Syrische stamhoofden vertegenwoordigd zijn en die het initiatief genomen heeft voor de “mussalaha” (verzoening). Half oktober 2013 heeft ze met haar team door onderhandelingen vele duizenden gegijzelden in Damascus weten vrij te krijgen, met het grootste gevaar voor haar eigen leven.

De vraag van deze ouders uit Lattakia brengt moeder Agnes-Mariam er toe enkele videobeelden van de gifgasaanslag twee weken later in Damascus, eens nauwkeurig te bestuderen. Ze is vertbijsterd over de trucage van deze beelden. Ze zoekt deskundige medewerkers op verschillende gebieden en maakt een gedetailleerd en uitgebreid rapport. Ze voegt er een lijst bij van honderden slachtoffers van de aanslag in Lattakia met vermelding van naam, leeftijd, en gedood/ontvoerd/vermist. Er waren toen meer dan 400 slachtoffers, waaronder vele kinderen en baby’s. En… enkele overlevenden herkennen op de video’s van de gifgasaanval twee weken later in Ghouta hun eigen ontvoerde familieleden! Inmiddels hebben vier families een officiële aanklacht ingediend tegen het ontvoeren en misbruiken van hun kinderen, die ze op deze video’s terugvinden.

Besluit

Alle omstandigheden van de gifgasaanslag in Ghouta op 24 augustus 2013 wijzen er op dat niet de Syrische regering maar de rebellen en hun buitenlandse broodheren hiervoor verantwoordelijk zijn en dat deze aanslag het voorwendsel moest worden voor een militaire interventie.

Er waren al harde bewijzen van het gebruik van chemische wapens door de rebellen, vanwege Carla Del Ponte, Rusland en Syrië zelf, welke door de onderzoekscommissie van de UNO werden genegeerd.

De 35 video’s van de gifgasaanval zijn een gemanipuleerde reportage van een door de rebellen gepleegde misdaad waarvoor ze de verantwoordelijkheid aan het Syrische leger wilden geven.

Inmiddels zijn er talrijke beelden en getuigenissen opgedoken die de verantwoordelijkheid van de rebellen aantonen.

Overlevenden uit de bergdorpen in Lattakia die op 4 augustus 2013 door al Nousra strijders werden overvallen, herkennen op de video’s van Ghouta hun gekidnapte kinderen en hebben een aanklacht ingediend.

De rebellen die de gifgasaanval in Ghouta hebben uitgevoerd en daarvoor gekidnapte kinderen hebben misbruikt zijn schuldig aan misdaden tegen de menselijkheid.

De fotoreportage als massale propaganda gebruiken om een militaire interventie uit te lokken is een misdaad. De leiders van VS, UK en Frankrijk zijn schuldig voor het internationaal strafhof op grond van oorlogspropaganda, wat volgens internationaal recht een zwaar misdrijf is omdat het de bron vormt van andere misdaden, misdaden tegen de menselijkheid inbegrepen.

De officiële onderzoekscommissie van de UNO die na maanden nog steeds geen enkele aandacht heeft gegeven aan de verantwoordelijken voor deze gruwelijke misdaad heeft haar geloofwaardigheid verloren.

De mainstream media die blindelings de propaganda van de zogenaamde “vrienden van Syrië” blijven herhalen en de schuld voor deze aanslag aan Syrië geven waarbij de ware schuldigen ongemoeid gelaten worden, zijn onbekwaam of onwillig om waarheidsgetrouwe berichtgeving te verstrekken.

Wie begaan is met het lijden van het Syrische volk kan niet toestaan dat straffeloos aan deze gruweldaden wordt voorbijgegaan. Laten we een definitief einde maken aan het verspreiden van monsterleugens om aan de openbare opinie te behagen. We hebben evenwichtige en waarheidsgetrouwe informatie nodig uit welke hoek die ook mag komen.

Mar Yakub november 2013
auteurs P. Daniël Maes o. Praem.

Bron: Ziehier slechts enkele artikels en studies.
Dominique Delawarde, Syrie, ingérence délibérée, prétexte douteux, 12 sept 2013  Th. Meyssan, Western Rationality, 7 sept. 2013
Th. Meyssan, Le massacre de la Ghouta. Les contradictions des services secrets occidentaux.
Maghi Darius, One nun puts entire US intelligence community to shame over ‘stage-managed’ Syria footage, 19 sept. 2013
Footage of chemical attack is fraud, interview met moeder Agnes-Mariam op Russische tv, RT 6 sept. 2013.
Chemical attacks on East Ghouta, Mother Agnes-Mariam of the Cross, ISTEAMS en Institut International pour la Paix, la Justice et les Droits de l’Homme, 11/9/2013.
Zie ook de vele pertinente onthullingen van Bahar Kimyongür hierover.

h/t Agnes

image_pdfimage_print
Share

Reacties

Al loopt de leugen nog zo snel… — 2 reacties

  1. Maar gans het linkse gedoe gelooft dat wel, en het ergste van al is dat de rebellen gesteund worden door bijna de ganse wereld

  2. Ik heb nooit gelooft dat Assad achter de chemische aanval zat.
    Hij had er GEEN ENKEL voordeel bij deze rotstreek uit te voeren, integendeel…het zou hem in grote verlegenheid gebracht hebben alhoewel men er zich in de moslimlanden niet druk om maakt de gore beest uit te hangen. Het chemische liedje in Syrië is duidelijk een doorslag van het Irak gezang, waar Sadam zogezegd over een groot arsenaal van die smeerlapperij beschikte èn…dit zo dik in de westerse media werd uitgesmeerd dat Buschke net zoals zijne peere ook zijn oorlogske kon spelen. Later zou blijken dat Sadam buiten zijn eigen scheten niks van enige chemische rotzooi in huis had. Nu blijkt “Obomma” ook niet vies te zijn van leugens en bedrog om in Syrië te bovenhand te krijgen. Maar één ding is zeker, ze hebben Assad nog lang niet in de tang hoor!

Laat een reactie achter op roger catrysse Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *